Keith Haring - Growing 3 - Giclée - Artestar licensed print - COA

Giclée-reproductie (*) van Keith Haring (**)
Reproductie van het werk “Growing 3” gemaakt door Haring in 1988.
Luxueuze editie op conserverend mat digitaal papier van 250 g/m². Een papier dat zeer veelzijdig en van hoge kwaliteit is, geproduceerd in Duitsland met houtpulp die zuurvrij en chlorine-free is.
Druk toegestaan door Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

- Bladafmetingen: 60 x 48 cm
- Motiefafmetingen: 50 x 38 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus wordt aangeboden in een onaangetaste staat).
- Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkte kartonnen envelop. De verzending zal worden verzekerd met een traceernummer (UPS DPD DHL FedEx)

De verzending omvat tevens transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Giclée is een term die verwijst naar een type hoogwaardig fine-art-prints, digitaal vervaardigd met inkjet-printers. Dit proces gebruikt pigmenthoudende inkten en gespecialiseerde papiersoorten om een hoge scherpte, kleurprecisie en duurzaamheid te bereiken, ideaal voor kunst- en fotografische reproducties.

(**) Keith Haring werd geboren in 1958 in Reading, Pennsylvania, Verenigde Staten.
Hij groeide op in Kutztown en toonde al op jonge leeftijd grote belangstelling voor kunst. Hij studeerde grafisch ontwerp aan The Ivy School of Professional Art in Pittsburg, en op 19-jarige leeftijd, toen hij openlijk gay was, verhuisde hij naar New York, waar hij inspiratie vond in graffiti en zich inschreef aan de School of Visual Arts, waar hij invloed onderging van Keith Sonnler en Joseph Kossuth, die hem aanspoorden zich te vormen als conceptueel kunstenaar na experimenten met vorm en kleur.
Haring trok in 1980 de aandacht toen hij begon afbeeldingen in karikatuurachtige stijl met een viltstift te tekenen in de metro's van de grote stad, en later tekende hij met witte krijtstrips cartoons op de zwarte panelen bedoeld voor reclame, wat hem meerdere arrestaties opleverde. Zijn strakke lijnen, levendige kleuren en actieve figuren droegen sterke boodschappen over het leven en eenheid, en zijn tentoonstellingen werden gefilmd door de fotograaf Tseng Kwong Chi.
Ook in deze periode organiseerde hij een tentoonstelling in Club 57 en nam hij deel aan een show in Times Square, waar hij voor het eerst dieren en menselijke gezichten tekende. Zijn eerste solotentoonstelling was in de Tony Shafrazi Gallery in 1981, hetzelfde jaar waarin hij participeerde aan Documenta 7 in Kassel, Duitsland.
In 1982 maakte hij vriendschappen met opkomende kunstenaars van die tijd zoals Kenny Scharf, Madonna en Jean-Michel Basquiat, en ontmoette zelfs de beroemde Andy Warhol.
In 1984 ging Haring naar Australië en schilderde verschillende muurschilderingen in Melbourne en Sydney, en kreeg hij geld voor zijn werk van de National Gallery of Victoria en het Australian Centre for Contemporary Art.
Ook maakte hij bezoeken en schilderde in Rio de Janeiro, het Musée d'Art Moderne de Paris, Minneapolis en Manhattan.
In deze periode ontwierp hij zelfs een roze jas die Madonna droeg om haar nummer “Like a Virgin” te interpreteren op het programma “Solid Gold”.
In 1985 organiseerde het Musée d'Art Moderne in Bordeaux een tentoonstelling van zijn werk, en hij nam ook deel aan de Biennale van Parijs.
In november van dat jaar verscheen hij op MTV in een programma gepresenteerd door zijn vriend Nick Rhodes van Duran Duran.
In 1986 schilderde hij muurschilderingen in Amsterdam, Parijs, Phoenix en Berlijn, schilderde hij ook het lichaam van Grace Jones voor haar videoclip van “I’m Not Perfect”, en opende hij een winkel om zijn werk te verkopen in SOHO.
Tot dan toe begonnen zijn werken de sociale en politieke problemen van die tijd te weerspiegelen, zoals anti-apartheid, AIDS en drugs.
Ook maakte hij popartwerk voor merken als Absolut Vodka, Lucky Strike en Coca-Cola, en ontwierp hij zelfs de hoes van het liefdadigheidsalbum “A Very Special Christmas”, waarop zijn vriendin Madonna te zien was.
In 1988 werd hij opgenomen in een selecte lijst van kunstenaars wiens werken op de etiketten van Chateau Mouton Rothschild stonden afgebeeld, en datzelfde jaar werd bij hem AIDS vastgesteld. Het jaar daarop opende hij de Keith Haring Foundation, met als doel de maatschappelijke problemen rondom deze ziekte aan te pakken en het werk van de kunstenaar via tentoonstellingen, publicaties en licenties onder de aandacht te brengen.
In juni 1989 schilderde hij zijn laatste publieke werk op een muur van het klooster van de Santa Antonio-kerk in Pisa. Dit werk kreeg de titel “Tuttomondo”.
Keith Haring overleed op 16 februari 1990, op 32-jarige leeftijd, slachtoffer van AIDS.

(**) Van epische grootschalige schaal en ambitie was Tree of Life (1985) ontstaan op het hoogtepunt van het tragisch korte maar intens dynamische leven en carrière van Keith Haring. Met een hoogte van meer dan drie en een halve meter krijgt Tree of Life bijna Bijbelse proporties in zijn voorstelling van deze fantastische scène. Een fusie van punk en pop, Haring injecteert hedendaagse energie in deze duidelijk stedelijke viering die religieuze thema's en historische verwijzingen uit de traditionele kunst combineert met zijn kenmerkende cultuur van hedendaagse straatkunst. Uit de kronkelende takken explodeert een overvloed aan leven in de vorm van dansende lichamen, als een explosie van kennis. Onder de boom staan vier gele, gevlekte figuren, volledig gevormd, rechtop in verrukking. Met een beknopte lijnvoering lijken de groene takken, helder als daglicht, te vibreren tegen het fuchsia van een patroonrijke carnaval. “Kijk, wanneer ik schilder, is het een ervaring die op haar best de realiteit overstijgt”, zei Haring, en legde uit dat deze dimensie zich ook in zijn mentale toestand weerspiegelde terwijl hij werkte. “Wanneer het lukt, vervoer je jezelf naar een andere plek, verbind je met dingen die universeel zijn, van totale bewustzijn, volledig voorbij je ego en je eigen bestaan. Dáár gaat het om” (K. Haring, geciteerd in D. Sheff, “Keith Haring: An Intimate Conversation”, in Rolling Stone, augustus 1989, gereproduceerd op www.haring.com [gecontroleerd op 25 mei 2014]). “De Boom des Levens” is tentoongesteld in het Ludwig Forum für Internationale Kunst in Aken, het Museum für Neue Kunst in Karlsruhe, het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, de Milaan Triennale van Milaan en de Dexia Banque Internationale de Luxemburg.)