Lou Atmån - Ambre - sans titre 02

Deze fotografie uit de reeks "Ambre" werd gemaakt door de kunstenaar in 2025. Ze wordt exclusief aangeboden op de website van Catawiki. Ze is verkrijgbaar als FineArt-Print op Platine Fibre-papier. Deze afdruk toont de uitstraling en de aangename aanraking van het beroemde barytpapier, gecombineerd met een zuiver wit, wat de reputatie van de grootste fotografen heeft opgebouwd. Het is 100% katoen papier van museale kwaliteit, dat diepe zwarttonen en een uitzonderlijke kleurweergave biedt. Het is bijzonder geschikt voor veeleisende fine art fotografie. Deze gesigneerde afdruk van formaat 40x32 cm maakt deel uit van een beperkte editie (/25). Hij wordt geleverd met een certificaat van echtheid.

De kunstenaar heeft geëxposeerd op vele kunstbeurzen in Frankrijk en in het buitenland. Zijn werk is erkend en aanwezig in Privécollecties. Ze heeft internationale prijzen gewonnen, wat haar erkenning binnen de kunstwereld heeft vergroot.

serie Ambre :
In een aquatisch ballet lijkt een vrouw met vurige haren, gekleed in een doorschijnende jurk, te smelten met de blauwe en heldere golf die haar omringt. Elke beweging, vol gratie, roept een nimf op die danst in het holte van de diepten, waar mysterie en schoonheid samenkomen. De transparantie van haar jurk streelt het water, onthult een subtiele sensualiteit, terwijl het licht speelt op haar silhouet met een subtiele en betoverende poëzie. Een bevroren scène, tussen droom en realiteit, waar elegantie flirtt met de eeuwigheid.

De foto’s van Lou lijken op raadsels. Lichamen zijn gefragmenteerd, vervaagd, ze komen tevoorschijn of verbergen zich, spelen met wat men over hen weet om iets anders te vertellen. Maar wat te vertellen? Allereerst impressies: in de serie Opaline het vluchtige geluk van een verschijning, die van een fragment van een eenzaam landschap ontvreemd uit de duisternis [..] Wat er werkelijk van het lichaam blijft, is de erotiek van deze fotografe huid, met veel kuisheid, als een aanraking, delicaat als een fluistering. Doordat ze enkel pure vorm wordt, pure beeldcompositie, drukt haar oppervlak het onzichtbare uit dat haar aandrijft, maar weigert het te noemen. Ze blijft tevreden met het zoeken naar de blik, deze zoektocht naar de blik als metamorfose.
Hannibal Volkoff – commissaris van de expositie