Walter Valentini (1928) - La città del sole

Walter Valentini –

De stad van de zon

Kostbare aquaforte/acquatinta met handmatige retouches door de kunstenaar.

Jaar: 1987.
Bladmaat: 208 x 80 cm.
Editie: handgesigneerd en genummerd: II/XV.
Techniek: intalige ets met bladgoudretouches.
Het werk wordt geleverd met een Certificaat van Echtheid van de kunstgalerij Alter Ego te Ponte Tresa, Zwitserland.
Het zal per express-koerier verzonden worden.
Het werk is gepubliceerd in de TxT Opera grafica catalogus ’72 - ’89.

Het werk wordt zonder lijst geleverd, de foto’s dienen uitsluitend ter illustratie.

Walter Valentini:
Kunstenaarsnaam van internationale faam, solotentoonstellingen van 1973 tot heden: in Italië, uit Messina, Milaan, Rome, Napels, Bari, Bologna, Triëst, Bozen, Padua, Mantua, tot Cagliari, enz.;
In het buitenland, uit Krakau, Stockholm, Hamburg, New York, Luxemburg, Aspen (VS), Parijs, Antwerpen, Keulen, Montecarlo, Istanbul, Ankara, Straatsburg, Washington, Chicago, Boston, Vancouver, Seoul, Ljubljana, Lissabon, Praag, Innsbruck, Hollola (Finland), Buenos Aires,
Bucarest, Madrid, Kopenhagen, San Francisco, Tokio, Sakaide (Japan), Fredrikstad (Noorwegen), Düsseldorf, Zürich, Oakland (VS), Barcelona, Bazel, Gent (België), Zürich, Soest (Nederland), Moskou, enz.

Heeft talrijke prijzen gewonnen en aan talrijke tentoonstellingen deelgenomen: de 1e Biënnale van Italiaanse Hedendaagse Houtsnede in Venetië in 1955; de Internationale Biënnale van Ibiza en Listowel; de Internationale Biënnale van Krakau in 1984; de Internationale Biënnale van Ljubljana in 1984 en 1989; de Biënnale van Venetië “XLVII”; de Vierjaarlijkse van Rome in 1999.
Heeft, op directe opdracht, grote installaties gecreëerd in Milaan, Bologna, Reggio Emilia, Chiaravalle (Ancona), Pesaro, Siegburg (Duitsland), Connecticut en Aspen (VS).
Heeft deel uitgemaakt van de groep die de kerk van Ca’ Staccolo in Urbino ontwierp in 2001. Het universum van Valentini is poëtisch, ritmisch en muzikaal, met een geometrische en evocatieve symboliek die tot een bijna metafysische en surrealistische synthese leidt, een relatie tussen teken, structuur en waarneembare materie die neigt naar een nieuw constructivisme, zo vol hints dat het lijkt op “mentale toestanden.” Sinds de jaren zeventig heeft hij de band tussen schilderkunst en grafiek onderzocht, samen met een diepe determinatie van ruimte met temporele connotaties, tijd en ruimte, geïnterpreteerd en meesterlijk heruitgevonden door middel van lijnen, schuringen, verweerde muren, magische en poëtische architecturen en geometrieën.

Walter Valentini werd geboren in Pergola (Pesaro). Valentini woonde in Rome van 1947 tot 1948 en in 1949 verhuisde hij naar Milaan, waar onder zijn leraren Max Huber, Albe Steiner en Luigi Veronesi stonden. In 1950 verhuisde hij van Lombardije naar Urbino, waar hij tot 1955 woonde en de Kunstacademie (Scholengang Boek) volgde. Hier ontdekte hij de drukkunst. In deze stad maakte hij ook kennis met de renaissancistische cultuur, die een diepe indruk zou achterlaten op zijn toekomstige werk. In de loop der jaren wijdde Valentini zich vooral aan grafische kunst en drukkunst, met deelname aan gespecialiseerde tentoonstellingen. Nadat hij in 1955 zijn studies had voltooid, verliet hij Urbino om naar Milaan terug te keren, waar hij sindsdien woont. In Milaan begon hij als grafisch ontwerper en wendde zich geleidelijk tot schilderkunst. Hij was gefascineerd door een geometrisch universum, dat lijkt te weerklinken in De Chirico’s metafysische kunst. Het zijn juist deze strikt formele aspecten die Valentini in de jaren zeventig onderstreepte, steeds vanuit een technisch oogpunt.