Modelschip - Bucentaur vom Würmsee

Hier gaat het om een mini-versie van de Bucentaur van koning Lodewijk.

Het model is zeer gedetailleerd en hoogwaardige vervaardigd. Er zijn veel details gerealiseerd.
Er zijn alleen de hoogste kwaliteit houtsoorten gekozen en alle bevestigingsonderdelen zoals beslag zo getrouw mogelijk nagebouwd. De ramen van de eetzaal zijn naar het origineel geïnspireerd en gegoten uit een speciaal hars. Zelfs de typerende uitgebreide schilderingen op het bovenste dek van de Bucentaur zijn met veel vakmanschap uitgevoerd.

Hier nu het zeer interessante verhaal van de Bucentaur:

De Bucentaur naar Venetiaans voorbeeld van de bucintoro of buzzo d’oro (= gouden buik), gebouwd 1662 tot 1665. Met een lengte van 29 meter, een breedte van 8,4 meter en een hoogte van 5 meter (zonder masten) ongeveer zo groot als het huidige Bernried. De diepgang van slechts 0,9 meter maakte inzet nabij de oever mogelijk, 80 roeiers met vergulde roei-aken hielden het schip bij elke wind op koers.

Als nieuw juweel van de keurvorstelijke lustvloot speelde de Bucentaur de centrale rol bij de hofelijke feesten rond het Starnberger Meer. Deze slot- en zee-feesten, in het bijzonder de hertenjachten in de oeverstreek tussen Kempfenhausen en Berg, waren gespreksonderwerp van de Europese adel en trokken bezoekers uit heel Midden-Europa aan. Ze stonden niet in de schaduw van de feesten van Franse koning Lodewijk XIV.

De hofmaatschappij werd op een speciaal aangelegde en gereserveerde rijbaan – de zogenaamde Prinsensweg – van de Münchner Residenz naar het Starnberger Meer gereden. In totaal 18 hekken stopten het kruisverkeer en maakten een aangename reis mogelijk.

Kurfürstliches Seefest mit Bucentaur – Ignaz Bidermann 1738

Bij grote gelegenheden waren 450 tot 500 personen – gasten, hofdienaren, bedienden en bemanningen – aan boord. Wanneer in de eetzaal werd gedineerd, moesten de keukenschepen, het kelder- en het wijnschip worden bijgeschakeld. In 1671 werd zelfs een 18-daags feest gevierd met toernooien, vuurwerken, jachten, banketten, voorstellingen en operamuziek; de festiviteiten namen de gehele noord-oostelijke zeestraat in beslag. De voorbereiding en gang van deze feesten zijn bij HR Klein zeer beeldend beschreven. Indrukwekkend zijn de gedetailleerde leveringslijsten met oude benamingen voor gevogelte en lokale vissen. Plaatselijke boeren, vissers en ambachtslieden konden zich een goed extraatje verdienen.

Naast zijn kastelen Starnberg en Possenhofen liet keurvorst Ferdinand vanaf 1676 het Slot Berg bouwen als aanlegplaats voor de Bucentaur. Twee jaar later kocht hij het Slot Kempfenhausen met de bijbehorende landerijen. In zijn Forstenrieder Park liet hij herten uitzetten, die door hirthouders en honden door een omheind breed pad ten zuiden van Harkirchen tot aan de Etztal werden gehoed. Daar opende het smalle pad zich spiraalsgewijs naar het meer en liet de dieren geen andere keus dan het water in te duiken, waar ze verwelkomd werden door de jagdmaatschappij.

Maar één vraag kan ook HR Klein niet beantwoorden: wat vonden de hofheren van Sattlerhof (tegenwoordig Will), van Clausenhof (tegenwoordig Gastl), van Schusterhof (nog steeds Schuster), van de harkirchener hofjes en de andere hofjes over deze gang van zaken? Ze hadden tijdens de feesten al eeuwen op hun hofjes geleefd en leidden een heel ander leven dan de geposeerde hofmaatschappij. Maar dat is een ander verhaal.