Chargesheimer - Berlin (FOURTH BOOK, ORIGINAL DUSTJACKET) - 1959

ZEER BEELDROVEND PHOTOBOEK door Chargesheimer ("Keulen 5.30") -
met prachtige foto’s van Berlijn na de Tweede Wereldoorlog (onderschrift: 'Foto’s van een grote stad').

EERSTE EIGEN OORSPRONGELIJKE DUITSE EDITIE door Kiepenheuer & Witsch met blauwe kaft (er was tegelijkertijd een clubeditie door Büchergilde Gutenberg met zilveren kaft).

ZELDZAAM ORIGINAL DUSTJACKET.

GENIET VAN DE NIEUWSTE EDITIE van de SUPER POPULAIRE SINGLE-SELLER VEILINGEN door 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).

Het aanbod van enkele van de BESTE FOTOBOEKEN TER WERELD - uit mijn privécollectie en uit recente aanwinsten.

STRAFFE INDRODUCTIE/OPMAAK van het boek van binnen en van de dustjacket door Chargesheimer (Karl-Heinz Hargesheimer).

Prachtig vierde (!) boek van 14 boeken in totaal tijdens een kort leven (1924-1971); na 'Cologne intime' (1957), 'Im Ruhrgebiet' (1958) en 'Unter Krahnenbäumen' (1958).

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Kiepenheuer en Witsch, Keulen. 1959. Eerste uitgave, eerste druk.

Hardcover in blauwe linnen met dustjacket. 200 x 255 mm. 184 pagina’s. 187 foto’s in zwart-wijnkleurig/wit. Foto’s: Karl Heinz Hargesheimer ('Chargesheimer'). Tekst: Hans Scholz. Tekst in het Duits.

Toestand:
Boek van binnen schoon zonder markeringen van voorgaande eigenaar en zonder vlekken; pagina’s ruiken naar rook, geen andere opmerkelijke gebreken. Dustjacket vrij fris en compleet zonder missende delen; klein gebruikssporen. Over het algemeen prima, beter dan de gebruikelijke staat.

Zeer mooi Chargesheimer-titel en een van zijn beste boeken - met de zeldzame originele dustjacket.

'TChargesheimer wordt beschouwd als een van de centrale fotografische persoonlijkheden van Keulen na de Tweede Wereldoorlog. Maar hem uitsluitend als fotograaf classificeren is niet genoeg. Integendeel, hij zag zichzelf als kunstenaar en was in die zin in vele velden actief. Hij schilderde, maakte sculpturen en ontwierp decors, maar zijn fotografische werk loopt als een gemeenschappelijke draad door zijn oeuvre. Hij had geen vaste opleiding afgerond, maar volgde meerdere semester in de fotografieklas aan de Keulse Werkschulen en aan het Beierse Staatsinstituut voor Fotografie. In deze jaren werkte hij met lichte grafiek en als podiumfotograaf. Vanaf de vroege jaren vijftig nam hij ook diverse fotografische opdrachten voor reclame aan, een terrein dat hij ook doceerde als docent aan de Bi-Kla School in Düsseldorf tot 1955. Dit werd gevolgd door tentoonstellingen waarin een nieuw thematisch focus, people photography, begon te ontstaan, wat uiteindelijk tot uiting kwam in een rij geïllustreerde boeken. Tussen 1957 en 1960 werden zeven boeken gepubliceerd - over Keulen en Rijnland, de Ruhrstreek en Berlijn - waarmee hij zijn reputatie opbouwde als een uitzonderlijk waarnemer van zijn omgeving en zijn tijdgenoten. Deze boeken, hoewel niet altijd onbetwist op het moment zelf, worden nu beschouwd als mijlpalen in de geschiedenis van de fotografie. Na deze successen wendde hij zich steeds meer tot het theater, maakte decors en regisseerde, terwijl hij tegelijkertijd werkte aan kinetische objecten, de zogenaamde 'meditatieve mills'. Zijn werk in het theater leidde tot het geïllustreerde boek 'Theater - Theater' (1967) met een zeer directe, niet-theatrale, maar af en toe gestileerde voorstelling van mensen en situaties. Het feit dat veel boeken voorwoorden hadden van bekende auteurs, waaronder Heinrich Böll en Martin Walser, laat zien hoe hoog Chargesheimer werd geacht in intellectuele kringen.
In zijn laatste werken, geïllustreerde boeken over Hannover en Keulen (1970), ontstaat een nieuw beeldend genre dat wortels heeft in de Nieuwe Objectiviteit, maar ook duidelijke kritische potentie bevat in de keuze van locaties en overdreven perspectieven.
Deze eigenaardigheid, gecombineerd met een vasthouden aan de zwart-wit modus die tegen de trend van die tijd inging, kan worden geïnterpreteerd als een nieuw stilistisch stadium, maar waarschijnlijk ook als een teken van een opkomende depressie. Chargesheimer trok zich aan het eind van 1971 vrijwillig terug."
(Galerie Julian Sander)

'TKarl Heinz (ook Carl-Heinz) Hargesheimer (1924-1971) was een Duitse fotograaf die bekend werd onder de artiestennaam Chargesheimer. Chargesheimer studeerde na de Tweede Wereldoorlog grafische vormgeving en fotografie aan de Keulse Werkschulen. Hij had interesse in verschillende kunsten, zoals opera, theater, scenografie en kostuums, evenals schilderkunst, maar vooral in fotografie, waarin hij vanaf 1950 experimenteerde met abstracte lichtstructuren op fotografisch papier en fotomontages.
Vanaf 1955 werkte Chargesheimer als freelance fotograaf en trok hij de aandacht met zowel zijn bijtende portretten van publieke figuren als zijn waarheidsgetrouwe reportages over zijn landgenoten. Hij publiceerde 14 geïllustreerde boeken over uiteenlopende onderwerpen zoals steden, landschappen en theater. Daarnaast creëerde hij meditatie mills, bewegende sculpturen van acrylglas.
Nadat Chargesheimer bekendheid verwierf met het fotoalbum Köln intime (1957), vroeg de Spiegel-uitgever Rudolf Augstein hem om kort voor de Bondsdagverkiezingen van 1957 een portret van Konrad Adenauer voor de cover. In lijn met Augsteins verwachtingen leverde het een afbeelding op van een ‘maskerachtige gezichtsuitdrukking uit gehouwen graniet, die vertelt van politieke petrificatie en veroudering’. De algemene verontwaardiging die volgde maakte Chargesheimer beroemd door heel Duitsland.
Chargesheimer hield van Keulen en was zijn hele leven nauw verbonden met de stad. Hij bekijkt de stadsontwikkeling kritisch tijdens de wederopbouwperiode en later ook. De straat die hij in 1958 portretteerde, Unter Krahnenbäumen, veranderde geleidelijk van karakter. In zijn laatste boek, Köln 5 Uhr 30 (Cologne 5.30), maakte hij in 1970 een kritische fotografische inventarisatie: 'een melancholische zwaansong naar zijn stad Keulen, die dreigde in beton te bevriezen.'
De Duitse Vereniging voor Fotografie (DGPh) te Keulen eerde Chargesheimer met zijn Cultuurprijs in 1968.
Vrienden van Chargesheimer schilderen hem af als een einzelgänger die soms dingen lastig maakte voor zichzelf en anderen, maar die zeer getalenteerd was en ook een gul persoon kon zijn. Hij leed enorm onder de heersende fotografische industrie, die hem geen eigen gedachtengang toestond en die zijn foto’s behandelde 'zoals Duitsland tegen Polen' in oorlogstijd. Dit was een van de redenen waarom hij zich tot zijn meditatie mills wende, die nauwelijks opgingen in het publieke oog. Eén van zijn staaldraad-sculpturen werd zelfs door het publiek vernietigd. Chargesheimer merkte op dat dit hem niet verraste; hij had eigenlijk niet op iets anders gerekend.
Chargesheimer werd begin januari 1972 dood aangetroffen in zijn flat en werd begraven op de Melaten begraafplaats in Keulen. Vervolgens werd lang gedacht dat zijn graf onvindbaar was; het werd pas in de jaren 2000 herontdekt. Van eind jaren vijftig tot begin jaren zestig woonde hij samen met de actrice Gisela Holzinger. Chargesheimer was sinds 1963 getrouwd met Ann Redlin (1940-1974); het huwelijk werd later ontbonden.
Redlin ligt ook begraven op de Melaten begraafplaats."
(Wikipedia)