Giorgio de Chirico (after) - La Grande Torre

Offset Lithografie naar Giorgio de Chirico.
Reproductie van het werk “La Grande Torre” gemaakt door de Chirico in 1913.
Luxe editie op hoogglans Fine Art-papier (250 g).
Uitgegeven door Achenbach Art Edition, Düsseldorf.
Geautoriseerde afdruk met copyright en legitiem serienummer.
Groot formaat.

- Blattafmetingen: 60 x 90 cm
- Jaar: 1986
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).
- Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkt kartonnen pakket. De verzending zal worden verzegeld met een traceernummer.

De verzending omvat bovendien transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk, met volledige vergoeding bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Sonia Delaunay werd geboren op 14 november 1885 in Gradizhsk, Oekraïne.
Haar geboortenaam was Sarah Ilínichna Stern. Ze werd geboren in een zeer bescheiden gezin en werd, omdat ze het gezin niet kon onderhouden, naar het huis van haar ooms Anna en Heinrich Terk in Sint-Petersburg gestuurd, die haar wettelijk adopteerden.
Ze reisde door heel Europa met haar adoptieouders en leerde meerdere talen.
Volgde kunststudies aan de Kunstacademie van Karlsruhe, Duitsland.
In 1904 verhuisde ze naar Parijs, waar haar artistieke talent werd beïnvloed door het postimpressionisme en fauvisme.
Ze trouwde in 1909 met Wilhelm Uhde. Een jaar later scheidde ze en trouwde met de schilder Robert Delaunay. Ze kregen een zoon, Charles Delaunay.
Vanaf 1910 liet ze zich inspireren door Cubisme-vormen en de kleuren van Gauguin, Van Gogh, onder anderen, en ontwikkelde een stijl gebaseerd op de juxtapositie van zuivere kleuren die in prisma’s werden gebroken.
Met deze techniek maakte ze schilderijen, doeken en ontwierp ze kostuums voor het theater.
In 1911 creëerde ze haar eerste “tegelijkertijd kostuum”, waarbij verschillende zeer kleurrijke stoffen werden gecombineerd. Enkele jaren later paste ze deze techniek ook toe op tapijten, die door andere ontwerpers in latere decennia werden gebruikt.
In 1917 en 1918 werkte ze mee aan het ontwerp van decors en kostuums voor de Ballets Russes van Sergei Pavlovich Diáguilev.
In de daaropvolgende jaren wijdt ze zich vooral aan kledingontwerp en aan handbedrukt textiel met felle kleuren die de textielontwerpen hebben gerevolutioneerd.
In 1925 nam ze deel aan de Internationale Tentoonstelling voor Decoratieve Kunsten in Parijs, waar ze haar ‘boutique simultanée’ presenteerde, waarmee ze grote bekendheid verwierf.
Vanaf 1940 wordt haar schilderstijl verfijnder en eenvoudiger, vooral in de gouaches, waarin haar cromatische experimenten nieuwe hoogten van verfijning bereikten.
In 1964 ontving het Musée National d’Art Moderne in Parijs een schenking van 58 van haar werken, die in het Louvre werden tentoongesteld, waardoor zij de eerste vrouw werd die in leven haar schilderijen in dit museum zag tentoongesteld.
De Franse staat benoemde haar in 1975 tot Officier de la Légion d’Honneur.
Ze publiceerde het boek Nuevos Irons jusqu’au soleil (1978), reflecties over haar werk en dat van haar man Robert.
Sonia Delaunay overleed op 5 december 1979, op 94-jarige leeftijd, in Parijs, Frankrijk.