Keith Haring - Fun Gallery Exhibition 1983 - Giclée - Artestar licensed print - COA

Giclée-reproductie (*) van Keith Haring (**)
Reproductie van het werk “Fun Gallery” gemaakt door Haring in 1983.
Luxe-edition op conserverend mat digitaal papier van 250 g/m². Een zeer veelzijdig en hoogwaardig papier, vervaardigd in Duitsland met houtpulp die zuurvrij en chloorvrij is.
Autorisatiefdruk door Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation.
Inclusief Certificaat van Echtheid (COA).

- Bladafmetingen: 52 x 62 cm
- Motiefafmetingen: 40 x 50 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professionele kunstmap, en wordt daarom aangeboden in een onberispelijke staat).
- Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkt kartonnen pakket. De verzending zal worden bezorgd met een traceernummer (UPS DPD DHL FedEx)

De verzending bevat bovendien transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk, met volledige terugbetaling bij verlies of schade, geen kosten voor de koper.

(*) Giclée is een term die verwijst naar een soort hoogwaardige fine-art print, digitaal gemaakt met inkjettechnologie. Dit proces gebruikt pigmentinkt en gespecialiseerde papieren om een hoge detaillering, kleurprecisie en duurzaamheid te bereiken, ideaal voor kunst- en fotoreproducties.

(**) Keith Haring werd geboren in 1958 in Reading, Pennsylvania, Verenigde Staten. Hij groeide op in Kutztown en toonde van jongs af aan grote interesse in kunst. Hij studeerde grafisch ontwerp aan The Ivy School of Professional Art in Pittsburg, en op 19-jarige leeftijd, openlijk homosexual, verhuisde hij naar New York, waar hij inspiratie vond in graffiti-kunst en zich inschreef bij de School of Visual Arts waar hij invloed ondervond van Keith Sonnler en Joseph Kossuth, die hem aanspoorden zich te ontwikkelen als conceptueel kunstenaar na experimenteren met vorm en kleur. Haring trok publieke aandacht in 1980 toen hij beelden tekende die lijken op cartoons met marker in de metro van de Grote Appel, en later schilderde hij met witte krijt strips op zwarte panelen bedoeld voor reclame, wat hem meerdere arrestaties opleverde. Zijn strakke lijnen, levendige kleuren en actieve figuren droegen krachtige boodschappen van het leven en eenheid; zijn exposities werden vastgelegd door fotograaf Tseng Kwong Chi.
Ook in deze periode organiseerde hij een tentoonstelling in Club 57, en nam deel aan een show in Times Square, waar hij voor het eerst dieren en menselijke gezichten tekende. Zijn eerste solo-expositie was in de Tony Shafrazy Gallery in 1981, hetzelfde jaar waarin hij deelnam aan Documenta 7 in Kassel, Duitsland.
In 1982 maakte hij vriendschap met opkomende kunstenaars als Kenny Sharf, Madonna en Jean-Michel Basquiat, en maakte zelfs kennis met de beroemde Andy Warhol.
In 1984 toog Harin (Haring) naar Australië en schilderde verschillende muurschilderingen in Melbourne en Sydney, en ontving zelfs geld voor zijn werk van de National Gallery of Victoria en het Australian Centre for Contemporary Art.
Ook deed hij bezoeken en schilderde in Rio de Janeiro, het Musée d’Art Moderne de Paris, Minneapolis en Manhattan.
Zelfs in deze periode ontwierp hij een roze jas die Madonna droeg bij het interpreteren van haar nummer “Like a Virgin” in het programma “Solid Gold”.
In 1985 organiseerde het Musée d’Art Moderne in Bordeaux een tentoonstelling van zijn werk, en nam ook deel aan de Biennale van Parijs.
In november van dat jaar verscheen hij op MTV waar hij schilderde in een programma gepresenteerd door zijn vriend Nick Rhodes van Duran Duran.
In 1986 schilderde hij muurschilderingen in Amsterdam, Parijs, Phoenix en Berlijn, schilderde bovendien het lichaam van Grace Jones voor haar videoclip van “I’m Not Perfect”, en opende een winkel om zijn werken te verkopen in SOHO.
Tot die tijd begonnen zijn werken de socio-politieke problemen van die tijd te weerspiegelen, zoals anti-Apartheid, AIDS en drugs.
Ook maakte hij pop-artstukken voor merken als Absolut Vodka, Lucky Strike en Coca-Cola, en ontwierp zelfs de hoes van de benefiet-album “A Very Special Christmas”, waarop zijn vriendin Madonna betrokken was.
In 1988 werd hij opgenomen in een selecte lijst kunstenaars wiens werk op de etiketten van Château Mouton Rothschild verscheen, en datzelfde jaar kreeg hij de diagnose AIDS. Het jaar daarop opende hij de Keith Haring Foundation, bedoeld om de maatschappelijke problemen rond deze ziekte aan te pakken en het werk van de kunstenaar via tentoonstellingen, publicaties en licenties onder de aandacht te brengen.
In juni 1989 schilderde hij zijn laatste publieke werk aan een muur van de kerk van San Antonio in Pisa. Dit werk kreeg de titel “Tuttomondo”.
Keith Haring overleed op 16 februari 1990 op 32-jarige leeftijd aan AIDS.

(**) Op epische schaal en ambitie werd Árbol de la Vida (1985) gecreëerd aan de top van Haring’s tragisch korte maar dynamisch actieve leven en carrière. Met een hoogte van ruim drieënhalve meter krijgt Árbol de la Vida bijna bijbelse proporties in zijn voorstelling van deze fantastische scène. Een fusie van punk en pop, Haring injecteert hedendaagse energie in deze duidelijk stedelijke viering die gevestigde religieuze thema’s en historische verwijzingen naar traditioneel kunstgebruik combineert met zijn kenmerkende cultuur van hedendaagse straatkunst. Uit de kronkelende takken barst een overvloed aan leven in de vorm van dansende lichamen, als een explosie van kennis. Onder de boom staan vier gele gevleugelde figuren, volledig gevormd, en verheven. Met een beknopte lijn lijken de groene takken, helder als daglicht, te vibreren tegen het fuchsia kleurspectrum in een carnaval van ritmische patronen. “Kijk, wanneer ik schilder, is het een ervaring die in zijn beste moment de realiteit overstijgt,” zei Haring, en legde uit dat deze dimensie ook in zijn mentale toestand terug te zien was terwijl hij werkte. “Wanneer het werkt, trek je jezelf naar een andere plek, je verbindt jezelf met dingen die volledig universeel zijn, van het totale bewustzijn, volledig voorbij je ego en je eigen wezen. Daar gaat het om.” (K. Haring, geciteerd in D. Sheff, “Keith Haring: An Intimate Conversation”, in Rolling Stone, augustus 1989, herdrukt op www.haring.com [gerefereerd op 25 mei 2014]). “Het Árbol de la Vida” is tentoongesteld in het Ludwig Forum für Internationale Kunst in Aken, het Museum für Neue Kunst in Karlsruhe, het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, de Milaan Triennale te Milaan en Dexia Banque Internationale de Luxembourg.