Gefossiliseerd ei - 32 cm - 22 cm

Voorbereid ei van Aepyornis maximus met klein voergaatje, Nr. XIV Gewicht: 1700 g, Omvang dwars (gemeten langs de middelas) : 70 cm, Omvang verticaal (gemeten langs de middelas) : Lengte 86 cm, Hoogte 32 cm, Breedte / maximale doorsnede op de dikste plaats 22 cm

De Vorompatras waren de enige reusachtige loopvogels die nog door mensen werden waargenomen, bejaagd en uitgeroeid. De endemische, uitsluitend op Madagaskar voorkomende “olifantenvogel” zou van het Pleistoceen tot in de 17e eeuw hebben geleefd. Hij diende tot aan de uitroeiing zelfs als voedselbron voor de inlanders en passerende schepen. De verhalen van de Madagaskaren (etnische groepen Mahafaly, Atandroy en Antanosy) vertellen dat in “eeuwige tijden” zelfs de nederzettingen van de inboorlingen vlakbij de broedplaatsen van de loopvogel werden geplaatst, omdat het uitstekende voedselaanbod betrof. Die plaatsen werden ook na de uitroeiing van de vogels nog als heilig beschouwd en als geheimzinnige kennis behandeld. Tot op de dag van vandaag zitten er nog eieren in families in eigendom, worden ze als erfstukken en als “curieus schatje” behandeld, maar worden slechts in absolute uitzonderingen verkocht.

In de wetenschap, voor het eerst in 1870 beschreven door de Franse onderzoeker Granddidier met “Aepyornis maximus” of vroeger ook Aepyornis titan (de grootste uit de 4 soorten van het genus Aepyornis), leek hij op de hedendaagse Afrikaanse struisvogel. Een reuzerloopvogel, zijn maat ruim 3 m, met een gewicht van ca. 500 kg. De eieren zijn groter dan alle tot nu gevonden dinosauruseieren. Aangezien dit de grootste eieren ter wereld waren, zijn het biologisch gezien ook de grootste bekende cellen ter wereld. De Aepyornis vormde het voorbeeld voor de vogel “Rock” uit de vertellingen uit Duizend-en-een-Nacht, die gaan over de avonturen van Sinbad de Zeeman. In Arabische vertellingen wordt vaak de “olifantenvogel” vermeld, die zo krachtig zou zijn geweest dat hij een olifant kon grijpen en ermee kon wegvliegen. De “olifantenvogels” leefden ongeveer tegelijkertijd met de bekende, pas in de 19e eeuw uitgestorven Neuseelandse reuzeneenden, de Moa’s. Net als de uitgestorven Moa’s, de nog levende Australische emu’s en Zuid-Amerikaanse nandus, had de olifantenvogel drie tenen. De Aepyornis was niet verwant aan de Neuseeland Moa’s. Het volume was 8 tot 9 liter, zesmaal zoveel als bij de Afrikaanse struisvogel, 150 maal zo veel als bij een kippenei.

Onbehandelde, ongebroken eieren, zonder toevoegingen, behoren tot de postfossiele zeldzaamheden en zijn uiterst zeldzaam. Deze exemplaren haalden prijzen van meer dan €100.000,-. Iets vaker komen de inboorlingen complete legers met uitkomstkuikens tegen. De daarbij behorende gebroken eierschalen worden ook als schatstukken bewaard en soms weer in elkaar gezet. Het hier aangeboden ei is door een ervaren preparateur in Madagaskar kunstig samengesteld uit de originele schalen van een leg. Net zoals in museumpraxis gebruikelijk, is zo de oorspronkelijke toestand van het object hersteld. De achtergebleven voegen zijn afgedekt met fijngemalen schelpen en kalciumcarbonaat-bindmiddelen. Het zo ontstane verzamelobject toont de oorspronkelijke pracht van het natuurfossiel en maakt aanschaf mogelijk tegen een vele gunstiger prijs dan een onpreparé ei. Hoe dan ook is het een unicum in elke verzameling en een getuige van fossiele geschiedenis. Dit ei komt uit een familiecollectie uit de jaren '70 tot '90. Vandaag is de uitvoer uit Madagaskar verboden.

Levering inclusief een inklapbare palissanderhouten standaard of een Plexiglasring (vermelding naar wens aangeven), certificaat en een vakbrochure van Ernst Probst over alle inzichten over de olifantenvogels.
Graag voor serieus geïnteresseerde kopers alle beschikbare documenten met betrekking tot de provenance van het object als kopie toe te zenden.
Levering en inspectie in overleg.
Bron van de foto’s: Van Monnier -Bron, Van Monnier digimorph org, Wikimedia, Privébezit