Sebastian Bieniek (1975) - Doublefaced No. 6 (8/9)

Sebastian Bieniek (geboren 1975 in Polen) is beroemd om werken in de context van dualiteit en ambiguïteit die sinds 2013 meerdere keren viral gingen en wereldwijd door de grootste tijdschriften werden gepubliceerd. Volgens het Spaanse VOGUE Magazine vroeg Madonna hem in 2016 zelfs om haar nieuwe albumhoes te maken, maar de excentrieke kunstenaar weigerde zo vaak en bleef liever bij zichzelf.

______

Te koop:

Oorspronkelijke Fotografie (hoogwaardige Fine Art Print) uit de Doublefaced-serie van Sebastian Bieniek.

Er zijn slechts 9 afzonderlijk genummerde en gesigneerde Originals van dit werk (Doublefaced Nr. 6). Hier de 8/9.

7 van de Originals bevinden zich wereldwijd in belangrijke collecties. Hieronder in de VS, Zwitserland, Italië, Nederland, Oostenrijk, Duitsland, Spanje, Koninkrijk Bahrein, Het Verenigd Koninkrijk, Japan en Hongkong.

Dit werk wordt (als één van de laatste resterende) rechtstreeks door de kunstenaar verkocht.

De winnaar van de veiling ontvangt een echtheidscertificaat op naam van de kunstenaar.

______

Details van het kunstwerk:

- Titel: Doublefaced No. 6 (8/9)
- Jaar: 2013
- Formaat: 58 x 42 cm. (Er is een witte rand van 5 cm breed rondom de foto. De afmetingen omvatten de witte rand)
- Beschaffenheid: Foto (niet opgezet en niet ingelijst)
- Papier: Baryta Canson
- Herstellingsmethode: C-Print
- Gesigneerd: Ja, meerdere keren. Bovenaan links bevindt zich een snelle handtekening. Onderaan rechts een kunstenaarsstempel. Onderaan links de titel en handtekening. Aan de achterkant nogmaals getiteld en gesigneerd.

______

Toestand:

Onderaan links (zie Foto nr. 6) een kleine rode vlek op de witte rand. Nauwelijks zichtbaar als men het niet weet. Derhalve niet relevant en de toestand is goed. Maar bekijk alstublieft Foto nr. 6 zodat u weet wat u krijgt. Daar is de vlek linksboven te zien. Het is niet groter dan 1 mm breed.

Achterkant bevindt zich bovendien een plek die met tape is afgeplakt. Dit komt bij alle foto’s voor die in 2016 in PUCE (Pontificia Universidad Católica del Ecuador) Quito/Ecuador zijn tentoongesteld, waar Sebastian Bieniek een leeropdracht had. Met tape werd destijds de handtekening afgedekt en werd de foto gedeïdentificeerd om na de tentoonstelling opnieuw te worden gereïdentificeerd (nieuwe handtekening en label). De reden was dat de kunstenaar niet zeker was of de werken uit Zuid-Amerika veilig terug zouden komen en hij niet het verlies van ‘originalen’ wilde riskeren. Ze zijn echter wel goed teruggekomen.

______

Verzending:

Foto wordt opgerold verzonden.

_______

Over de Doublefaced-serie:

De Doublefaced-fotoserie van de Berlijnse kunstenaar Sebastian Bieniek geldt onbetwist als een van de belangrijkste en meest invloedrijke fotoseries van het internettijdperk. Het is het perfecte voorbeeld van hedendaagse kunst die het moderne tijdsgeest niet alleen begrijpt maar ook in zijn zuiverste vorm weerspiegelt. In een periode die werd gekenmerkt door digitale zelfbestendiging, de voortdurende heruitvinding van het ego en de fragmentatie van de eigen identiteit op sociale media, trof Bienieks werken een nerveuze kern van de samenleving. Zijn werken vingen de diepe menselijke behoefte vast om in het digitale rumoer tegelijkertijd gemaskeerd en zichtbaar te zijn, en maakten de dualiteit van ons moderne bestaan visueel tastbaar.

Het minimalistische, maar diep verontrustende concept – met eyeliner en lipstick getekende, tweede gezichten op de wangen van modellen – verspreidde zich in de jaren 2010 viral en vormde de wereldwijde pop- en modewereld blijvend. Hoe sterk deze artistieke impulsslag de vinger op de maatschappelijke pols sloeg, blijkt uit zijn enorme straling op wereldberoemde iconen. Zo was de “Queen of Pop” Madonna zo gefascineerd door de hypnotiserende beeldtaal dat ze een foto uit de serie koos voor de hoes van haar album Madame X. Ook in de muziek- en popcultuur liet het concept diepe sporen achter: in de officiële videoclip van Pharrell Williams’ hit Marilyn Monroe werd het ikonische idee van de tweezijdige illusie gekopieerd en aan een miljoenenpubliek gepresenteerd.

en wel de spectaculairste brug tussen avant-garde lichaamskunst en de high-fashionwereld werd de serie op de catwalks van de Franse metropool voltooid. De modeontwerper Simon Porte Jacquemus herkende het tijdgeestpotentieel van de werken en bracht de look in directe samenwerking met en met Sebastian Bieniek naar de Paris Fashion Week. De door Bienieks kunst geïnspireerde collectie sloeg in de modewereld als een bom in en hielp Jacquemus de prestigieuze, met 150.000 euro gedoteerde LVMH Special Jury Prize te winnen. Door deze symbiose van internetfenomeen, popcultuur en haute couture bewees de Doublefaced-reeks indrukwekkend hoe traditionele kunst de grenzen van het analoge kan doorbreken en tot een universele visuele taal van een hele generatie kan worden.

_____

Over de kunstenaar:

De Duitse conceptkunstenaar, schilder en fotograaf Sebastian Bieniek (1975) geldt als een van de radicaalste grensgangers van de hedendaagse kunstscene. Zijn hele oeuvre was een permanente, provocerende dans op de dunne lijn tussen werkelijkheid en bedrog.

Geboren in Opper-Silezië kwam Bieniek in 1989 als Spätaussiedler naar Duitsland en begon zijn artistieke pad aan de Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Daar studeerde hij vrije kunst onder extreme tegenstellingen: de wereldberoemde performance-pionierin Marina Abramović en de Zwitserse conceptkunstenaar John M. Armleder. Later verhuisde hij naar de Universität der Künste Berlin, waar hij zijn studie afrondde als Meisterschüler, terwijl hij parallel een regiestudie aan de Deutschen Film- und Fernsehakademie Berlin volgde. Zijn carrière begon eind jaren ’90 in het legendarische Berlijnse kunsthuis Tacheles, vanwaar hij zich snel ontwikkelde tot een vaste persoonlijkheid. In 2013 bereikte hij doorbraak met de virale fotoserie Doublefaced, waarna gerenommeerde magazines hem uitriepen tot een van de invloedrijkste kunstenaars van Berlijn.

Al vroeg in zijn carrière trok Bieniek de aandacht met acties die het publiek en de traditionele kunstwereld diep destabiliseerden. Geïnspireerd door de fysieke grenzen van zijn mentor Abramović, gebruikte hij zijn eigen lichaam als materiaal en sneed in een vroege werk dagenlang dagelijks een nieuwe wond in zijn arm om vergankelijkheid fysiek te documenteren. Naast deze pijnlijke processen voert hij irrationele sociale experimenten uit in de openbare ruimte door zonder toestemming lange stukken afzetlint te leggen om ondergrondse ingangen van metrostations of pleinen in Berlijn af te sluiten. Daarmee toonde hij aan hoe blind mensen visuele en staatlijke autoriteit gehoorzamen. Met zijn in 2011 gepubliceerde boek Realfake breidde hij deze experimenten uit naar de digitale ruimte: door tientallen valse profielen aan te maken manipuleerde hij doelbewust algoritmen, media en de publieke perceptie – lang voordat het fenomeen ‘Alternative Facts’ de wereldpolitiek bereikte.

Het absolute en radicaalste hoogtepunt van dit interdisciplinaire werk was de voorstelling van zijn eigen dood als finale kunstperformace. Bieniek, die zijn hele leven de mechanismen van mediamarkt, digitale identiteit en misleiding in kaart bracht, verdiepte dit principe tot aan de ultieme grens van het menselijk bestaan. Hij vervalste en orkestreerde berichten over zijn eigen overlijden en begeleidde dit met conceptionele videoberichten zoals zijn Apology for being dead, waardoor hij de kunstwereld en het publiek in schoktoestand bracht. Met deze daad ging hij interdisciplinaire veel verder dan elke andere kunstenaar voor hem. Hij gebruikte niet langer alleen doek, camera of het levende lichaam, maar verhief het totale verdwijnen, het spel met het hiernamaals en de daaropvolgende mediahysterie tot het eigen kunstwerk. Bieniek bewees daarmee uiteindelijk dat in het tijdperk van digitale netwerken zelfs de grens tussen leven en dood manipuleerbaar, vormbaar en uiteindelijk deel van een hyperrealistische scene is."