Baptiste Laurent - Baigneuse qui fume

"Baigneuse qui fume", 102x104cm, 2018 acryl en posca op papier.
Ondertekend op de achterzijde, verzonden gerold.

Bio kunstenaar/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft tentoongesteld in diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galería FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in sculptuur en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn laatste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingscreativiteit met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan schilderstijlen te syncretiseren, oscilleren tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars.

Serie Exit/
Exit is een serie plastische werken en een boek die onderwerp zijn geweest van drie tentoonstellingen, bij Alliance Française in Madrid, het Museo Antropológico de Madrid en de Gazzambo Gallery in 2018 en 2019.
Tussen schilderijen en sculpturen in balans, is de Exit-serie een picturale en imaginaire verbeelding van de reis van de migrant, ballingschap en het uiteindelijke succes.
De sculpturen werden gemaakt rond een workshop in het Museo Antropológico de Madrid, in samenwerking met Senegalese immigranten in Madrid. Mame Mbaye (een van de deelnemers aan deze workshop), een straathandelaar, overleed aan een hartaanval terwijl hij in Madrid door de politie werd achtervolgd.
Deze tragische gebeurtenis veroorzaakte een volksopstand in de Lavapiés-wijk.
Als eerbetoon aan Mame Mbaye verwijst de serie naar de verzameling gipsafgietingen van inheemse gezichten tentoongesteld in het Anthropological Museum. Dit confrontatiepunt contrasteert met formele aanroepen tot sociale wetenschaps-beeldhouwkunst, traditionele keramische sculptuur, doodsmaskers, orientalist art en trofeeën.
De impact van deze mengeling van tegenstrijdige effecten tracht de paradoxen van de ontvangst van vluchtelingen in Europa te reflecteren.
Zonder de strengheid die kenmerkend is voor de aanpak van de antropoloog of de wetenschapper, maar door hun processen te imiteren, is het doel een subjectief staal te schetsen van de nieuwe menselijke figuren die in Europa wonen