Josef Kuba - Vaas - Porselein

Vaso dat zich voordoet als een grote urn of bolvormige porseleinen vaas, gekenmerkt door een zeer ruime en ronde buik die verstrakt naar een stabiele cirkelvormige voet. De schouder is zacht en verloopt in een korte hals die eindigt met een vergrootende opening met een gouden rand. De algemene stijl roept de Europese productie van het einde van de 19e eeuw of het begin van de 20e eeuw op (bijv. Neoclassistische stijl, historicisme of porselein in Viennese/Duitse invloed). De vaas is horizontaal in drie hoofdbanden verdeeld: De hals is in een lichte/witte tint. Op de schouder loopt een band van geelgroen smaragdgroen of keizersgroen, versierd aan de bovenrand met gestileerde bladmotieven in geel goud en begrensd onderaan door een dun goudkleurig filet. De middelste band heeft een brede witte achtergrond waarop een continue polychrome figurale scène in detail en zachte schaduwwerking is geschilderd, herinnerend aan academische schilderkunst. De achtergrond van de scène toont een lichte hint van bergen en een lucht die in roze en blauwtoon vervaagt. De onderste helft van de vaas herneemt de donkergroene smaragdkleur, versierd in het hogere deel met een rijke en complexe goudkleurige crocè gouden kantwerk met geometrische, bloemengewijze en hangende motieven (feestkransen en guirlandes). De geschilderde scène toont een Dionysisch triomf (of bacchanaal), een klassiek thema uit de Griekse en Romeinse mythologie gerelateerd aan de verering van Dionysos (Bacchus), god van wijn, feest en uitbundigheid. Van links naar rechts onderscheiden zich verschillende figuren typish voor deze processie (de thiasos): Silenus en de Maenad op de ezel: Een vrouwelijke figuur (misschien een maenad of bacchante) met een krans van twijgen zit op de rug van een ezel bedekt met een panterhuid. De vrouw houdt een wijnvat vasthoudend (oinochoe). Het dier wordt geleid door een oude, baardige man, waarschijnlijk identificeerbaar met Silenus, de wijze maar vaak dronken beschermer van Dionysos. In het midden gaan twee mannelijke figuren vrolijk vooruit: een blaast een lang hoornachtig koperen instrument, terwijl de ander, naakt met een dierenhuid om de taille en een krans van hedera of wijndruiven op het hoofd, danst en schalen of kleine belletjes vasthoudt. Aan de rechterkant danst een vrouwelijke figuur die een tambourijn (tympanum) zwaait. Naast haar staan twee kleine satyrs (faunen), mythologische wezens met bokkenpoten: een jonge faun staat rechtop, terwijl de andere een kleine satiro plat op de grond ligt, op een speelse manier. Het werk onderscheidt zich door de hoge vakbekwaamheid, duidelijk in de anatomische weergave van de lichamen, de vloeiende folds van de gewaden en de nauwkeurigheid van het heldere verguldwerk dat sterk contrasteert met de donkere groene achtergrond. Het geheel roept een gevoel van beweging, feest en klassieke elegantie op. Achtergrond aan de onderkant van de basis staat het merkteken met het groene en gouden ovale schild, de vijfpuntige kroon en de letters