Leo Rauth (1884-1913) - Venise de nuit

Duits schilder en grafisch ontwerper, opgeleid achtereenvolgens in Leipzig, Karlsruhe, Berlijn en München, in de leer van Franz von Stuck, behoort Leo Rauth tot de generatie die, aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog, de figuratieve schilderkunst vernieuwt door een grotere aandacht voor kunstmatig licht, decoratie en de moderniteit van de stedelijke omgeving. Na studieverblijven in Parijs en Venetië verovert hij zich snel een plek op het Leipzigse kunstleven vanaf 1909, voordat hij vroegtijdig overlijdt in 1913.
Het nachtelijke zicht op Venetië past in een context waarin de lagunestad een belangrijk motief vormt in de Europese schilderkunst, gezien als zowel een plek van geheugen, van theater en van picturale experimentatie. Aan het begin van de twintigste eeuw richt Venetië bij nacht zich op onderzoek naar lichteffecten, waterreflecties en de transformatie van de stedelijke ruimte door moderne verlichting, thema’s die gedeeld worden door talloze kunstenaars uit het late symbolisme en de decoratieve stromingen.
Dit werk heeft een bijzondere betekenis in Rauths oeuvre doordat het, buiten de wereld van carnaval en voorstelling, zijn essentiële zorg voor de mise-en-scène van licht en sfeer uitdrukkt. Het Venetiaanse onderwerp stelt hem in staat om iconografische traditie te verenigen met moderne gevoeligheid, in overeenstemming met de verwachtingen van een tijdperk dat gefascineerd is door historische steden die via het prisma van de moderniteit worden herinterpreteerd. Het getuigt daarmee van Rauths betrokkenheid bij de hedendaagse artistieke debatten rondom het nocturne, de perceptie en de stad als autonoom schildermotief.
Lid van de Leipziger Secession en van het Deutscher Künstlerbund ontwikkelde Rauth een zeldzaam oeuvre, tegenwoordig nog maar weinig vertegenwoordigd op de markt, waarvan dit schilderij een significante mijlpaal vormt in het begrip van zijn artistieke positionering binnen de Duitse schilderkunst van de jaren 1900–1910.