Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic Print

Litografie van Joan Miró (*)
Deze werken reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt ter illustratie van het poëzieboek “Parler Seul” (**) (Spreek alleen), geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op 100% katoenen vellum-papier van hoog gewicht.
Gesigneerd op de plaat.
Drukkers- en erfopvolgingsstempel van de uitgever en van de Miró-erfopvolging op de bladzijde-omslag.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

- Ondersteuning afmetingen: 60 x 45 cm
- Beeldaffbeeld afmetingen: 42 x 33 cm
- Jaar 2004
- Editie: 1000 ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en steeds bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte conditie verkeert).

Het werk zal voorzichtig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkt platte kartonnen pakket. De verzending zal worden aangemeld met een traceernummer.

De zending zal bovendien volledige verzekering omvatten ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, gratis voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten. Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en kunstenaar zullen vormen, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een dorpje in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die in Parijs heerste, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde, samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar maakte hij kennis met Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van het abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling uit Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een ruimte van toevlucht en werk, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio zal ontwerpen die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werken met beelden en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig en daarna dat van Mallorca zullen bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met de aarde en de belangstelling voor alledaagse voorwerpen en voor de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van sommige van zijn technische en formele onderzoeken. Miró ontvlucht het academisme, op zoek naar een voortdurend wereldomvattend en zuiver werk, niet gebonden aan een bepaalde beweging. In de vormen en in de openbare uitingen ligt hij zijn rebellie en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen die hem omringen. Dit samenspel van krachten zal hem leiden tot het creëren van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem situeren als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20e eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder efficiënte samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve levendigheid van Tzara’s toevallige verzen.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en als kunstenaar zullen vormen, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een klein dorp in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die in Parijs leefde, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar maakte hij kennis met Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
Het stimulus van het abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, in het hart van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling uit Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio zal ontwerpen die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werk van sculpturen en keramiek, tot zijn dood in 1983.
De band met het landschap van Mont-roig en daarna Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De verbinding met de aarde en de belangstelling voor alledaagse objecten en voor de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele onderzoekslijnen. Miró ontvlucht het academisme, in een voortdurende zoektocht naar een wereldwijd en puur werk, niet toegewijd aan een specifieke beweging. In de inhoud van de vormen en in de publieke uitingen toont Joan Miró zijn rebellerij en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen die hem omringen. Dit tegenwicht van krachten zal hem leiden tot het creëren van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem positioneert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20e eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder efficiënte samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct op de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve geestdrift van de toevallige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte.