Luc Delahaye - L'Autre - 1999





€ 2 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 143038 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
L'Autre van Luc Delahaye, eerste editie, zachte kaft met stofomslag, 192 pagina's, 1999, uitgegeven door Phaidon London, een Engels-talige fotoboek met 90–100 ongedwongen zwart-witportretten uit de Parijse metro en een tweetalige Baudrillard-tekst.
Beschrijving van de verkoper
Het boek is een intieme en controversiële verkenning van publieke anonimiteit, menselijke beeldvorming en de ethiek van het vastleggen van de ongeschaalde menselijke toestand.
Tussen 1995 en 1997 gebruikte Delahaye een verborgen camera om spontane, zwart-witportretten te maken van volkomen gewone passagiers in de metro van Parijs. De passagiers wisten helemaal niet dat ze gefotografeerd werden.
Om dit zonder hun medeweten te bereiken, plaatste Delahaye een kabelontspanner die langs zijn mouw naar beneden liep, zodat hij zijn camera net onder zijn kraag kon positioneren om reizigers die recht tegenover hem zaten vast te leggen.
Het boek omvat 90 tot 100 ruwe, ongeposeerde portretten. Omdat de onderwerpen verloren waren in hun eigen gedachten, reizend in de eenzame omgeving van het openbaar vervoer, onthullen hun gezichten intense momenten van kwetsbaarheid, uitputting, verveling en diep introspectie.
De foto's zijn vergezeld van een tekst van Jean Baudrillard (voorzien in zowel het Frans als een Engelse vertaling). Baudrillard onderzoekt de betekenis van het menselijk gezicht in de moderne samenleving en analyseert de complexe relatie tussen de fotograaf die het beeld 'steelt' en het zich nietsvermoedende onderwerp.
Kritieken vergelijken Delahayes methode vaak met Walker Evans' beroemde metro-serie uit de jaren dertig, Many Are Called, die op vergelijkbare wijze het clandestiene portretteren in het openbaar vervoer als eerste mogelijk maakte.
L'Autre veroorzaakte aanzienlijke discussie over le droit à l'image (het recht op iemands beeld) onder de Franse wet, die individuen beschermt tegen het zonder expliciete toestemming gebruiken van hun gelijkenis. Delahaye verdedigde zijn artistieke keuze door te stellen dat hij de portretten 'stiekem' heeft gestolen omdat publieke beelden een 'waardeloze alias van onszelf' zijn geworden die overal bestaan zonder ons bewustzijn. Het project blijft een centraal casestudy in de ethiek van straatfotografie en de filosofie van het kijken naar 'het andere'.
Exemplaar in zeer goede staat.
Het boek is een intieme en controversiële verkenning van publieke anonimiteit, menselijke beeldvorming en de ethiek van het vastleggen van de ongeschaalde menselijke toestand.
Tussen 1995 en 1997 gebruikte Delahaye een verborgen camera om spontane, zwart-witportretten te maken van volkomen gewone passagiers in de metro van Parijs. De passagiers wisten helemaal niet dat ze gefotografeerd werden.
Om dit zonder hun medeweten te bereiken, plaatste Delahaye een kabelontspanner die langs zijn mouw naar beneden liep, zodat hij zijn camera net onder zijn kraag kon positioneren om reizigers die recht tegenover hem zaten vast te leggen.
Het boek omvat 90 tot 100 ruwe, ongeposeerde portretten. Omdat de onderwerpen verloren waren in hun eigen gedachten, reizend in de eenzame omgeving van het openbaar vervoer, onthullen hun gezichten intense momenten van kwetsbaarheid, uitputting, verveling en diep introspectie.
De foto's zijn vergezeld van een tekst van Jean Baudrillard (voorzien in zowel het Frans als een Engelse vertaling). Baudrillard onderzoekt de betekenis van het menselijk gezicht in de moderne samenleving en analyseert de complexe relatie tussen de fotograaf die het beeld 'steelt' en het zich nietsvermoedende onderwerp.
Kritieken vergelijken Delahayes methode vaak met Walker Evans' beroemde metro-serie uit de jaren dertig, Many Are Called, die op vergelijkbare wijze het clandestiene portretteren in het openbaar vervoer als eerste mogelijk maakte.
L'Autre veroorzaakte aanzienlijke discussie over le droit à l'image (het recht op iemands beeld) onder de Franse wet, die individuen beschermt tegen het zonder expliciete toestemming gebruiken van hun gelijkenis. Delahaye verdedigde zijn artistieke keuze door te stellen dat hij de portretten 'stiekem' heeft gestolen omdat publieke beelden een 'waardeloze alias van onszelf' zijn geworden die overal bestaan zonder ons bewustzijn. Het project blijft een centraal casestudy in de ethiek van straatfotografie en de filosofie van het kijken naar 'het andere'.
Exemplaar in zeer goede staat.

