Tegel - 17e eeuw - Transylvaans

Deze vierkante tegels met geometrische indelingen zijn kenmerkend voor Transsylvanië, met name het Saksische gebied. Ze vertegenwoordigen een overgang van laatgotische stijlen naar de Renaissance.
​Materiaal: De rood-oranje klei is typerend voor de lokale alluviale klei die in de Roemeense voetholtes voorkomt.
​Dating: Op basis van de eenvoud van reliëf en de geometrische indeling dateert dit waarschijnlijk uit de late 17e of vroege 18e eeuw.
Geometrisch-florale hybride motieven als
- ​X Frame (St. Andrew’s Cross): Het vlak is verdeeld door een verhoogde "X", waardoor vier driehoekige vakken ontstaan. Dit was een zeer populair structureel ontwerp in de 16e en 17e eeuw omdat het symmetrische patronen mogelijk maakte.
- De "Levensboom" / gestileerde lelies: In elk van de vier driehoeken bevindt zich een gestileerde plant of bloem (waarschijnlijk een lelie of een vereenvoudigde "Levensboom"). Dit is een klassiek "all-over" patroon bedoeld om er goed uit te zien wanneer meerdere tegels naast elkaar geplaatst worden.
- ​Getande rand: Het deelt dezelfde gezaagde of "wolf-tand" (colți de lup) rand als de vorige tegel, wat suggereert dat ze uit dezelfde regio of zelfs dezelfde werkplaats komen.
De achterkant van de tegel (De "Cupa")
​De laatste afbeelding is bijzonder interessant voor historici:
​Roet en koolstof: De donkere, zwartgeblakerde binnenkant toont aan dat deze tegel decennialang (of eeuwen) rechtstreeks tegen de warmtebron heeft gelegen.
​Vingersporen: Die ronde deukjes zijn waarschijnlijk vingerdruksporen van de pottenbakker die de natte klei in de mal drukte.
​Structuur: Deze tegels waren niet plat; ze waren kistachtig. De "kist" (de cupa) aan de achterkant hielp een luchtruimte te creëren die warmte vasthield en lang nadat het vuur in de Haard uitging, uitstraalde."