Cécile Jules Basile Gérard, der Löwenjäger - Portrait

Geschat tussen 1850 en 1860.
Goeie staat gezien zijn leeftijd
Atelier Thierry, Parijs

Biografievertaling:

Geboren in Pignans in het Var op 14 juni 1817, trad hij op 24-jarige leeftijd toe tot het korps Spahis van Bône. Hij verwierf snel een grote reputatie als jager, die de bijnaam "Leeuwenjager" kreeg. Zo schoot hij zo’n 25 leeuwen dood in een periode van elf jaar. Voor deze daden ontving hij een geweer uit handen van de hertog van Aumale, zoon van koning Louis-Philippe. Zo vierde hij de bloeitijd van de jachtliteratuur en schreef circa 1857 grotendeels gefictionaliseerde herinneringen. Het dient zelfs als een voorbeeld voor Tartarin de Tarascon, de jager en opschepper die Daudet beschrijft.

Gérard is echter ook Soldaat. Tijdens zijn diensttijd als maarschalk van de Spahis onderscheidde hij zich tijdens de campagne tegen de Nemechas uit Tebessa in mei 1846. Op 19 juni werd de kolonne van duizend man aangevallen door Arabieren en de Spahis vielen de inheemse cavalerie aan, verdrongen deze en gingen verder. In het gevecht doodde Gérard twee Arabieren uit eigen hand. Daarmee werd hij in 1847 tot Ridder in de Légion d’Honneur benoemd.

Op 5 september 1854 werd hij tot luitenant benoemd, toegewezen aan het 2e Lancers-Regiment, maar aan de Arabische posten toegewezen. Zijn reputatie als voortreffelijke schutter nam niet af, want in oktober 1860 won hij de gerenommeerde Prix de Vincennes de tir.

Na het einde van zijn militaire loopbaan begon hij een carrière en ontving subsidies van de Geografische Gesellschaft van Londen voor een ontdekkingsreis naar Sierra Leone. Daar overleed hij in 1864; hij werd waarschijnlijk door zijn dragers vermoord, die hem wapens en munitie stalen.