Arno Fischer - New York (MINT CONDITION) - 2006

Dit is een veiling van 5Uhr30.com, Keulen, Duitsland.
BEDANKT AAN IEDEREEN OVER DE HELE WERELD VOOR JE STEUN.

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en wereldwijde gecombineerde verzending.

SCARTE KANS om dit kleine, ZEER MOOIE, WELVERKOOPDE, UITGESLOTEN FOTO-boek over New York door Arno Fischer, de beroemdste Oost-Duitse fotograaf - in SPLIJK EN NIEUW STAAT.

Beperkte oplage van slechts 400 exemplaren - uitgegeven voor de tentoonstelling "Arno Fischer. Fotografie" in 2006 in de "Städtische Galerie Sonneberg".

Toont beelden uit Fischers verblijf in New York tussen 1978 en 1984.

Nieuw, mint, ongebruikt - VERZAMELAARSEXEMPLAAR.

Städtische Galerie Sonneberg, Sonneberg. 2006. Eerste editie, eerste druk.

Hardcover (zoals uitgegeven). 160 x 185 mm. 56 pagina's. 33 foto's. Foto's: Arno Fischer. Lay-out: Peter Schneider. Tekst: Heiner Müller, Jutta Voigt. Tekst in het Duits.

Prachtige, vrijwel onbekende publicatie van Arno Fischer - in perfecte staat.

"Arno Fischer was een Duitse fotograaf en universiteitsdocent. De vader van Arno werkte als typezetter. Arno ging lokaal naar school van 1933 tot 1941, toen hij een opleiding begon in aspecten van houtbewerking (houtsnijden/modelleren, patroonmaken). Op 17-jarige leeftijd trad hij in dienst bij het leger in 1944/45 en eindigde zijn militaire carrière als krijgsgevangene bij de Britten, die hem in 1946 vrijlieten.
Hij kon zijn burgerleven in 1947 hervatten, studerend aan de Käthe Kollwitz-kunstschool in Berlijn, waar hij aanvankelijk tekenlessen volgde voordat hij overstapte naar (hout) beeldhouwkunst. In 1948 verhuisde hij naar de Kunstakademie Weißensee in Berlijn, waar hij zijn studie beeldhouwkunst voortzette en tot 1951 bleef. Tegen die tijd leek de politieke scheiding van Berlijn tussen het oostelijke deel, dat door de Sovjets werd beheerd, en de westerse delen van de stad, verdeeld in drie sektoren onder respectievelijk de Fransen, de Britten en de Amerikanen, permanenter dan eerder was voorzien, en de verhuizing naar Weißensee betekende een verhuizing van West-Berlijn naar Oost-Berlijn. Hij verhuisde opnieuw in 1951, en van toen tot 1953 was hij student aan de (recent hernoemde) Weißensee Kunsthochschule Berlin terug in West-Berlijn, studerend beeldhouwkunst onder Alexander Gonda.
Later herinnerde Fischer zich dat hij zijn eerste foto in 1944 nam, van Berlijn dat brandt terwijl de Duitse nederlaag in de oorlog dreigde. Hij kreeg nooit formele fotografische opleiding; maar noch, na 1944, verloor hij zijn interesse erin, en naarmate zijn studies vorderden besefte hij dat het onwaarschijnlijk was dat hij veel geld zou verdienen met beeldhouwkunst. Zijn overstap naar de wereld van de fotografie begon in 1955/56 met een jaar als laboratoriummedewerker bij een röntgeninstituut. In 1956 keerde hij terug naar de Kunstacademie in Weißensee met de opdracht een archief op te zetten, als algemene assistent te werken en "fotografie te maken". Tegen 1957, nog steeds zonder formele fotografische opleiding, had hij een baan bij de Akademie als Senior Assistant van Prof. Klaus Wittkugel, een positie die hij behield tot 1971.
Daarnaast deed hij fotojournalistieke opdrachten voor het mode- en kunsttijdschrift Sibylle voor vrouwen en voor andere tijdschriften. Zijn groeiende hoeveelheid mode- en reisfotografie uit de tweede helft van de jaren vijftig werd stevig in de nieuwe stroming van "Life photography" geplaatst. Later zei Fischer dat de focus van zijn fotografie lag op de toestand van de samenleving, de interpersoonlijke relaties tussen mensen, de kerntoestand van het individu en zijn/haar bestaan. Deze kenmerken zijn overvloedig zichtbaar in "Situation Berlin", een ander project waaraan hij werkte tussen 1953 en 1960. In 1960 werkte hij zeer intensief aan de voorbereiding op publicatie door "Edition Leipzig" van de resulterende collectie, die de stemmingen en bezienswaardigheden van de snel veranderende stad in de jaren vijftig oproept. Foto's uit het boek, inmiddels volledig geschreven en voorbereid voor lancering, werden tentoongesteld op de stand van de uitgever tijdens de Leipziger Buchmesse in de herfst van 1961. De beurs werd gehouden kort nadat de overheid hun koortsachtige bouw van de Berlijnse Muur plotseling had gestart, die de komende (bijna) drie decennia Oost-Berlijn van het westen zou scheiden. Een groep functionarissen stopte bij de stand van de uitgever om enkele van de foto's die onder het label "Situation Berlin" werden tentoongesteld te bekijken. Een van hen zei tegen de anderen de huiveringwekkende woorden: "Berlin ist kein Situation mehr" ("Berlijn is niet langer een situatie"). De verwijzing was naar de manier waarop de exodus van Oost-Duitsers naar het westen via Berlijn was geblokkeerd door de nieuwe muur, maar de betekenis voor Arno Fischer en zijn uitgevers was dat "Situation Berlin" niet op korte termijn zou worden gepubliceerd.
Tijdens een vraag aan Arno Fischer of hij na zijn ervaring met "Situation Berlin" ooit was geneigd te proberen te ontsnappen uit Oost-Duitsland, antwoordde hij dat hoewel hij soms de bureaucratische beperkingen van het land vond beperkend, hij over het algemeen genoegen had met de situatie waarin hij zich bevond. Een wisseling van hoofdredacteur bij "Sibylle" gaf hem de vrijheid om zijn eigen ideeën over modefotografie te ontwikkelen, toe te passen en te promoten, terwijl zijn status als vooraanstaand fotojournalist hem uitstekende reisrechten gaf: enkele van zijn meest gevierde mode-/beroemdheidshots, met name een reeks gemaakt van Marlene Dietrich in 1964, werden gemaakt tijdens opdrachten in Moskou. In 1965/66 richtte hij samen met een gelijkgestemde groep Oost-Duitse fotografen een Fotografie Groep op die in 1969 bekend werd als "Direkt". Gemeenschappelijke aanvaarding van en door het gevestigde veld bleek ook uit de gastdocentschap die hij droeg in 1972/74 aan de Hochschule für Grafik und Buchkunst (HGB) in Leipzig. Van 1975 tot 1982 was hij, samen met Peter Voigt, verantwoordelijk voor de selectie van de foto's die werden getoond op de Image Display Pillars langs het Marx-Engels Forum, waar de politiek belangrijke Marx-Engels-standbeeld van Ludwig Engelhardt stond. In 1981 was Fischer betrokken bij de medeoprichting van de Fotograferen Working Group in de nationale Vereniging van VIsuele Kunstenaars (VBK) en in 1983 tekende hij opnieuw een onderwijscontract terug aan de HGB, waar hij tussen 1985 en 1993 een positie bekleedde als Professor voor Fotografiekunst."