Cassina - Vico Magistretti - Sofa - Maralunga - Leder

Het Maralunga, een drie zits van Vico Magistretti voor Cassina: geen gewoon bankstel, maar een architectuur van ontspanning, geboren in 1973 uit een creatieve ruzie. Cesare Cassina, wanhopig, breekt de rugleuning van een prototype; Magistretti glimlacht en ziet de revolutie. Uit dat gebaar ontstaat het kettingmechanisme op fietsketting (gepatenteerd) dat, verborgen in het hart van de bekleding, je toelaat om elke hoofdsteun met een vinger te verhogen of te verlagen.
Een klik en de bank transformeert: van formele salon tot diepe zetel, van gesprek tot horizontaal lezen. De lederen bekleding is Extra Tabacco-kleur, met de hand genaaid, zacht als een handschoen en even robuust als een Engelse zadel.

De structuur?

Stalen buizen verzeept met poedercoating, matzwarte ABS-basis, zweefveren met 70 mm elastische banden: een motorblok onder een wolkenkussen. Van binnen: Bayfit-schuim met differentiële dichtheid, lagen dacron, virgin polyestervulling. Het resultaat? Je gaat zitten en het lichaam verdwijnt, de ruggengraat bedankt, de tijd vertraagt. Royale afmetingen: 238 cm lang, 90 cm diep, 70/103 cm rugleuninghoogte (laag/hoog), zitting op 45 cm boven de vloer, perfect voor gekruiste of gestrekte benen.

De kussens zijn afneembaar, de lederen bekleding maak je schoon met een vochtige doek, de binnenkussenhoes is wasbaar. Je kunt er de bijpassende pouf bij nemen en een oneindige chaise-longue creëren. Compasso d’Oro 1979, aanwezig in het MoMA, gefotografeerd in duizenden huizen van Milaan tot Malibu. En toch blijft het bescheiden: het schreeuwt niet, fluistert. Het is de bank die je nooit beu bent om naar te kijken en die, na twintig jaar, lijkt alsof hij zojuist uit het Carate Brianza-lab is gekomen. Een stukje geschiedenis dat evenveel kost als een vakantie, maar je drie generaties meegaat. Als je hem vandaag koopt, zullen je kleinkinderen ruzie maken om hem in erfopvolging te krijgen. Maralunga is geen meubelstuk. Het is een gebaar van Vico Magistretti dat zegt: “Ga zitten, adem in, de wereld kan wachten.” En jij wacht, verzonken in dat warme bruin, terwijl de ketting zachtjes hapt en het leer naar huis ruikt.