Helmut Zwickl - Weltmeister durch technischen K.O. - 2013

Men praat nog altijd over het tijdperk van de Mercedes-Silberpfeile, over hun overwinning-nimbus die een hoogwaardig technisch apparaat mogelijk maakte en die het geheugen verheerlijkt, men prijst de Duitse nauwkeurigheid, denkt aan Fangio, Moss en de dikke Neubauer, die met signaalborden de regie voerde. Zonder twijfel heeft Mercedes in de jaren 1954 en 1955 het maximum uitgeput wat in de autosport technisch en rijderlijk mogelijk was.

Intussen is men op de maan geland en rijdt men in 7:45 om de Nürburgring. Het maximum in de autorennsport leverde echter Porsche in 1969. 'Uff', zei de monteur van een Amerikaans renstal, toen de vijfwagen-sterke Porsche-armada in de Daytona-arena werd geschoven; 'als het waar is dat Porsche slechts een klein operatie is, had Ford destijds met 30 fabriekwagens moeten opdagen.' Porsches doel was hoog.

Het heette 'Marken-Weltmeisterschaft'. De prijs leek geen rol te spelen. Computers rekenden voor elke racebaan negen contractcoureurs (soms waren het zelfs twaalf) een optimale tijd voor – het karakter, de rijstijl en het streven van deze mensen op één lijn brengen, zou zelfs het elektronengehirn niet hebben kunnen bereiken.

Het doel was de tegenstander te omsingelen, hem te verpletteren en met behulp van de huiselijke techniek hem te verslaan. Van de tien races van de Marken-WM won Porsche zeven, zes daarvan door 'technische KO'. Drie keer sloeg men zichzelf KO, en voordat de tijd ook deze overwinningen verheerlijkt en de nederlagen uit het geheugen heeft gewist, wil ik de film van de Langstreckenrennen 1969 nog eens afrollen – onretouched en in de originele toon, zoals ik hem meemaakte.

U ontvangt een origineel verpakt boek, beelden zijn van mijn privé-exemplaar