Vignola - [In Folio] Vignola Illustrato - 1770

IN FOLIO - REGEL EN SHOW: IL VIGNOLA ILLUSTRATO ALS TEATER VAN DE CLASSIEKE ORDE
Deze verfijnde Romeinse editie uit 1770 van de geïllustreerde Vignola markeert een beslissend moment in de literaire roem van het beroemde traktaat over de vijf orden van de architectuur. De tussenkomst van Giambattista Spampani en Carlo Antonini transformeert de oorspronklijke tekst tot een amplified en spectaculaire werken, waarin de normatieve helderheid van Vignola wordt vertaald naar een rijk visueel apparaat. De gravures beperken zich niet tot uitleggen: ze bouwen een werkelijk systeem van visie, waardoor architectuur toegankelijk, repliceerbaar en verzamelbaar wordt. Het volumen wordt zo niet alleen een handleiding, maar ook een esthetisch object en een instrument voor de verspreiding van de neoclassieke smaak.
MARKET VALUE
Volledige exemplaren van deze editie uit 1770, met alle aanwezige tabellen en in goede staat, bevinden zich over het algemeen tussen de 1.500 en 2.000 euro, met hogere waarden voor kopieën die bijzonder fris zijn of in tijdgenoten hechte goederenbanden goed bewaard zijn. Exemplaren in gebonden stijl, zoals het huidige exemplaar, worden bijzonder gewaardeerd op de verzamelaarsmarkt.

PHYSICAL DESCRIPTION AND CONDITION
Antieke bindketting in roze karton, met gebreken en herstelde rug. Voorplaat gegraveerd, gravure portret van de toegewijde paus Clemens XIV. Uitgebreide set van 57 gravuretabellen. Exemplaar in gebonden stijl. Gebruikssporen en enkele vlekken. Bij oude boeken, met een geschiedenis van meerdere eeuwen, kunnen er enkele imperfecties aanwezig zijn, die niet altijd in de beschrijving worden vermeld. Pp. (2); 12nn; 58; 28; (2).

FULL TITLE AND AUTHOR
Il Vignola Illustrato.
Rome, bij de drukkerij van Marco Pagliarini, 1770.
Giacomo Barozzi da Vignola.

CONTEXT AND SIGNIFICANCE
Het oorspronkelijke traktaat van Vignola, gepubliceerd in 1562, vormt een van de fundamentele teksten voor de westerse architectuur en biedt een duidelijke en systematische codificatie van de klassieke orden. Deze zeventiende-eeuwse editie plaatst zich in de context van de hernieuwde neoclassicistische interesse voor de zuiverheid van de oude vormen, maar introduceert een nieuwe dimensie: die van illustratie als didactisch en tegelijk esthetisch hulpmiddel.
De gravuretabellen vergroten het potentieel van de tekst, door de regel tot beeld te maken en het werk toegankelijk te maken voor een breder publiek, waaronder kunstenaars, architecten en verzamelaars. In die zin wordt het volume een brug tussen theorie en praktijk, tussen norma en interpretatie, en draagt het bij aan de internationale verspreiding van de vignoleske architectonische taal.

BIOGRAPHY OF THE AUTHOR
Giacomo Barozzi, bekend als de Vignola (1507–1573) was een van de invloedrijkste architects van de Italiaanse Renaissance. Actief tussen Bologna en Rome, werkte hij voor belangrijke opdrachtgevers, waaronder de Farnese-familie. Zijn theoretische werk, met name Regola delli cinque ordini d’architettura, kende een uitzonderlijke verspreiding en werd een onmisbaar referentiepunt voor generaties architecten, dankzij de helderheid van de uitleg en de geometrische precisie.

PRINTING HISTORY AND CIRCULATION
Vanaf de eerste editie van 1562 kende het traktaat van Vignola een uitgebreide verspreiding door heel Europa, met talrijke herdrukken en vertalingen. De Romeinse editie van 1770 vertegenwoordigt een van de meest uitgewerkte herinterpretaties van de tekst, passend in de cultuur van eind achttiende eeuw, wanneer traktatenschrifturen voor architectuur ook een redactionele en verzamelkundige dimensie aannamen. De drukkerij van Marco Pagliarini was een van de meest actieve in Rome bij de productie van hoogwaardige geïllustreerde werken.

BIBLIOGRAPHY AND REFERENCES
ICCU/OPAC SBN: IT\ICCU\RMLE\015678
Berlin Katalog, Ornamentstichsammlung, n. 2147
Fowler, Italian Architectural Treatises, p. 302
Millard, Italian and Spanish Books, I, 133
Kruft, A History of Architectural Theory, Princeton, 1994, pp. 142–150
Schlosser, La letteratura artistica, Firenze, 1964, pp. 412–418
Cicognara 847