Icoon - Hout - SAN ELIAS

“De heilige profeet Elia in de woestijn”

Centrale figuur (onderaan):
Elia verschijnt zittend in een grot of rotsachtig landschap, met staf, in een ascetische houding. Vertegenwoordigt zijn leven als kluizenaar en zijn gemeenschap met God in de eenzaamheid.
Scène linkeronderkant:
Een engel voedt Elia, episode verteld in de Bijbel (1 Koningen 19), wanneer hij naar de woestijn vlucht en brood en water ontvangt om zijn weg voort te zetten.
Scène bovenaan centraal (zeer karakteristiek):
Het vurige strijdwagen getrokken door rode paarden, symbool van zijn hemelvaart. Dit is een van de meest onderscheidende eigenschappen van Elia.
Scène bovenaan links:
Elia in gebedshouding of ontvangt goddelijke revelatie, vaak geïnterpreteerd als zijn ontmoeting met God op de Horeb-berg.
Zijscènes:
Verschillende handelingen van de profeet, mogelijk inclusief:
- wonderen (zoals de opwekking van het kind van de weduwe)
- profetische daden
- ascetisch leven in de woestijn
Stijl: narratief icoon, typerend voor de Russische of oosters-orthodoxe traditie.
Geschatte datum: Achttiende–Negentiende eeuw (door techniek en schildertechniek).
Kenmerken:
Compositie verdeeld in scènes
Aardetinten en rodetinten (zeer symbolisch in Elia)
Expressieve inzet van het landschap
Elia is een symbool van:
- IJver voor God
- Ascetisme en contemplatief leven
- Profetische macht
- Overwinning op de dood (hemelvaart zonder te sterven)