SIGNED; Andreas Magdanz - Auschwitz Birkenau (FIRST GERMAN PRINTING, SUPER FRESH COPY) - 2003

SCHRAAR OPPORTUUNDE om dit BELANGRIJKE DUITSE FOTOBOEK te kopen van Andreas Magdanz over het concentratiekamp ("KZ") Auschwitz Birkenau - VOLLEDIG MET DOOS + in EXCELLENTIE STAND + GETEKEND.

Martin Parr, The Photobook, vol 2, pagina 244/245

Getekend door Andreas Magdanz (normaal gesproken niet) in het jaar van publicatie = VINTAGE HANDTEKENING.
IK GARANDEER DE AUTHENTIEIT VAN DE HANDTEKENING EN HET VINTAGE-CHARME.

Echte originele eerste Duitse druk - compleet met de stofomslag en met de kartonnen doos.

ZEER BEPERKT.

ZEER FRISKE STAAN.

Welkom bij de ONE-SELLER-ACTIE van Ecki Heuser, 5Uhr30.com (Köln, Duitsland) op Catawiki -
ditmaal presenteert men een BEST OF „GERMAN PHOTOBOOKS“.

Zoals altijd garandeert 5Uhr30.com gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% transportbescherming, 100% transportverzekering en uiteraard gecombineerde verzending - wereldwijd.

Over de kunstenaar:
"Hij kwam acht jaar geleden in aanmerking voor toelating tot de universiteit, en omdat hij houdt van de zuiverheid van het licht, werkte hij aanvankelijk met glazen objecten maar keek altijd achter de lens mee.
Andreas Magdanz, geboren in Mönchengladbach en 29 jaar oud, is een van die kunstenaars die fotografie willen omtoveren tot een visuele kunstvorm. Een deel van zijn foto's en fotoprojecten zal tentoongesteld worden in het Suermondt - Ludwig Museum in Aachen tot eind januari 1993 en momenteel werkt de zojuist afgestudeerde kunstenaar aan een project dat tentoongesteld zal worden in het Ludwig Forum for International Art.
Wij, bij RP, proberen hierbij Andreas Magdanz en zijn visuele standpunten te presenteren.
Iedereen kan een foto maken. Het kan tenslotte geleerd worden. Fotografische kunst echter streeft naar ideeën, drukt betekenis uit, verdiept waarneming voorbij de vaardigheden van de vakman.
Voor Andreas Magdanz, geboren in Mönchengladbach, is fotografie zijn beroep; het resultaat hiervan is fotografische kunst: overtuigend, gevoelig overheersend, verbijsterend, ontroerend, maar bescheiden, bijna eenvoudig, stil. Het biedt weerstand tegen de overstroming van beelden. Het geeft een complexe visie, doelbewuste betekenissen, is niet modern of commercieel. Het leidt af van het historische verslag van een gebeurtenis of een persoon. Het is niet langer zomaar een aantrekkelijke fotostat-kopie maar onthult containment, hoge normen en oefent invloed uit.
Andreas Magdanz probeert zijn ervaring van de omgeving aan de toeschouwer te presenteren, probeert hem bewust te maken van het motief en zijn eigen sculpturale achtergrond evenals de vastberadenheid van de fotograaf.
Tijdens zijn studie raakte Magdanz betrokken bij milieu-politiek en ecologische vraagstukken. Hij werkte voor de Ecologische-Democratische Partij en vertegenwoordigde hun ideeën bij de verkiezingen voor het Landdag (provinciale raad) en voor het Europees Parlement. Hij stuitte echter wel op de remmende krachten van de politiek die niet alleen door overtuiging kan worden overwonnen. Dit leidde tot een hernieuwde beschouwing van fotografie met beelden die zijn gevoelens uitdrukken: meditatieve rust, evenwicht.
Foto’s worden voorafgegaan door ervaring. Tijdens reizen naar Rusland, Schotland en Ierland werden belangrijke beelden gemaakt. Maar Magdanz vindt zijn objecten op dezelfde manier door zijn directe omgeving te observeren. Wekenlang trok hij door de Eifel op de fiets en kwam mensen en objecten tegen die uitnodigden om gefotografeerd te worden, wanneer landschappen zich plots openen of bij het ervaren van een bepaalde lichtval. Magdanz wordt sterk gemotiveerd door landschappen die gezien worden als complexe »Lebensraum« of als structuren en microkosmen die slechts te vinden zijn in een deel van bomen, bladeren of bodembedekking. Magdanz vangt een schoonheid zonder pathos, zoals deze aan het zicht verschijnt.
Tegelijkertijd is zijn fotografie emotioneel, maar nooit sentimentvol of choquerend. Passie is iets wat hij liever behoudt dan voyeuristisch gebruikt.
Zoals een kunstenaar zijn krijt, olie of waterverf gebruikt, zal Magdanz de relevante camera willen inzetten. Of het nu de kleine, bijna onzichtbare Minox C is of de stevige en extravagante plaat-achter-camera. Elke foto, elk motief vereist zijn eigen techniek en ook formaat: Magdanz werkte vergrotingen uit die een vierkante meter vullen. Vervolgens gaat hij door met verschillen tot de presentatie. Hij legt dezelfde hoge normen aan elke foto ten grondslag als ook aan de kwaliteit van het voltooide project, aan zijn omvangrijke fotoboeken die tot leven komen door contrasten van klein - groot of rustig - beweging, natuur - mensen en grote zorg wordt weergegeven in de titels van de foto's. Ook kwaliteit van papier, binding, editie zijn allemaal belangrijk om het project te voltooien.
Hij streeft naar geloofwaardigheid, authenticiteit - niets kunstmatig. Andreas Magdanz is een fotograaf van het voor de hand liggende en de zintuiglijkheid. Hij benadert het beeld van de foto met zachte, zelfs intieme foto’s. Hij verandert heel weinig en laat het licht achter als de ziel van de fotografie zijn eigen kracht behoudt, en beperkt het niet tot een louter functionele voorwaarde. Hij geeft autoriteit en betekenis aan het beschikbare licht evenals aan het motief. Omwille van eerlijkheid worden slechts enkele invul-lichte effecten gebruikt en bijna nooit een flits: arrangementen, poseren en manipulatie komen niet op de voorgrond. Daarom is Andreas Magdanz een van de weinige fotografen die goedkope effecten laat vallen en die daarentegen probeert het aan de toeschouwers verbeelding en geheugen over te laten.
Nee, hij heeft nooit een foto van zichzelf genomen, nou ja, minstens één die getoond kon worden, zegt Andreas Magdanz. Er is er wel één: gemaakt tijdens zijn fietstour door de Eifel. Zijn schaduw op de weg terwijl hij fietst. Het is duidelijk dat hij niet gesteld is op het fotograferen van zijn gezicht. Eenvoudigweg omdat hij nog niet tevreden is met zichzelf, de omstandigheden of zijn werk. Keer op keer spreekt hij over zijn liefde voor de natuur en toch zijn zijn foto's van mensen veel intenser en soms zijn portretten van mensen aan het werk of op hun werkplek zijn zelfs adembenemend: een winkel in Ierland, vrouwen die in een chocoladefabriek werken, de padre in een klooster, een winkel in Monschau genaamd Egypt Basar. Er is maar één foto van zichzelf waar hij echt blij mee is en die toevallig op een video staat. Deze video werd als bijproduct gemaakt door zijn professor Wilhelm Schürmann en laat zien hoe hij is, zonder bijzonder licht of andere effecten."
(Stefan Skowron, Rheinische Post, 2 januari 1993)

Andreas Magdanz (zelf gepubliceerd), Aachen. 2003. Eerste Duitse editie, eerste druk.

Hardcover met stofomslag en kartonnen doos. 140 x 130 mm. 108 pagina’s. 42 kleurenfoto’s. Tekst door Gerhard Schoenberner, Stefan Skowron en Marceline Loridan-Ivens. Tekst in het Duits.

Toestand:
Boek en stofomslag splinternieuw, mint, ongebruikt; slechts éénmaal geopend voor de handtekening. Het onderste deel van de kartonnen doos feilloos, het bovenste deel met lichte gebruikssporen. Over het algemeen near mint, near perfect.

Echte originele eerste Duitse druk in prachtige frisse staat - gesigneerd door de kunstenaar.
Sterk gelimiteerde titel (1500 exemplaren; 1100 exemplaren in het Duits, 100 exemplaren elk in het Frans, Pools, Russisch en Engels); allemaal gelijktijdig in dezelfde vorm gepubliceerd.

Belangrijk fotoboek van Andreas Magdanz, maker van 'Dienststelle Marienthal' en 'BND'.