Post-impressionist school (XX) - Flowers and apples on a white tablecloth





| € 16 | ||
|---|---|---|
| € 11 | ||
| € 8 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 128017 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Bloemen en appels op een wit tafellaken, een originele postimpessionistische olieverfschilderij uit 1980–1990, oorsprong Frankrijk, 59 × 50 cm, met lijst, met handtekening, in uitstekende staat.
Beschrijving van de verkoper
Flores en appels op een wit tafelkleed
1. TECHNISCHE FICHE
Titel: Flores y manzanas sobre mantel blanco
Auteur: Omedes (Catalaanse School, actief in de tweede helft van de twintigste eeuw)
Chronologie: circa 1960–1980
Techniek: Olie op doek
Afmetingen: 55 × 46 cm (werk) · 57 × 48 cm (met lijst)
Stijl: Postimpressionisme / Lyrisch expressionisme
Staat van behoud: Zeer goed; stevige impasto, stabiele cromatism en kader uit de periode in donker hout
2. DESCRIPCIÓN COMPOSITIVA E ICONOGRÁFICA
Het werk presenteert een intieme stilleven, opgebouwd rond twee hoofdclusters: links een keramische vaas met roze bloemen met losse, verticale penseelvoering; rechts een kom met appels, uitgestald op een wit tafelkleed, behandeld met brede en vitale penseelstreken.
De donkere, diepe achtergrond versterkt het cromatische contrast, waardoor de volumes eerder door kleur dan door tekening naar voren komen. De kunstenaar geeft de schilderachtige sensatie de voorkeur boven een letterlijke beschrijving, met zichtbare impastos en een rijk palet van groenen, karmosijn, okers en warme witten.
Iconografisch verwijst de scène naar het klassieke thema van het huishoudelijke stilleven, opgevat als een ruimte van evenwicht, stilte en contemplatie, waarin alledaagse objecten geladen raken met emotionele resonantie.
3. STIJL, SCHOOL EN COMPARATIEVE WAARDERING
Dit doek schrijft zich duidelijk in de traditie van de Catalaanse school na de oorlog, erfgenaam van het postimpressionisme en van het gematigd expressionisme. De gepenseel-beweging en de voorrang van kleur roepen verwantschappen op met Joaquim Mir, Isidre Nonell of, in een intiemere richting, met Ramon Rogent en bepaalde late stillevens van Maurice de Vlaminck.
Het werk valt op door zijn evenwichtige compositie, zijn cromatische frisheid en een eerlijke en directe uitvoering, kwaliteiten die zeer gewaardeerd worden in de Catalaanse schilderkunst van de tweede helft van de twintigste eeuw. Het betreft een doek van opmerkelijke decoratieve en schildertechnische kwaliteit, representatief voor een volwassen en persoonlijk taalgebruik binnen het Catalanische artistieke landschap van die tijd.
De verkoper stelt zich voor
Flores en appels op een wit tafelkleed
1. TECHNISCHE FICHE
Titel: Flores y manzanas sobre mantel blanco
Auteur: Omedes (Catalaanse School, actief in de tweede helft van de twintigste eeuw)
Chronologie: circa 1960–1980
Techniek: Olie op doek
Afmetingen: 55 × 46 cm (werk) · 57 × 48 cm (met lijst)
Stijl: Postimpressionisme / Lyrisch expressionisme
Staat van behoud: Zeer goed; stevige impasto, stabiele cromatism en kader uit de periode in donker hout
2. DESCRIPCIÓN COMPOSITIVA E ICONOGRÁFICA
Het werk presenteert een intieme stilleven, opgebouwd rond twee hoofdclusters: links een keramische vaas met roze bloemen met losse, verticale penseelvoering; rechts een kom met appels, uitgestald op een wit tafelkleed, behandeld met brede en vitale penseelstreken.
De donkere, diepe achtergrond versterkt het cromatische contrast, waardoor de volumes eerder door kleur dan door tekening naar voren komen. De kunstenaar geeft de schilderachtige sensatie de voorkeur boven een letterlijke beschrijving, met zichtbare impastos en een rijk palet van groenen, karmosijn, okers en warme witten.
Iconografisch verwijst de scène naar het klassieke thema van het huishoudelijke stilleven, opgevat als een ruimte van evenwicht, stilte en contemplatie, waarin alledaagse objecten geladen raken met emotionele resonantie.
3. STIJL, SCHOOL EN COMPARATIEVE WAARDERING
Dit doek schrijft zich duidelijk in de traditie van de Catalaanse school na de oorlog, erfgenaam van het postimpressionisme en van het gematigd expressionisme. De gepenseel-beweging en de voorrang van kleur roepen verwantschappen op met Joaquim Mir, Isidre Nonell of, in een intiemere richting, met Ramon Rogent en bepaalde late stillevens van Maurice de Vlaminck.
Het werk valt op door zijn evenwichtige compositie, zijn cromatische frisheid en een eerlijke en directe uitvoering, kwaliteiten die zeer gewaardeerd worden in de Catalaanse schilderkunst van de tweede helft van de twintigste eeuw. Het betreft een doek van opmerkelijke decoratieve en schildertechnische kwaliteit, representatief voor een volwassen en persoonlijk taalgebruik binnen het Catalanische artistieke landschap van die tijd.

