Longchamp - Vaas - Aardewerk

Een keramische vaas die qua vorm verwijst naar de oude Griekse vazen in het type amphora lutrofora. Het is een hoge, slanke vaas met een lange, smalle hals die bijna de helft van de hoogte van het voorwerp uitmaakt. De basis wordt gevormd door een massieve, verbrede voet, versierd met reliëfdecoratie. De buik is duidelijk afgesneden van de basis en heeft een verlengd, eivormig profiel. Daarrond rijst naadloos de hals op, met een vernauwd profiel dat overgaat in een wijde, uitgespreide rand. Aan beide zijden van de vaas, symmetrisch tussen het bovenste deel van de buik en de verbrede uitmonding, bevinden zich verticale, hoge en dunne oren. De oren zijn voluutvormig en hebben een vierkante doorsnede. De vaas is over het gehele oppervlak bedekt met een gecombineerde reliëf- en schilderdecoratie. Op de ondergrond, geverfd met emaliërende verf in groene tinten met gebroken blauw, bevindt zich een decoratie uitgevoerd in laag reliëf. Deze decoratie maakt gebruik van een van de meest populaire plantmotieven uit de Art Nouveau-periode – de papaver. De bloemdecoratie kronkelt op typisch secessieve, serpentine wijze langs de hele buik en hals van de vaas. De papaver vormt het middelpunt van de decoratie en bevindt zich in het midden van het lijf. Het is geplaatst op hoge stelen en omgeven door bladeren. De schilderdecoratie van de bloemen daarentegen is, in tegenstelling tot het eenduidig gekleurde lijf, zeer rijk en veelkleurig. De papaver wordt realistisch weergegeven met een breed palet aan kleuren, variërend in verschillende tinten groen, rood en geel. De Longchamp-fabriek werd in 1830 opgericht door Claude Phal-Matiron, aanvankelijk als tegelfabriek. Drie jaar later begon zij ook keramische voorwerpen te produceren. In 1866 werd het overgenomen door zijn zoon, de architect Phal-Blondo. Twee jaar later kwam de fabriek in eigendom van Marcel en Robert Charbonnier, die de productie vergrootten en contact legden met kunstenaars uit Dijon (Trochot, Marie, Guillaume, Damann) om nieuwe modellen en decoraties te creëren. Na de oorlog, in 1947, ontstond bij de fabriek een interne school die toekomstige keramisten opleidde. De fabriek verkocht haar producten aan luxe warenhuizen zoals Galeries Lafayette en La Samaritaine. In 2009 sloot het bedrijf definitief zijn deuren.