Omar Ronda (1947-2017) - Frozen

Dit werk, vervaardigd door de Italiaanse kunstenaar Omar Ronda (Portula, 11 september 1947 – Biella, 7 december 2017), behoort tot de categorie “Frozen” gemaakt van bij hoge temperatuur gesmolten kunststof. De houten lijst (dikte 4,5 cm) maakt deel uit van het werk omdat deze door de kunstenaar is geplaatst. De handtekening met onuitwisbare marker staat op het doek met daarin de realisatiedatum: 1997.
De conservering is uitstekend. De herkomst is het onderwerp van de studie van de kunstenaar.
Het kunstwerk zal verzonden worden met tracking en perfect verpakt.

Hieronder staan de woorden van de kunstenaar:
Ik denk dat kunst het enige middel is dat de mens tot zijn beschikking heeft om gevoelens, ideeën en feiten uit te drukken die anders met andere middelen niet verklaarbaar zouden zijn.
Ik geloof dat de kunstenaar het historische moment waarin hij zich bevindt kan en moet uitbeelden door gebruik te maken van wat de natuur, de technologie en het leven hem of haar ter beschikking stellen.
Op deze twee eenvoudige concepten en op het samenleven van kunst en wetenschap rust mijn creatieve geloof. Ik ben altijd gegrepen geweest door de fascinatie en de oneindige ruimte die deze twee elementen bieden: Kunst: het rijk van verbeelding en van de menselijke poëtiek; Wetenschap: een plek van uitdaging tussen intelligentie en de geheimen van de natuur.
Deze alliantie tussen kunst en wetenschap heeft mijn zoektocht gestimuleerd en heel mijn werk is ervan doordrenkt. Ik maak me niet zoveel zorgen over de esthetische effecten van de werken als over de waarden die erin vervat zitten, en daarom kan de chronologische evolutie van mijn handelen visueel tegenstrijdig lijken, maar wat voor mij telt, is de taalkundige en conceptuele samenhang ervan.
Ik beschouw alles wat met de natuur, de aarde en het universum te maken heeft als van groot belang; ik ben verwonderd door hun spontane evoluties, net zozeer als ik me verbijsterd voel door de mogelijkheden van de wetenschap om in te grijpen, processen die door het leven zijn vastgelegd te verstoren, te blokkeren of te veranderen.
Ik wil dat mijn werk deze onrust weerspiegelt, dat het mijn ethische en ecologische wensdocumenteert, evenals de noodzaak van vooruitgang, beschaving en cultuur. Om die redenen dacht ik aan een wilde, laboratoriumachtige kunst, technologische en tegelijk levendmakende kunst, een kunst die mijn lichaam en mijn eigen bestaan betrekt, als sculpturen/woonruimtes om in te wonen en te bewonen, zodat de mutationale symbiose minuut na minuut, ogenblik na ogenblik kan plaatsvinden.