Deanna Durbin - Cassette, Photo

Prachtige foto gewijd aan de wereldberoemd actrice en zangeres DIANA DURBIN en kasette met het beste van haar nummers. Ze staat in de Sterrenweg op de Hollywood Walk of Fame.

Deanna Durbin (Winnipeg, Manitoba, Canada, 4 december 1921 – Parijs, Frankrijk, 17 april 2013) was een Canadese actrice en zangeres die grote beroemdheid verwierf als tiener in Hollywood-musicals en komedies. Ze filmde tussen 1936 en 1948 en specialiseert zich in rollen van naïeve jonge meisjes, bij wie een prachtige lichte sopraanstem kwam.

Biografie
Edna Mae Durbin, haar echte naam, werd geboren op 4 december 1921 in het Grace Hospital van Winnipeg (Canada) uit Britse ouders, met wie ze in haar jeugd naar Californië verhuisde. Ze werd door Metro-Goldwyn-Mayer ‘ontdekt’ via een zangwedstrijd op school in Los Angeles, waar haar familieheen was verhuisd met als doel een biopic van de operazangeres Ernestine Schumann-Heink te maken, maar uiteindelijk maakte ze haar debuut in de film met een studiocort die ook een andere tiener met een even bliksemafleider carrière coprotagoniseerde, Judy Garland, in de film “Concierto al aire libre” (Every Sunday). Beiden zaten rond de vijftien. Met rollen als tiener in zoetige producties, precies zoals de tijd het wilde, verwierf ze enorme populariteit en redde ze Universal Studios van een faillissement met films als Reina op veertienjarige leeftijd of Mentirosilla (Mad About Music).

Durbin bleef haar hele carrière verbonden aan Universal, wat leidde tot meer dan twintig titels, die haar ook buiten de Verenigde Staten faam opleverden. Zowel Winston Churchill als Benito Mussolini tellen tot haar bewonderaars, en de beruchte Anna Frank had een foto van haar aan de muur van de schuilplaats hangen waarin ze probeerde te ontsnappen aan de nazi’s.

In 1938 ontving ze, samen met Mickey Rooney, een speciaal Academy Juvenile Award voor «zijn betekenisvolle bijdrage aan het op het scherm brengen van de geest en het personifiëren van jeugd.» Op 25-jarige leeftijd was ze de tweede best betaalde vrouw in Hollywood, achter Bette Davis, en haar fanclub was het grootste tijdens de veertig jaren. In 1945 speelde en maakte ze deel uit van de cast van de film La dama del tren, geregisseerd door de Franse cineast Charles David, die haar derde echtgenoot zou worden. Haar laatste film was For the Love of Mary, van Frederick De Cordova, in 1948.

Op 28-jarige leeftijd trok ze zich terug uit de filmstudio’s toen ze trouwde met de Franse regisseur Charles David, met wie zij haar tweede kind kreeg, en verdween uit het publieke leven. «Ze kon niet altijd de kleine Miss Fixit zijn die de liedjes binnenstormde», zei ze toen. Ze trok zich terug bij haar familie, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, in de Franse plaats Neauphle-le-Château, nabij Parijs. Jarenlang weigerde ze alle aanbiedingen om terug te keren naar het cinema. Haar sopraanstem werd vaak omschreven als «prachtig en natuurlijk», en haar versie van het aria «Un bel di vedremo», uit de opera Madama Butterfly, werd een verkoopsucces. Haar populariteit leidde tot het ontstaan van poppen met haar afbeelding, en haar eerste kus op het scherm was een heuse gebeurtenis voor de kranten van die tijd.