Ruggero Savinio (1934) - Istmo





| € 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 131096 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Ruggero Savinio – Istmo, een originele acrylschilderij op doek van 24 × 18 cm uit 2008, gesigneerd, een landschap, Italië.
Beschrijving van de verkoper
Ruggero Savinio - Istmo, 2008
Acryl op doek, cm. 24 x 18
Kleine en verfijnde doek van de meester Ruggero Savinio over een onderwerp typish van zijn oeuvre, Istmo, acryl op doek van 24x18 cm.; authentiek op foto van de kunstenaar.
Ruggero Savinio
https://it.wikipedia.org/wiki/Ruggero_Savinio
Nebo of Giorgio De Chirico, Ruggero Savinio werd geboren op 22 december 1934 in Turijn uit het huwelijk van de schilder Alberto Savinio en Maria Morino, actrice van het gezelschap van Eleonora Duse.
Hij bracht zijn kindertijd en vroege jeugd door in Rome, waar hij de klassieke middelbare school Torquato Tasso bezocht en de Faculteit Letteren van de Universiteit La Sapienza volgde. Parallel aan de school ontwikkelde hij in familieverband zijn artistieke roeping, vooral richting schilderkunst, gestimuleerd door zijn vader en onderwezen door zijn oom. Hij schildert live samen met andere schilders, zoals Lorenzo Tornabuoni.
Van 1958 tot 1968 bracht hij lange perioden door in Parijs, bevriend met andere jonge kunstenaars zoals Lorenzo Tornabuoni en Gianni Serra. Van eind 1968 tot 1984 woonde hij in Milaan. Daarna bracht hij lange periodes door in Rome, waar hij in 1989 zijn residentie nam. Ook in Zwitserland, in het kanton Ticino, en in Toscane, in de Chianti en Cetona, verbleef hij.
In 1986 ontving hij de Peggy Guggenheim-prijs. In 1995 werd hij benoemd tot lid van de Accademia di San Luca.
In 2007 werd hij onderscheiden met de De Sica-prijs door de president van de Republiek Giorgio Napolitano. In de lente van 2012 werd aan hem een grote hermenieke overzichtstentoonstelling gewijd in de Galleria Nazionale d’Arte Moderna in Rome en in 2022 in Palazzo Reale in Milaan.
Hij overleed in Cetona op 1 januari 2025 op 90-jarige leeftijd.
http://legislature.camera.it/serv_cittadini/leg13/02.convegni/22_biografiasavino.asp
Ruggero Savinio is geboren in Turijn, op 22 december 1934, uit Andrea de Chirico en Maria Morino; woont en werkt in Rome. In navolging van familie- traditie komt hij zeer vroeg in aanraking met de kunstwereld: de vader, onder het pseudoniem Alberto Savinio, was een van de belangrijkste kunstenaars en schrijvers van de twintigste eeuw; de moeder, actrice, speelde in de laatste tournee van Eleonora Duse in Amerika; de oom, Giorgio de Chirico, is de bekendste Italiaanse schilder van de wereld. Op vijftienjarige leeftijd begint Ruggero de studio van zijn oom te bezoeken, waar hij belangrijke lessen in schildertechniek krijgt. Ondanks de nabijheid van twee zulke sterke persoonlijkheden vindt Ruggero Savinio al snel zijn eigen weg. In Rome doorloopt hij de Faculteit Letteren en presenteert hij met twee schildervrienden zijn eerste tentoonstelling in 1956, voorgedragen door Giuseppe Ungaretti. In 1958 verblijft hij in Parijs met een studiebeurs toegekend door Lionello Venturi. Terug in Italië in 1961, houdt hij in Milaan, bij de Galleria delle Ore, in het volgende jaar zijn eerste solo-expositie. In 1965 neemt hij deel aan de tentoonstelling Alternative Attuali 2, samengesteld door Enrico Crispolti, wat de kunstenaar beschouwt als zijn eerste echte openbare optreden. Ook in 1965 is hij weer in Parijs, waar in 1967 bij Galerie Jacob een expositie van tekeningen wordt gehouden gepresenteerd door de dichter Dominique Fourcade en de criticus Guy Weelen. In 1968 vestigt hij zich in Milaan. Tussen 1974 en 1976 werkt hij aan de serie werken getiteld Giochi d’acqua. In 1977 laat hij de cyclus schilderijen ontstaan De gouden leeftijd, gekenmerkt door een nieuwe cromatische explosie, met sterke verwijzingen naar de romantische cultuur. In de begin jaren tachtig ontstaan de werken getiteld De avond bij Santa Lucia met duidelijke verwijzingen naar de Griekse en Romeinse reliëven. Tussen 1983 en 1986 wordt hij sterk aangetrokken door oude meesters, zoals Velázquez, Sebastiano del Piombo en Saraceni. Geïnspireerd door hun werken maakt hij schilderijen zoals Johannes, De dood van Adonis, Sint-Rochus.
In 1984 keert hij terug naar Rome. Geïnspireerd door archeologische landschappen creëert hij een groep werken die de titel Rovine dragen. Het gaat meestal om werken groot formaat. Tussen 1986 en 1988 schildert hij de cycli van de Muse en de Fortuna’s. Parallel ontwikkelt hij het thema dat voor hem mogelijk het meest dierbaar is: de Conversaties. Op het moment van de heilige renaissance-conversaties plaatst de kunstenaar de figuren in een stille, enigszins omhullende ruimte.
Uit het huwelijk met Annelise Alleva ontstaan in 1990 Andrea, en in 1992 Gemma. Zo ontstaat een nieuwe cyclus familiewerken, schilderijen zoals Reizen van het huwelijksreis, De mooie periode, Zelfportret met Andrea. Hij heeft talloze tentoonstellingen in Italië en in het buitenland gehouden.
In 1986 krijgt hij de Guggenheim-prijs voor een Italiaanse kunstenaar; in hetzelfde jaar exposeert hij met een solo-kamer op de Art International Exposition in Chicago. In 1990 en 1991 houdt hij individuele exposities bij de Galleria Philippe Daverio in New York. In 1995 en 1998 wordt hij uitgenodigd met een solo-kamer op de Biennale internazionale d’Arte di Venezia. In 1996 wordt hij onderscheiden met de titel Academico di San Luca.
Sinds 1997 doceert hij aan de International School of Art in Montecastello di Vibio. In 1989 is er een retrospectieve tentoonstelling in het voormalige klooster San Francesco in Sciacca; een andere in 1992 in Palazzo Sarcinelli, in Conegliano en in 1997 in Villa Foscarini Rossi, in Stra. In februari 1999 verschijnt in Milaan, in de Sala Viscontea van het kasteel Sforzesco, een grote antologische tentoonstelling. In de zomer van 2000 is hij te gast bij de Ballinglen Foundation, Ballycastle, County Mayo, in Ierland.
In 1997 verschijnt bij Marsilio een uitgebreide monografie, met teksten van Massimo Cacciari, Guido Giuffrè en de kunstenaar.
Ruggero Savinio is ook schrijver. In 1981 publiceerde hij bij Scheiwiller het verhaal L’età dell’oro; in 1992 Percorsi della figura (La Cometa), en in hetzelfde jaar Ombra portata (Anabasi). In 1996 Paesaggio con figura (Le lettere). Zijn stukken zijn verschenen in tijdschriften als Carte segrete, La Tartaruga, Paragone, Linea d’ombra, Nuovi argomenti, Pagine, L’Almanacco dell’Altana, Anima. Van hem komt een werk op in de komende publicatie in de Antologia del racconto italiano del Novecento, in de Meridiani van Mondadori.
Recente tentoonstelling in 2022 in Milaan in Palazzo Reale:
RUGGERO SAVINIO. Opere 1959-2022
https://www.palazzorealemilano.it/mostre/opere-1959-2022
Tentoonstelling in Milaan van de schilderkunst van Ruggero Savinio, neef van Giorgio de Chirico
https://www.artribune.com/arti-visive/arte-contemporanea/2022/07/mostra-ruggero-savinio-milano-palazzo-reale/
Ruggero Savinio - Istmo, 2008
Acryl op doek, cm. 24 x 18
Kleine en verfijnde doek van de meester Ruggero Savinio over een onderwerp typish van zijn oeuvre, Istmo, acryl op doek van 24x18 cm.; authentiek op foto van de kunstenaar.
Ruggero Savinio
https://it.wikipedia.org/wiki/Ruggero_Savinio
Nebo of Giorgio De Chirico, Ruggero Savinio werd geboren op 22 december 1934 in Turijn uit het huwelijk van de schilder Alberto Savinio en Maria Morino, actrice van het gezelschap van Eleonora Duse.
Hij bracht zijn kindertijd en vroege jeugd door in Rome, waar hij de klassieke middelbare school Torquato Tasso bezocht en de Faculteit Letteren van de Universiteit La Sapienza volgde. Parallel aan de school ontwikkelde hij in familieverband zijn artistieke roeping, vooral richting schilderkunst, gestimuleerd door zijn vader en onderwezen door zijn oom. Hij schildert live samen met andere schilders, zoals Lorenzo Tornabuoni.
Van 1958 tot 1968 bracht hij lange perioden door in Parijs, bevriend met andere jonge kunstenaars zoals Lorenzo Tornabuoni en Gianni Serra. Van eind 1968 tot 1984 woonde hij in Milaan. Daarna bracht hij lange periodes door in Rome, waar hij in 1989 zijn residentie nam. Ook in Zwitserland, in het kanton Ticino, en in Toscane, in de Chianti en Cetona, verbleef hij.
In 1986 ontving hij de Peggy Guggenheim-prijs. In 1995 werd hij benoemd tot lid van de Accademia di San Luca.
In 2007 werd hij onderscheiden met de De Sica-prijs door de president van de Republiek Giorgio Napolitano. In de lente van 2012 werd aan hem een grote hermenieke overzichtstentoonstelling gewijd in de Galleria Nazionale d’Arte Moderna in Rome en in 2022 in Palazzo Reale in Milaan.
Hij overleed in Cetona op 1 januari 2025 op 90-jarige leeftijd.
http://legislature.camera.it/serv_cittadini/leg13/02.convegni/22_biografiasavino.asp
Ruggero Savinio is geboren in Turijn, op 22 december 1934, uit Andrea de Chirico en Maria Morino; woont en werkt in Rome. In navolging van familie- traditie komt hij zeer vroeg in aanraking met de kunstwereld: de vader, onder het pseudoniem Alberto Savinio, was een van de belangrijkste kunstenaars en schrijvers van de twintigste eeuw; de moeder, actrice, speelde in de laatste tournee van Eleonora Duse in Amerika; de oom, Giorgio de Chirico, is de bekendste Italiaanse schilder van de wereld. Op vijftienjarige leeftijd begint Ruggero de studio van zijn oom te bezoeken, waar hij belangrijke lessen in schildertechniek krijgt. Ondanks de nabijheid van twee zulke sterke persoonlijkheden vindt Ruggero Savinio al snel zijn eigen weg. In Rome doorloopt hij de Faculteit Letteren en presenteert hij met twee schildervrienden zijn eerste tentoonstelling in 1956, voorgedragen door Giuseppe Ungaretti. In 1958 verblijft hij in Parijs met een studiebeurs toegekend door Lionello Venturi. Terug in Italië in 1961, houdt hij in Milaan, bij de Galleria delle Ore, in het volgende jaar zijn eerste solo-expositie. In 1965 neemt hij deel aan de tentoonstelling Alternative Attuali 2, samengesteld door Enrico Crispolti, wat de kunstenaar beschouwt als zijn eerste echte openbare optreden. Ook in 1965 is hij weer in Parijs, waar in 1967 bij Galerie Jacob een expositie van tekeningen wordt gehouden gepresenteerd door de dichter Dominique Fourcade en de criticus Guy Weelen. In 1968 vestigt hij zich in Milaan. Tussen 1974 en 1976 werkt hij aan de serie werken getiteld Giochi d’acqua. In 1977 laat hij de cyclus schilderijen ontstaan De gouden leeftijd, gekenmerkt door een nieuwe cromatische explosie, met sterke verwijzingen naar de romantische cultuur. In de begin jaren tachtig ontstaan de werken getiteld De avond bij Santa Lucia met duidelijke verwijzingen naar de Griekse en Romeinse reliëven. Tussen 1983 en 1986 wordt hij sterk aangetrokken door oude meesters, zoals Velázquez, Sebastiano del Piombo en Saraceni. Geïnspireerd door hun werken maakt hij schilderijen zoals Johannes, De dood van Adonis, Sint-Rochus.
In 1984 keert hij terug naar Rome. Geïnspireerd door archeologische landschappen creëert hij een groep werken die de titel Rovine dragen. Het gaat meestal om werken groot formaat. Tussen 1986 en 1988 schildert hij de cycli van de Muse en de Fortuna’s. Parallel ontwikkelt hij het thema dat voor hem mogelijk het meest dierbaar is: de Conversaties. Op het moment van de heilige renaissance-conversaties plaatst de kunstenaar de figuren in een stille, enigszins omhullende ruimte.
Uit het huwelijk met Annelise Alleva ontstaan in 1990 Andrea, en in 1992 Gemma. Zo ontstaat een nieuwe cyclus familiewerken, schilderijen zoals Reizen van het huwelijksreis, De mooie periode, Zelfportret met Andrea. Hij heeft talloze tentoonstellingen in Italië en in het buitenland gehouden.
In 1986 krijgt hij de Guggenheim-prijs voor een Italiaanse kunstenaar; in hetzelfde jaar exposeert hij met een solo-kamer op de Art International Exposition in Chicago. In 1990 en 1991 houdt hij individuele exposities bij de Galleria Philippe Daverio in New York. In 1995 en 1998 wordt hij uitgenodigd met een solo-kamer op de Biennale internazionale d’Arte di Venezia. In 1996 wordt hij onderscheiden met de titel Academico di San Luca.
Sinds 1997 doceert hij aan de International School of Art in Montecastello di Vibio. In 1989 is er een retrospectieve tentoonstelling in het voormalige klooster San Francesco in Sciacca; een andere in 1992 in Palazzo Sarcinelli, in Conegliano en in 1997 in Villa Foscarini Rossi, in Stra. In februari 1999 verschijnt in Milaan, in de Sala Viscontea van het kasteel Sforzesco, een grote antologische tentoonstelling. In de zomer van 2000 is hij te gast bij de Ballinglen Foundation, Ballycastle, County Mayo, in Ierland.
In 1997 verschijnt bij Marsilio een uitgebreide monografie, met teksten van Massimo Cacciari, Guido Giuffrè en de kunstenaar.
Ruggero Savinio is ook schrijver. In 1981 publiceerde hij bij Scheiwiller het verhaal L’età dell’oro; in 1992 Percorsi della figura (La Cometa), en in hetzelfde jaar Ombra portata (Anabasi). In 1996 Paesaggio con figura (Le lettere). Zijn stukken zijn verschenen in tijdschriften als Carte segrete, La Tartaruga, Paragone, Linea d’ombra, Nuovi argomenti, Pagine, L’Almanacco dell’Altana, Anima. Van hem komt een werk op in de komende publicatie in de Antologia del racconto italiano del Novecento, in de Meridiani van Mondadori.
Recente tentoonstelling in 2022 in Milaan in Palazzo Reale:
RUGGERO SAVINIO. Opere 1959-2022
https://www.palazzorealemilano.it/mostre/opere-1959-2022
Tentoonstelling in Milaan van de schilderkunst van Ruggero Savinio, neef van Giorgio de Chirico
https://www.artribune.com/arti-visive/arte-contemporanea/2022/07/mostra-ruggero-savinio-milano-palazzo-reale/

