Jonathan Swift - Gulliver's Travels - 1890

"Gulliver's Travels" van Jonathan Swift - George Routledge, Londen - ca. 1890 nieuwe editie - 18cm x 15cm - toestand: zeer goed, in versierde band, naam op het voorwerk, alle gekleurde platen en zwart-wit illustraties aanwezig. Ongewone binding.

Gulliver's Travels, oorspronkelijk getiteld Travels into Several Remote Nations of the World. In Four Parts. By Lemuel Gulliver, First a Surgeon, and then a Captain of Several Ships, is een satirische prozavertelling uit 1726 van de Anglo-Ierse schrijver en dominee Jonathan Swift.[1][2] De roman satiriseert de menselijke natuur en het fictieve subgenre van de "reizigersverhalen". Gulliver's Travels is een van de bekendste klassiekers van zowel de Engelse als wereldliteratuur, en maakte het fictieve eiland Lilliput bekend. De dichter John Gay merkte over het werk op: "Het wordt algemeen gelezen, van de kabinetsraad tot de kinderentuin."[3] Hoewel de roman populair onder kinderliteratuur wordt ingedeeld, had Swift haar oorspronkelijk als politieke satire geschreven. Het boek is in de loop der eeuwen aangepast voor toneelvoorstellingen, films, televisie en radio.

Het verhaal gaat over Lemuel Gulliver, een ambitieuze Engelsman die naar een reeks vreemde en verwijderde landen reist, elk bewoond door ongewone wezens die verschillende aspecten van de menselijke aard en de maatschappij weerspiegelen. In Lilliput ontmoet hij kleine mensen die zich bezighouden met schijnbare politieke ruzies; in Brobdingnag is hij een kleine man onder reuzen die Europese gebruiken bekritiseren; in Laputa ontmoet hij onpraktische intellectuelen losgeslagen van de realiteit; en in het land van de Houyhnhnms vindt hij rationele paarden die vreedzaam naast roofachtige mensachtige schepsels genaamd Yahoo's leven. Door deze reizen bekritiseert de roman de gebreken van diverse beschavingen.

Het is onduidelijk wanneer Swift begon met het schrijven van de roman, maar het wordt beschouwd als een poging om populaire literaire genres te satiriseren. Tegen medio 1725 was het boek af; aangezien het werk een politieke satire is, is het zeer waarschijnlijk dat Swift het manuscript door een andere schrijver heeft laten kopiëren zodat zijn eigen schrijven als bewijs in een rechtszaak niet kon worden gebruikt. De roman bevat ook tal van verzonnen woorden, aangeduid als Liliputeense taal, die critici mogelijk geïnspireerd zien op Hebreeuws. Bij publicatie was het boek onmiddellijk een succes, en Swift beweerde dat hij Gulliver's Travels "had geschreven om de wereld eerder te ergeren dan te vermaken". De eerste publieke opinie was overwegend positief, waarbij de meesten de slimme satire prezen, realistische beschrijvingen van reizen naar verre landen en de politieke gevaren waarmee reizigers als bezoekers vaak worden geconfronteerd. Echter, sommige critici beschuldigden Swift van buitensporige misantropie. De Engelse romancier William Thackeray noemde het werk in het bijzonder "onheilig" en vond het te streng in zijn beeldvorming van menselijke samenlevingen.

Gulliver's Travels blijft in moderne tijden populair vanwege zijn inzichtelijke sociale commentaar en thema's. De satire van de roman, met name de uitgebreide kritiek op de menselijke natuur, maatschappelijke gebreken en normen, en persoonlijke relaties, wordt nog steeds bestudeerd in literaire kringen. Sinds zijn dood is Swift uitgegroeid tot de meest gelezen en vertaalde Ierse auteur, en Gulliver's Travels heeft zich gehandhaafd als het meest gedrukt boek door een Ierse schrijver in bibliotheken en boekhandels wereldwijd.