Joel Meyerowitz - Joel Meyerowitz (EARLY, RARE CATALOGUE) - 1980

geniet van de nieuwste editie van de SUPER POPULAIRE SINGLE-SELLER AUCTIONS van 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).

Biedt enkele van de BESTE FOTOBOEKEN wereldwijd - uit mijn privécollectie en uit recente aankopen.

EXCELLENT, SMALL, VERY EARLY CATALOGUE door Joel Meyerowitz uit 1980 (!).

ZEER MOEITELOOS, WELBEKEKEN PUBLICATIE door de beroemde Amerikaanse Magnum-fotograaf ("Aftermath").

Joel Meyerowitz werd in 1989 voltijds lid van Magnum Photos en bekleedde daarna van 2003 tot 2007 het voorzitterschap. Samen met William Eggleston en Stephen Shore wordt Joel Meyerowitz gevierd als een belangrijke figuur in de 1970s "New Color Photography"-beweging. Joel Meyerowitz is wereldwijd beroemd om zijn dynamische, spontane beelden die het dagelijks leven op de straten van New York City vastleggen. Als veteraan van het agentschap heeft zijn werk en zijn bestuurlijke leiding geholpen de koers van Magnum Photos richting de 21e eeuw te vormen.

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Stedelijk Museum, Amsterdam. 1980. Eerste editie, eerste druk.

Softcover (zoals afgegeven). 210 x 275 mm. 16 pagina's. 7 kleurenfoto's (6 binnenin, 1 op de voorkant). Foto's: Joel Meyerowitz. Ontwerp: Wim Crouwel. Tekst: Els Barents. Tekst in het Nederlands.

Conditie:
Binnenin fris en vlekkeloos; schoon zonder markeringen van vorige eigenaren en zonder veroudering. Buitenkant met weinig gebruik; gedeeltelijk enigszins vergeeld, kleine kreuk linksonderbovenhoek van de achterzijde (zonder gevolgen voor de binnenkant). Al met al in goede staat.

Prachtige, vrij onbekende publicatie van Joel Meyerowitz.

"Joel Meyerowitz, geboren in 1938, is een Amerikaanse straat-, portret- en landschapsfotograaf. Hij begon in 1962 in kleur te fotograferen en was een vroege voorstander van het gebruik van kleur op een moment dat er veel weerstand was tegen het idee van kleurfotografie als serieuze kunst. In het begin van de jaren zeventig doceerde hij fotografie aan de Cooper Union in New York City.
Zijn werk bevindt zich in de collecties van het International Center of Photography, het Museum of Modern Art en de New York Public Library, allemaal in New York, en het Museum of Contemporary Photography in Chicago.
Henri Cartier-Bresson werd geboren in Chanteloup-en-Brie, Seine-et-Marne, Frankrijk. Zijn vader was een welgesteld textielproducent, wiens Cartier-Bresson-draad een vast onderdeel was van Franse naaimandjes. De familie van zijn moeder bestond uit katoenhandelaren en landeigenaren uit Normandië, waar Henri een deel van zijn jeugd doorbracht. Zijn moeder stamde af van Charlotte Corday.
De Cartier-Bresson-familie woonde in een burgerlijk buurt in Parijs, Rue de Lisbonne, dicht bij Place de l'Europe en Parc Monceau. Aangezien zijn ouders financieel steunden, kon Henri vrijer fotograferen dan zijn tijdgenoten. Henri tekende ook.
Jonge Henri maakte vakantiekiekjes met een Box Brownie; later experimenteerde hij met een 3×4 inch-ruwe camera. Hij werd opgevoed in traditionele Franse burgerlijke omgangsvormen, en moest zijn ouders met formeel vous aanspreken in plaats van tu. Zijn vader dacht dat zijn zoon het familiebedrijf zou overnemen, maar Henri was vastberaden en vreest ook dit vooruitzicht.
Cartier-Bresson bezocht École Fénelon, een katholieke school die leerlingen voorbereidde op het Lycée Condorcet. Een gouvernante genaamd "Miss Kitty" die uit het Kanaal overkwam, bracht in hem de liefde voor - en bekwaamheid in - de Engelse taal bij. De opzichter zag hem een boek van Rimbaud of Mallarmé lezen en berispte hem: "Laat geen wanorde in je studies!" Cartier-Bresson zei: "Hij gebruikte informeel 'tu', wat meestal betekende dat je op een flinke tik stond. Maar hij ging verder, 'Je gaat in mijn kantoor lezen.' Nou, dat was geen aanbod dat hij hoefde te herhalen."
Begin 1947 richtten Cartier-Bresson, samen met Robert Capa, David Seymour, William Vandivert en George Rodger Magnum Photos op. Capa's geesteskind, Magnum, was een coöperatieve fotoagentschap eigendom van de leden. Het team verdeelde foto-opdrachten onder de leden. Rodger, die Life in Londen had verlaten na verslaggeving van de Tweede Wereldoorlog, zou Afrika en het Midden-Oosten bestrijken. Chim, die een verscheidenheid aan Europese talen sprak, zou in Europa werken. Cartier-Bresson zou toegewezen worden aan India en China. Vandivert, die Life ook verliet, zou in Amerika werken, en Capa zou overal waar een opdracht was aan het werk gaan. Maria Eisner beheerde het Parijs-kantoor en Rita Vandivert, Vandiverts vrouw, beheerde het kantoor in New York en werd Magnum's eerste president.
Cartier-Bresson verwierf internationale erkenning voor zijn verslaggeving van Gandhi's begrafenis in India in 1948 en de laatste fase van de Chinese Burgeroorlog in 1949. Hij versloeg de laatste zes maanden van de Kuomintang-regering en de eerste zes maanden van de Maoïstische Volksrepubliek. Hij fotografeerde ook de laatste overlevende keizersnichten in Peking, terwijl de stad werd bevrijd door de communisten. In Shanghai werkte hij vaak in gezelschap van de fotojournalist Sam Tata, met wie Cartier-Bresson eerder bevriend was geraakt in Bombay. Vanuit China trok hij verder naar Nederlands-Indië (Indonesië), waar hij de onafhankelijkheid van de Nederlanders documenteerde. In 1950 reisde Cartier-Bresson naar Zuid-India. Hij bezocht Tiruvannamalai, een stad in de Indiase staat Tamil Nadu, en maakte foto's van de laatste momenten van Ramana Maharishi, Sri Ramana Ashram en de omgeving. Enkele dagen later bezocht en fotografeerde hij Sri Aurobindo, Mother en Sri Aurobindo Ashram, Pondicherry.
Magnum's missie was om de "polsslag" van de tijd te voelen en een van de eerste projecten was People Live Everywhere, Youth of the World, Women of the World en The Child Generation. Magnum streefde ernaar fotografie in dienst te stellen van de mensheid en bood indringende, veel bekeken beelden aan."
(Wikipedia)