Domenico Canino (1986) - Sleeper (portrait)

Dipinto a smalto sintetico su tela

Canino onderzoekt de schilderachtige ruimte op zoek naar figuren die het doek scheuren en de dichotomie tussen leven en dood, slaap en waakzaamheid en licht en schaduw overstijgen.
Een reeks vervaagde, verdichte figuren die in de leegte uiteenvallen om opnieuw samen te smeden in iets anders.
...de figuren van Canino lijken in het niets te verdwijnen, ze lossen op en stromen in een vitale stroom die talloze andere vormen tot leven brengt...

“die afneemt als een hemorrhago, die naakt maakt tot het uiterlijk dat zijn eigen blootstelling blootlegt” kwetsbaarheid en treurnis, in de schilderkunst van DC lijkt het alsof ze opduiken als toestanden van aard. Het gebruik van synthetische glazuren als medium en het spoor dat ontstaat uit hun menging geeft dimensie en energie aan de figuratieve van lichamen die in Canino’s lijn zich in een visie ontdubbeld tonen. Gewassen en tegelijk geregenereerd. Ook te danken aan de bijzondere roodgekleurde tint die de kunstenaar heeft geëxperimenteerd en gebruikt, bloedrood-achtige tinten, en de glans die hij verkrijgt van de esmalto die verwijst naar de levendige visie van de spiervezels waaruit een lichaam bestaat. Een onderhuidse blik, voorbij het geruststellende en homogene oppervlak van de identiteit, om de levende vlees van de alteriteit te bereiken. “Men moet de idee dat kennen gelijkstaat aan het bezitten van het zijn uitsluiten en zo het constitutieve anders-zijn neutraliseren. Het is slechts een poging om de afstand tussen zichzelf en de Ander te verkleinen om de zelfvoorziening van de Gelijktijdige te garanderen, zijn identificatie.”

''...laag na laag (de diversiteit) bereikt de schilder zo één lichaam, massa, sujet.
de voorstelling dus van het geheel ingesloten in het ik…''

Handgeschreven ondertekening op zowel het doek als de voorkant

verzonden met certificaat van echtheid en eigendomskenmerk
litho’s met handtekening
recent geproduceerde etsen

Domenico Canino
Geboren in Catanzaro in 1986 en opgegroeid in Albi tussen de bergen van Sila Piccola, waar hij zijn eerste artistieke studies begon en onmiddellijk de esthetiek van de natuur als onderwerp van zijn werken inlas.
Langs verschillende periodes heeft hij in Rome gewoond en gewerkt waar hij het diploma in Scenografie aan de Academie voor Schone Kunsten behaalde met het project over auditieve perceptie “Study on the vibration of the Iron”.
Hij werkte samen met verschillende theatergezelschappen en verzorgde de scenografieën en visuele installaties van de voorstellingen, waarbij hij de artistieke taal mengde met scenografische technieken.
Sinds 2009 versterkt hij zijn onderzoek op het gebied van Sound Art en videobeeld, zonder de schilderkunst te verlaten. Zijn werken zijn van ontwerpkarakter. Via actie, schilderkunst en elektronische kunsten ontwikkelt hij artistieke experimenten en onderzoeken die als leidende ziel het concept van "bestaan" en de heiligheid van dit bestaan hebben.
De kunst van Canino is een primordiale roep tot de uniciteit van het Leven, opgevat als een organisch geheel maar nooit harmonieus, tegengesteld aan de wil tot bewustzijn van de hedendaagse beschaving. En de cultus van het onbewuste, het oorspronkelijke denken, als cyclisch terugkeren naar de oorsprong van zuiver bestaan. Canino’s antihelden breken uit de tijd en ruimte opgelegd door een mechanische samenleving. Ze scheuren het doek open om de dichotomie tussen leven en dood, slaap en waakzaamheid, licht en schaduw te overstijgen.
Het paar Kunst/Leven, tijd, natuur, ruimte, het dier, zijn terugkerende aspecten ook in zijn visueel/sonore composities, vaak ontwikkeld in natuurlijke omgevingen en vervolgens geïnstalleerd in tentoonstellingsruimtes, zoals “My sign and the Sign of the Earth”, een werk ontwikkeld over twee jaar (2011-2012), of zoals “Pieces from the Sacred Tree”, “Blue Line in the Space”, “Ten Different Moments” (2010). Ook in 2010 blijft hij werken met multimediataal en -technieken om video werken te realiseren zoals “Internal Videoportrait” en “Here”, en de surrealistische fotoserie “Pages from Life book”.
Sinds 2011 werkt hij, gebruik makend van synthetische esmalts, aan de lange schilderseries “Space, Energy, Masses”, “The Past, the Present, and the Future of the Human Condition”, “Hypernature” en ''You, me and the others'', waarbij hij met laatstgenoemde probeert zijn schilderstijl en visuele taal te definiëren en bevestigen.
Momenteel woont en werkt hij in Bologna en werkt hij samen met het Istituto Giambattista Vico, waar hij lesgeeft in Beeldende Kunsten, Multimedia-ontwerp en Kunstgeschiedenis.

Instagram. @domenico.canino.official