Bruichladdich 10 years old - b. Jaren 1990 - 70cl

Een magnifieke, iconische uitdrukking van de Bruichladdich 10 jaar oud. Zowel de kurkstop als de 40% ABV-strength maken deze fles tot een zeldzaam vloeibaar tijdscapsule van de 'oude' productiefilosofie van vandaag. Iemand die momenteel zo’n fles bezit, houdt een tastbaar stuk Islay-historie vast uit de tijd dat de distilleerderij op het punt stond van het toneel te verdwijnen.

Deze specifieke flessen zijn zo iconisch onder whiskyliefhebbers dat Bruichladdich onlangs een gelimiteerde editie uitbracht: "Bruichladdich Old Skool". Het etiket en ontwerp van die moderne uitgave zijn rechtstreeks geïnspireerd op deze legendarische White Label / Red Letter-variant.

In de jaren tachtig en begin jaren negentig was de situatie voor Schotse whisky — en met name voor de distilleerderijen op Islay — heel anders dan tegenwoordig. De industrie kampte met een mondiale crisis die bekend stond als de "Whisky Loch". Dit specifieke ontwerp in "Tall White Label" met rode letters was de standaard officwel botteling van de distilleerderij in die periode.

In het begin van de jaren negentig werd de Bruichladdich-distilleerderij eigendom van Invergordon Distillers, een bedrijf dat in 1993 zelf werd overgenomen door Whyte & Mackay. Doordat de whiskyproductie extreem was en de vraag toen beperkt, werd Bruichladdich als "overschot" beschouwd. In 1994/1995 werd de distilleerderij volledig stilgelegd (uitgezet), waarbij slechts twee medewerkers achterbleven om de vaten te bewaken.

Aangezien deze fles in het begin van de jaren negentig is gebotteld, bevat hij geest die in het begin van de jaren tachtig werd gedistilleerd. Dit was een periode waarin de distilleerderij nog op een puur traditionele, Victoriaanse manier werkte, zonder moderne computergestuurde techniek. In tegenstelling tot zijn sterk gearomatiseerde buren op Islay (zoals Laphroaig of Ardbeg) produceerde Bruichladdich — met zijn zeer hoge, smalle stills — een niet-gerookte stijl met florale, citrusachtige en licht zoute noten. De gebruikte vaten in die tijd (vaak refill hogsheads of ex-bourbon barrels) stelden een subtiele rijping toe die het pure karakter van de geest laten doorstralen.

Na de heropening in 2001 committeerde Bruichladdich zich aan een minimale bottelingssterkte van 46% ABV (zonder chill-filtration) om zoveel mogelijk smaak te behouden.