Philips - B1X67U/03 Buizenradio






Beschikt over twee bachelordiploma's in elektronica en natuurkunde en 20 jaar ervaring in audio.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 134006 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Philips B1X67U/03, vervaardigd in 1961, in zeer goede staat en na testen werkend, inclusief netsnoer, afmetingen 31 × 18 × 14 cm en gewicht 4 kg.
Beschrijving van de verkoper
In de herfst van 1961, in een smalle rijtjeswoning van bakstenen ergens in de lage, regen-gepolijste straten van Den Haag, arriveerde een nieuw radiotoestel in bruin papier gewikkeld en met ruwe touwtjes vastgebonden. Het was een Philips B1X67U/03 — cremekleurige wijzerplaat die amberkleurig gloeit achter gebogen glas, het bakelieten kast ruikt nog vóórdat hij werd ingeschakeld naar warme stof en machineolie.
Voor de familie die het kocht was het niet zomaar elektronica. Het was een venster.
Elke avond, nadat de borden van het avondeten in de gootsteen waren gestapeld, stak Hendrik de kamer over en draaide aan de grote ivoorkleurige knop. Eerst kwam de stilte, daarna het zachte elektrische gezoem van het opwarmen van de buizen. Een paar seconden later kwam de luidspreker tot leven met ruis, fluiten en uiteindelijk muziek die door de onzichtbare gangen van Europa dwarrelde.
De radio sprak vele talen.
Franse chanson uit Parijs. Scheepsvoorspellingen uit de Noordzee. Duits nieuws, strak uitgesproken. Engelse jazz-programma's die op en neer raken onder atmosferisch geknisper.
Soms, laat in de nacht, verschenen zenders van veel verder weg als geesten door het lawaai, buigend om de kromming van de aardbol.
Een buisradio speelt niet gewoon audio; hij voert zijn bestaan uit. Hij gloeit. Huivert warmte. Hij wacht tot zijn buizen ontwaakt zijn. Hij zet onzichtbare golven om in iets tastbaars en levends.
De Philips B1X67U/03 was een machine uit een tijdperk waarin technologie nog licht magisch aanvoelde — toen stemmen die van honderden kilometers vandaan kwamen een kind konden laten geloven in koninkrijken verborgen in een houten doos.
Toen modernere radio’s meer mainstream werden, werd de Philips B1X67U/03 naar zolder gestuurd. Meer dan 60 jaar later werd de radio gevonden en bleek hij in uitzonderlijke staat te verkeren. En gelukkig werd hij goed verzorgd en startte hij zeer voorzichtig op met een variac.
Deze specifieke versie heeft zijn bakeliet in perfecte staat
Zelfs heeft hij de originele schroeven om het achterpaneel te bevestigen, wonderbaarlijk maar waar.
Helaas blijft er zoals het lijkt nog wat lijm op het gebogen glas van de bediening.
De ontvangst is, zoals te verwachten bij de middengolf, vergezeld van kraken door atmospherics en elektrische apparatuur in de directe omgeving. Ik kan 3-4 uitzendingen op MW vinden en 1 op LW
Let op: de foto’s zijn ’s avonds gemaakt in een kamer met matige verlichting. De bediening is goed verlicht, maar verlicht je kamer niet.
In de herfst van 1961, in een smalle rijtjeswoning van bakstenen ergens in de lage, regen-gepolijste straten van Den Haag, arriveerde een nieuw radiotoestel in bruin papier gewikkeld en met ruwe touwtjes vastgebonden. Het was een Philips B1X67U/03 — cremekleurige wijzerplaat die amberkleurig gloeit achter gebogen glas, het bakelieten kast ruikt nog vóórdat hij werd ingeschakeld naar warme stof en machineolie.
Voor de familie die het kocht was het niet zomaar elektronica. Het was een venster.
Elke avond, nadat de borden van het avondeten in de gootsteen waren gestapeld, stak Hendrik de kamer over en draaide aan de grote ivoorkleurige knop. Eerst kwam de stilte, daarna het zachte elektrische gezoem van het opwarmen van de buizen. Een paar seconden later kwam de luidspreker tot leven met ruis, fluiten en uiteindelijk muziek die door de onzichtbare gangen van Europa dwarrelde.
De radio sprak vele talen.
Franse chanson uit Parijs. Scheepsvoorspellingen uit de Noordzee. Duits nieuws, strak uitgesproken. Engelse jazz-programma's die op en neer raken onder atmosferisch geknisper.
Soms, laat in de nacht, verschenen zenders van veel verder weg als geesten door het lawaai, buigend om de kromming van de aardbol.
Een buisradio speelt niet gewoon audio; hij voert zijn bestaan uit. Hij gloeit. Huivert warmte. Hij wacht tot zijn buizen ontwaakt zijn. Hij zet onzichtbare golven om in iets tastbaars en levends.
De Philips B1X67U/03 was een machine uit een tijdperk waarin technologie nog licht magisch aanvoelde — toen stemmen die van honderden kilometers vandaan kwamen een kind konden laten geloven in koninkrijken verborgen in een houten doos.
Toen modernere radio’s meer mainstream werden, werd de Philips B1X67U/03 naar zolder gestuurd. Meer dan 60 jaar later werd de radio gevonden en bleek hij in uitzonderlijke staat te verkeren. En gelukkig werd hij goed verzorgd en startte hij zeer voorzichtig op met een variac.
Deze specifieke versie heeft zijn bakeliet in perfecte staat
Zelfs heeft hij de originele schroeven om het achterpaneel te bevestigen, wonderbaarlijk maar waar.
Helaas blijft er zoals het lijkt nog wat lijm op het gebogen glas van de bediening.
De ontvangst is, zoals te verwachten bij de middengolf, vergezeld van kraken door atmospherics en elektrische apparatuur in de directe omgeving. Ik kan 3-4 uitzendingen op MW vinden en 1 op LW
Let op: de foto’s zijn ’s avonds gemaakt in een kamer met matige verlichting. De bediening is goed verlicht, maar verlicht je kamer niet.
