Yves Laloy (1920-1999) - Sans Titre

Yves Laloy; From La Lune en Rodage III

Medium: Zeefdruk
Material: Papier
Dimensions
19.5 x 28.5 cm in een frame met afmetingen van 36 x 36 x 4 cm

Editor: Uitgeverij Panderma, Basel
Year: gepubliceerd in 1977
Edition: Dit is een niet-genummerde kopie van 230 edities (65 hors commerce waren niet genummerd)
Signature: Getekend

Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Prive Collectie, Basel

Condition / Restauration:
goede staat

Comes with passepartout and frame

Further Information:

A rare limited edition of the portable collection of post-war and contemporary art La Lune en Rodage III. Dit is een niet-genummerde kopie van 230 edities (65 hors commerce waren niet genummerd) en maakt deel uit van de derde serie van de La Lune en Rodage-boeken. La Lune en Rodage werd in drie delen gepubliceerd in 1960, 1965 en 1977 en bevatte in totaal ongeveer 180 kunstwerken die een beeld geven van de artistieke avant-garde tussen de jaren vijftig en zeventig. De kunstwerken werden verzameld door Carl Laszlo en omvatten de grootste kunstenaars van die tijd die bijdroegen met belangrijke stukken, vaak markeerden zij een keerpunt in hun productie en carrière: het werk van Enrico Castellani is bijvoorbeeld zijn eerste gedocumenteerde grafische werk en Piero Manzoni's multiple Achrome is de enige die door de kunstenaar is geproduceerd.

Biografie:

De schilderijen van Yves Laloy dagen elke categorisering uit. André Breton was de eerste die zijn werk surrealistisch noemde, een label dat Laloy als te beperkend voelde. Toch omarmde Laloy een andere relatie die ook door Breton werd voorgesteld: een die een analoge esthetische relatie oproept tussen zijn schilderijen en Navajo-zandschilderingen, vluchtige beelden gemaakt door Navajo-spirituele leiders uitsluitend als onderdeel van de Nightway-ceremonie. Breton redet dat, “terwijl een compositie van Kandinsky reageert op symfonische ambities, een schilderij gemaakt van Navajo-zand is primair gericht op cosmogonische bezorgdheden en neigt de loop van het universum op een gunstige manier te beïnvloeden.” Voor Breton maakten Laloy’s schilderijen het mogelijk om “zien” voorbij het zichtbare. Schilderijen zoals Montez (Uma), hier te zien, zijn voorbeelden van de bezorgdheid van de kunstenaar met inheemse kunst en spirituele praktijken in de Amerika’s. Ze zijn ook indicatief voor een tijd waarin veel kunstenaars en schrijvers in West-Europa actief de esthetiek van objecten uit Amerika en Afrika overnamen—vaak zonder begrip van deze werken voorbij hun visuele kwaliteiten als middel om een gevoelde leegte in hun eigen samenlevingen te verzachten—het waargenomen verlies van magie, ritueel en het heilige. Net als de weefsels van Marilou Schultz roept ook de patronen in deze schilderijen de esthetiek van vroege digitale technologie op. (uit: http://www.documenta14.de/en/artists/21977/yves-laloy)