René Magritte (1898-1967) - Le faux miroir






Was 12 jaar Senior Specialist bij Finarte, gespecialiseerd in moderne prenten.
€ 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 136342 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
René Magritte Le faux miroir is een lithografie in beperkte oplage op BFK Rives vellum, 44 × 30 cm, genummerd tot 300 en plate-signed, vervaardigd in België tussen 2000 en 2010, met een surrealistische portretopdracht en in uitstekende staat.
Beschrijving van de verkoper
René Magritte (1898-1967), met potlood handgesigneerd door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Foundation
Lithografie op BFK Rives vellum.
Genummerd / 300 exemplaren, in druk gesigneerd, lijst niet inbegrepen
Lithografie gemaakt onder toezicht van de Succession Magritte, geverifieerd door het blindzegel Succession, onderaan links op de steen gesigneerd en met potlood handgesigneerd door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Foundation (met initiaal aan dezelfde kant van het nummer)
Afmetingen: 44x30 cm.
René Magritte, de beroemde Belgische surrealist, heeft verschillende intrigerende werken gemaakt die spelen met de thema's vensters, sferen en wolken. Een opvallend voorbeeld is zijn schilderij uit 1964, Le Tombeau des Lutteurs (Het Graf van de Worstelaars), hoewel het vaak wordt aangeduid bij zijn visuele elementen vanwege de indringende, bijna archetypische compositie.
In dit fascinerende werk fungeert een venster als een kader voor een onverwachte scène. In plaats van een conventioneel exterieur landschap te onthullen, wordt de kijker geconfronteerd met een grote, perfecte bolvormige object, vaak omschreven als een rots of een planeet, die schijnbaar direct buiten het raam zweeft. Deze bol rust nergens op; hij zweeft gewoon in het midden van het uitzicht. Boven en rondom deze raadselachtige bol vullen gestileerde wolken de lucht, uitgevoerd met Magrittes kenmerkende precieze maar dromerige kwaliteit.
De wisselwerking tussen deze elementen wekt zowel een gevoel van vertrouwdheid als van diepe vervreemding op. Het venster, normaal een poort tot de realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie. De bol, een object van volmaakt geometrische vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context. De wolken, hoewel natuurlijk, dragen bij aan de algehele onrustige sfeer door deel uit te maken van dit bizarre tafereel. Magritte gebruikt deze gangbare motieven meesterlijk om de waarneming uit te dagen, en nodigt de kijker uit te twijfelen aan wat echt is, wat verbeelding is en wat de aard van representatie is.
René Magritte (1898-1967), met potlood handgesigneerd door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Foundation
Lithografie op BFK Rives vellum.
Genummerd / 300 exemplaren, in druk gesigneerd, lijst niet inbegrepen
Lithografie gemaakt onder toezicht van de Succession Magritte, geverifieerd door het blindzegel Succession, onderaan links op de steen gesigneerd en met potlood handgesigneerd door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Foundation (met initiaal aan dezelfde kant van het nummer)
Afmetingen: 44x30 cm.
René Magritte, de beroemde Belgische surrealist, heeft verschillende intrigerende werken gemaakt die spelen met de thema's vensters, sferen en wolken. Een opvallend voorbeeld is zijn schilderij uit 1964, Le Tombeau des Lutteurs (Het Graf van de Worstelaars), hoewel het vaak wordt aangeduid bij zijn visuele elementen vanwege de indringende, bijna archetypische compositie.
In dit fascinerende werk fungeert een venster als een kader voor een onverwachte scène. In plaats van een conventioneel exterieur landschap te onthullen, wordt de kijker geconfronteerd met een grote, perfecte bolvormige object, vaak omschreven als een rots of een planeet, die schijnbaar direct buiten het raam zweeft. Deze bol rust nergens op; hij zweeft gewoon in het midden van het uitzicht. Boven en rondom deze raadselachtige bol vullen gestileerde wolken de lucht, uitgevoerd met Magrittes kenmerkende precieze maar dromerige kwaliteit.
De wisselwerking tussen deze elementen wekt zowel een gevoel van vertrouwdheid als van diepe vervreemding op. Het venster, normaal een poort tot de realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie. De bol, een object van volmaakt geometrische vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context. De wolken, hoewel natuurlijk, dragen bij aan de algehele onrustige sfeer door deel uit te maken van dit bizarre tafereel. Magritte gebruikt deze gangbare motieven meesterlijk om de waarneming uit te dagen, en nodigt de kijker uit te twijfelen aan wat echt is, wat verbeelding is en wat de aard van representatie is.
