Joan Miro (1893-1983) - Oda a Joan Miró (PL.5)






Was 12 jaar Senior Specialist bij Finarte, gespecialiseerd in moderne prenten.
€ 1.950 | ||
|---|---|---|
€ 1.850 | ||
€ 1 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 138658 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Oda a Joan Miró is een litho in beperkte editie van Joan Miró, gedrukt op Guarro vélin papier in 1973, met handtekening, 103,5 × 76,5 cm, in goede staat en verkocht door Galerie.
Beschrijving van de verkoper
Techniek : Lithografie
Ondersteuning : vellum Guarro-papier
Nummering : XXV/XXV
Handtekening : Handgesigneerd
Jaar van realisatie : 1973
Afmetingen blad : 103,5x76,5 cm
Inlijsting : Verkocht zonder lijst
Conditie : Goede algemene staat. Enkele lichte vouwen langs de randen onderaan, bovenaan en rechts, zonder invloed op de afbeelding of de presentatiekwaliteit van het werk.
Authenticatie : Verkocht met certificaat van echtheid van de galerie. Referentie onder nummer Mourlot 907; Cramer Books 175. 75 exemplaren + 25 exemplaren in Romeinse cijfers.
Informatie over het werk :
Oda a Joan Miró is een late serie uit 1973, gepubliceerd in Barcelona door Edicions Polígrafa in dialoog met de Catalaanse dichter Joan Brossa. Ze verenigt het essentie van Miró’s rijpe taal: organische zwarte masses, zwevende tekens, gekleurde sterren, vrije lijnen, ambiguës Figuren tussen dier, schrift, insect, oog of constellatie.
De serie functioneert als een herhaalde ode: Brossa eren Miró, en Miró reageert plastisch op deze ode. Het gaat niet om een narratieve illustratie, maar om een parallelle dialoog tussen visuele poëzie en schilderachtig alfabet. De tekst en het beeld bestaan naast elkaar als twee autonome muziekstukken.
Wat betreft vorm geeft Oda a Joan Miró een samenvatting van Miró’s late periode: een kunst die zeer herkenbaar is, ogenschijnlijk eenvoudig, maar opgebouwd uit een lange decantatie. De vormen lijken kinderlijke, primitieve, bijna rotsachtige figuren, terwijl ze tegelijk perfect beheerst zijn. Miró bereikt een vrije schrijfwijze waarbij elk teken open blijft: een rode stip kan oog, ster, kern, wond of innerlijke zon zijn.
De serie bezit ook een belangrijke Katalanische dimensie. Gepubliceerd in Barcelona aan het eind van het franquistische regime, bevestigt ze indirect een culturele vrijheid door poëzie, kleur en teken. Miró bevestigt een dieper verzet, die van een plastische taal die onherleidbaar is.
Ze brengt Catalonië, Brossa, visuele poëzie, drukgrafiek, de jeugd van het teken, surrealistische herinnering en Mironian kosmos samen in een vorm die onmiddellijk verleidelijk is. Het is een serie van viering en condensatie, waarin Miró zijn essentiële alfabet herneemt met een soevereine vrijheid, tussen spel, poëzie, archaïsch teken en kosmische constellatie.
De verkoper stelt zich voor
Techniek : Lithografie
Ondersteuning : vellum Guarro-papier
Nummering : XXV/XXV
Handtekening : Handgesigneerd
Jaar van realisatie : 1973
Afmetingen blad : 103,5x76,5 cm
Inlijsting : Verkocht zonder lijst
Conditie : Goede algemene staat. Enkele lichte vouwen langs de randen onderaan, bovenaan en rechts, zonder invloed op de afbeelding of de presentatiekwaliteit van het werk.
Authenticatie : Verkocht met certificaat van echtheid van de galerie. Referentie onder nummer Mourlot 907; Cramer Books 175. 75 exemplaren + 25 exemplaren in Romeinse cijfers.
Informatie over het werk :
Oda a Joan Miró is een late serie uit 1973, gepubliceerd in Barcelona door Edicions Polígrafa in dialoog met de Catalaanse dichter Joan Brossa. Ze verenigt het essentie van Miró’s rijpe taal: organische zwarte masses, zwevende tekens, gekleurde sterren, vrije lijnen, ambiguës Figuren tussen dier, schrift, insect, oog of constellatie.
De serie functioneert als een herhaalde ode: Brossa eren Miró, en Miró reageert plastisch op deze ode. Het gaat niet om een narratieve illustratie, maar om een parallelle dialoog tussen visuele poëzie en schilderachtig alfabet. De tekst en het beeld bestaan naast elkaar als twee autonome muziekstukken.
Wat betreft vorm geeft Oda a Joan Miró een samenvatting van Miró’s late periode: een kunst die zeer herkenbaar is, ogenschijnlijk eenvoudig, maar opgebouwd uit een lange decantatie. De vormen lijken kinderlijke, primitieve, bijna rotsachtige figuren, terwijl ze tegelijk perfect beheerst zijn. Miró bereikt een vrije schrijfwijze waarbij elk teken open blijft: een rode stip kan oog, ster, kern, wond of innerlijke zon zijn.
De serie bezit ook een belangrijke Katalanische dimensie. Gepubliceerd in Barcelona aan het eind van het franquistische regime, bevestigt ze indirect een culturele vrijheid door poëzie, kleur en teken. Miró bevestigt een dieper verzet, die van een plastische taal die onherleidbaar is.
Ze brengt Catalonië, Brossa, visuele poëzie, drukgrafiek, de jeugd van het teken, surrealistische herinnering en Mironian kosmos samen in een vorm die onmiddellijk verleidelijk is. Het is een serie van viering en condensatie, waarin Miró zijn essentiële alfabet herneemt met een soevereine vrijheid, tussen spel, poëzie, archaïsch teken en kosmische constellatie.
