Carl Thieme, Dresden - Beeldje (2) - Porselein

Koppel fijn porseleinen antieke statuettes,paar van edelknapen in zeventiende-eeuwse kledij (rococo- of barokstijl), fijn met de hand beschilderd.
Onderwerp: Een dametje en een hofman vastgelegd in een moment van elegante conversatie of theatrale verleiding. Beiden tonen dynamische houdingen, expressieve blikken en een handgebaren typerend voor artistieke salontafelporselein uit de 18e en 19e eeuw.

Hoogte: circa 40 cm (een opvallende maat die een grote visuele impact heeft voor statuettes van dit type, doorgaans kleiner).

Commerciële herkomst: Aangekocht in de jaren ’70 bij het bekende antieke kunstgalerie Passarelli-Pecorella in Napels (Piazza San Pasquale), een historisch referentiepunt voor elitair antiek in Napels.
De Dame
Kleding: Draagt een weelderige verticale streeppij met blauw en goud, met een motief van kleine stipjes. De jurk heeft gouden ruches en wijde mouwen met wit kant; over haar schouders draagt ze een glanzende kobaltblauwe mantel.

Kapsel: Roodachtig haar is in een elaborate kapsel van die tijd samengebonden, bekroond door een bijpassende kraag of hoed in blauw en goud.

Pose: De linkerhand ligt delicaat tegen het gezicht met een uitdrukking van verrassing of geheim, terwijl de rechterhand elegant een rand van de mantel optilt.

De Heer
Kleding: Draagt een kobaltblauw jasje (of vest) geopend over een rijk damastgeweldig vest in goud op een witte achtergrond. Kniebroeken (culottes) herhalen het streeppatroon in blauw, wit en goud. Lange witte kousen en zwarte laarzen met een gesp maken de outfit compleet.

Pose: De edelman wordt afgebeeld in plastische houding, enigszins steunend op een kruk of achtergrondmeubel bedekt met een doek. De linkerhand ligt op de borst in een galante gebaar en zijn blik is gericht op de partner.

Bij het draaien van de statuettes onthult de onderkant cruciale elementen voor hun catalogisering:


Serienummers en Inventaris: Unter de basis bevinden zich kartonnen antieklabels met opeenvolgende nummers 9288 (onder de man) en 9289 (onder de vrouw), wat aantoont dat de stukken als een coordinatie-koppel ontstaan zijn (pendant).

Er zijn oude prijsetiketten of inventarisslabels met de hand geschreven (“£ 90.000”), een fascinerende economische verwijzing naar de jaren ’70.
Een ingesneden of gegraveerd nummer is zichtbaar in de ongeglazuurde porselein (bijv. 63260), typerend voor modelnummering door meester-ambachtslieden.
De basissen zijn uitgevoerd met valse rotsachtige of bukige reliëfs met goudkleurige afwerking in rocaille-vrolijk motief. De glans van het glazuur, de helderheid van het kobaltblauw en de millimeterprecisie van de goudkleurige details getuigen van een uitstekende ambachtelijke productie, typerend voor de grote Napolitaanse keramiektraditie. De stukken verkeren in uitstekende esthetische conditie, ideaal voor tentoonstelling in een chique of verzamelaarsomgeving.