Deanna Durbin - Cassette, Photo

Prachtige foto gewijd aan de fabelachtige actrice en zangeres DIANA DURBIN en Cassette met het beste van haar liedjes. Ze staat op de Ster Walk of Fame in Hollywood.

Deanna Durbin (Winnipeg, Manitoba, Canada, 4 december 1921 - Parijs, Frankrijk, 17 april 2013)[1] was een Canadese actrice en zangeres die enorm beroemd werd als tiener in Hollywood-musicals en komedies. Ze filmde tussen 1936 en 1948 en specialiseerde zich in rollen van onschuldige, waaraan een mooie lichte sopraanstem werd toegevoegd.[2]

Biografie
Edna Mae Durbin, haar echte naam, werd geboren op 4 december 1921 in het Grace Hospital van Winnipeg (Canada) uit Britse ouders, met wie ze op jonge leeftijd naar Californië verhuisde. Ze werd door Metro-Goldwyn-Mayer ontdekt via een zangwedstrijd op school in Los Angeles, waar haar familie naartoe was verhuisd met als doel een biopic te maken van de operazangeres Ernestine Schumann-Heink, maar ze maakte uiteindelijk haar filmdebuut in een korte film van de studio waarin ook een andere tiener-acteur met een even vlammende carrière meedeed, Judy Garland, in "Concierto al aire libre" (Every Sunday). Beiden waren ongeveer 15 jaar oud.[3] Met rollen van meisje in zoete, tijdsgeconstrueerde producties, erg in de smaak van die tijd, verwierf ze grote populariteit en wist ze Universal Studios uit het faillissement te redden met films als Reina a los catorce años of Mentirosilla (Mad About Music).

Durbin bleef haar gehele professionele leven verbonden aan Universal, wat meer dan twintig titels opleverde, die haar roem ook buiten de Verenigde Staten deed gelden. Zowel Winston Churchill als Benito Mussolini telden tot haar bewonderaars, en Anna Frank, zo berucht om haar leefomstandigheden, had een foto van haar aan de muur hangen in het onderduikadres waar ze voor de nazi’s probeerde te ontsnappen.

In 1938 ontving ze, samen met Mickey Rooney, een speciale Academy Award Juvenile voor „zijn betekenisvolle bijdrage aan het op het scherm brengen van de geest en de belichaming van jeugd." Op haar 25e jaar was ze de op één na best betaalde vrouw in Hollywood, achter Bette Davis, en haar fanclub telde de meeste leden in de jaren veertig. In 1945 speelde ze in de film La dama del tren, geregisseerd door de Franse cineast Charles David, die haar derde echtgenoot zou worden.[2] Haar laatste film was For the Love of Mary, van Frederick De Cordova, in 1948.[3]

Op 28-jarige leeftijd trok ze zich terug uit de cinema toen ze trouwde met de Franse regisseur Charles David, met wie ze haar tweede kind kreeg, en trok ze zich terug uit het openbare leven. "Het kon niet altijd het kleine Miss Fixit zijn die in de muziek opdook", zei ze toen. Ze leefde met haar gezin, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, in de Franse plaats Neauphle-le-Château, nabij Parijs. Decennialang verwierp ze alle aanbiedingen om terug te keren naar de cinema. Haar sopraanstem werd vaak beschreven als „mooi en natuurlijk”, en haar vertolking van het aria "Un bel di vedremo" uit de opera Madama Butterfly werd een verkoopsucces. Haar populariteit leidde tot het ontstaan van poppen met haar imago, en haar eerste zoen op het scherm was een waar evenement voor de kranten van die tijd.