Bachibouzouk (1977) - Invader vs Banksy

Prachtig werk van de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk.

Oranje/Groene Versie 1/20

In deze serie speelt de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk tikkertje met de geschiedenis van de kunst, alsof een te nieuwsgierig kind een museum en een verfbom in huis heeft gekregen. Door deze « Tomato Soup Can » orkestreert hij een vrolijk onwaarschijnlijke botsing tussen drie reuzen van de hedendaagse kunst: Warhol, Banksy en Invader. Een pop-, urban en klinische tricentrisme, door spuitbussen omgezet, zoals alleen Bachibouzouk dat kan.

Het uitgangspunt is uiteraard de Banksy-poster, die zelf al een knipoog (of een knipoog naar een knipoog) is naar de iconische Campbell’s Soup van Andy Warhol. Bachibouzouk glijdt erin als de vierde musketier, maar bewapend niet met een zwaard, maar met Invader. Het resultaat: een dialoog tussen drie esthetieken, van wie geen van hen een interlocutor nodig had... en toch beginnen ze samen te spreken, luidruchtig, en zelfs te lachen.

De spuitbussen, zorgvuldig gekozen uit een levendige palet, treden in verzet tegen het te vrome erfgoed van de ateliers. Elke kleur lijkt te verklaren: « En als de hedendaagse kunst drie minuten zou stoppen met serieus te zijn? »

Maar achter de humor zit een echte gedachte: Bachibouzouk onderzoekt de industriële herhaling van artistieke iconen. Wat wordt een symbool als je het kopieert, vervolgens de kopie kopieert, en vervolgens over de verwijzingen zelf al afgeleide heen schildert? Misschien wel iets eerlijkers: een werk dat aanvaardt niet in zijn eentje geboren te zijn, maar in een cultureel rumoer, een carnaval van beelden en herontwerpen.

En door deze lagen van verwijzingen stapelt, transformeert de kunstenaar het blikje — alledaags voorwerp, symbool van consumptie, popfetisj — tot een metafoor van onze verzadigde tijd: alles is al gezien, geremixt, afgeleid... en toch, dankzij een uniek gebaar (en een paar goede spuitbussen), verschijnt er iets nieuws. Een beetje alsof, door eindeloos in een spiegelmuseum te ronddraaien, je uiteindelijk je eigen reflectie erin ziet.

Met veel geestdrift, een tikkeltje rebellerij en een vrolijke helderheid herinnert Bachibouzouk ons eraan dat kunst misschien vooral een spel is: een serieus spel, ja, maar toch een spel.

En in dit spel zijn zijn Tomato Soup Can de stukken die alle vergrendelingen doorbreken.