Alfredo Soressi (1897–1982) - Pastorelle con gregge

“ Pastorelle con gregge “

Alfredo Soressi
(Piacenza, 30 maart 1897 – Piacenza, 1 maart 1982)

Olie op doek in lijst - historiseerd / jaren ’30

Getekend en met echtheidscertificaat volgens de wettelijke normen

Museumkunstenaar - zijn werken bevinden zich in nationale en buitenlandse musea - * Zijn werken worden ook tentoongesteld in de schilderijenhallen van Ferrara, Forlì en Bari.

Afmetingen: 79 x 64 cm in een originele lijst
Doek: 64 x 50 cm (doek op paneel geplaatst ten behoeve van behoud)

Biografie

Alfredo Soressi werd op 30 maart 1897 geboren in Mucinasso di San Lazzaro, een buitenwijk aan de poorten van Piacenza, als het jongste van vier broers, geboren uit Emilio Soressi, een kleine boer die zijn magere inkomsten aanvulde als stoker, en uit Palmira Civardi, huisvrouw.
Al van kinds af aan toonde hij een opvallende aanleg om te tekenen en na de schooltraditie bezocht hij de pastorie waar de parochiegraaf don Pietro Leoni (die zelf over een zekere artistieke flair beschikte) tekenlessen aan enkele vooral beeldige leerlingen gaf. Na de lagere school, na een korte periode als karretjesmaker (wat wel belangrijk was voor zijn artistieke vorming, omdat hij vertrouwd raakte met harnassen en halsters van dieren die een grote rol zouden spelen in zijn schilderkunst), schreef hij zich in aan het Istituto d’arte Gazzola in Piacenza, met Francesco Ghittoni als leraar schilderen en beeldhouwen: hier richtte hij zich speciaal op tekenen, wat hij volgens zijn meester altijd als de basis van de beeldende kunsten en van perspectief beschouwde.
In 1915 Duitsland Italië in de Eerste Wereldoorlog en in september 1916 moest Soressi zijn studies onderbreken om naar het front te gaan: hij was in de gevechten op de Bainsizza en vocht op de Monte Grappa waar hij een been verloor door een ontplofte granate. Naar aanleiding hiervan, nadat de ziekenhuisopname beëindigd was, ging hij naar een speciale sectie van de Brera Academie in Milaan die was opgericht voor oorlogsslachtoffers en hier behaalde hij het diploma Professor in tekenen en architectuur. Hij blijft verbonden aan de Academie en in 1921 neemt hij deel aan de wedstrijd voor het plan voor de herindeling van Isola Comacina en het jaar daarop gaat hij naar Val Camonica met de opdracht de lokale vakscholen te herordenen.
Hij keert terug naar Piacenza waar hij in 1925 de concours wint voor de leerstoel Ornamentiek aan het Istituto Gazzola, waar hij leerling was, en waar hij tot 1958 zal lesgeven, waardoor hij talrijke kunstenaars vormt, waaronder Cinello Losi. Al snel bouwt hij zijn huis-studio aan de Via San Sepolcro, waarvan hij zelf de façade tekent en waar hij de rest van zijn leven zal wonen. Zijn eerste schilderachtige getuigenissen komen uit 1923 (Capriccio, Vecchi ulivi) waarin een sterke impressionistische invloed te zien is, maar hij wacht tot 1926 om zich aan zijn stad te presenteren en aan de Amici dell’Arte enkele schilderijen te tonen die een goed publiek- en kritiekt succes opleveren en al die gelegenheid wordt benadrukt dat in zijn kunst “de overvloedige fantasie de grens van gezond verstand en van het eerlijke de coren van de twintigste eeuw niet overschrijdt”.
Daaraan volgen andere tentoonstellingen waaraan Soressi deelnam: twee jaar later, in 1928, bij de Amici dell’arte van Piacenza en bij de Galleria ex Corradi in Milaan in duo met de Florentijnse Mario Menichetti[6], en vervolgens het volgende jaar in Rome bij Casa d’Arte Baldi: beide hadden een goed weerklank en veel werken werden verkocht, wat niet vanzelfsprekend is ver van de eigen markt en met een schildergenre dat ver verwijderd was van elke modernistische neiging. De schilder herhaalde immers: “het informeel, het abstracte is niets... Wanneer iets niet gemeten, gelezen, begrepen kan worden, betekent het niets. Kunst is altijd iets moois, harmonieus en leerzaam.” Hij exposeert ook nog in Milaan bij de Galleria Micheli samen met Luigi Mantovani en vrijwel jaarlijks in zijn stad, nu bij de Amici dell’Arte, nu bij de Bottega degli Artisti, nu in het Palazzo Gotico.
In 1932 trouwt Alfredo Soressi met Giuseppina Bracchi, ook zij een aquarellist die echter zal afzien van een carrière na het huwelijk vanwege de wens van haar man.[8] Actief ook als etser, verzorgt hij de illustraties van het werk Fantasie teatrali van Fulvio Provasi. Als architect wint hij in 1938 het ontwerp voor het Casa del Mutilato in Piacenza, dat tussen 1939 en 1941 gebouwd zal worden. In 1937 wordt hij directeur van het Museo Civico, wiens collecties ten tijde daarvan bewaard werden bij het Istituto Gazzola, functie die hij zal behouden tot 1950.
Na de Tweede Wereldoorlog, in februari 1945, neemt hij met andere piacentini kunstenaars, waaronder Luciano Ricchetti, Luigi Arrigoni en Sergio Belloni, deel aan een tentoonstelling in de lokalen van de Galleria d'Arte Moderna Ricci Oddi, die leeg is van de werken die tijdens de oorlog waren geëvacueerd uit de provincie om ze voor gevaren te behoeden; het volgende jaar volgt de tentoonstelling in de zaal van de Filodrammatica en in 1954 in het Palazzo Gotico. Hij blijft ook buiten Piacenza exposeren, in Milaan, Venetië, Bari, in het Maschio Angioino van Napels in 1957, bij de Antibiennale van Rome in augustus 1958 in Palazzo delle Esposizioni, georganiseerd door de vakbond voor zuivere figuratieve kunst, en ontvangt certificaten en prijzen (Gouden Medaille op de Napels kunsttentoonstelling en op de Antibiennale van Rome).
In 1956 probeert hij een “dorp voor kunstenaars” te realiseren in Bosconure, bij Ferriere in de Hoge Val Nure, de geboortestreek van zijn vrouw; echter, geen van de collega’s verwelkomde het verzoek om er heen te verhuizen en er worden slechts een kapel, een onderkomen en een paar villa’s gebouwd. « Een mooi idee, maar een beetje gek » zal de critic Ferdinando Arisi in 1984 in zijn boek I Soressi della Ricci Oddi opmerken.
Hij zal zijn werk voortzetten in zijn studio, tot zijn dood op 1 maart 1982. Uit testamentair bevel van de schilder schenkt de Pinacoteca Ricci Oddi in Piacenza twintig schilderijen, die een retrospectieve tentoonstelling aan hem wijdt. Ook werken van hem bevinden zich in de schilderijenhallen Ferrara, Forlì en Bari.

In goede staat van conservation

De lijst zoals in de foto aanwezig zal als geschenk meegestuurd worden / maakt geen integraal deel uit van de verkoop maar zal verzonden worden uit beleefdheid

Verzekerde verzending