Jonathan Swift - Gulliver's Travels - 1895

"Gulliver's Travels" door Jonathan Swift - George Routledge, Londen - 1895 nieuwe editie - 18 cm x 15 cm - staat: goed, in versierd banden, wat slijtage aan de kaft, naam op voor-plattegrond, met prenten in kleur van J. Wheeler en 43 ill.

Gulliver's Travels, oorspronkelijk getiteld Travels into Several Remote Nations of the World. In Four Parts. By Lemuel Gulliver, First a Surgeon, and then a Captain of Several Ships, is een satirische prozavooruitgang uit 1726 van de Anglo-Ierse schrijver en geestelijke Jonathan Swift.[1][2] De roman stelt de menselijke aard en de denkbeeldige literair-subgenre van de "reizigersverhalen" op de hak. Gulliver's Travels is een van de bekendste klassiekers uit zowel de Engelse als de wereldliteratuur, en heeft de fictieve eiland Lilliput populair gemaakt. De dichter John Gay merkte over het werk op: "Het wordt universeel gelezen, van de ministerraad tot de wieg."[3] Hoewel de roman in de volksmond onder kinder- literatuur wordt geclassificeerd, had Swift het oorspronkelijk geschreven als politieke satire. Het boek is in de loop der eeuwen aangepast voor theatervoorstellingen, films, televisie en radio.

Het verhaal gaat over Lemuel Gulliver, een avontuurlijke Engelsman die naar een reeks vreemde en verre landen reist, elk bewoond door ongebruikelijke wezens die verschillende aspecten van de menselijke aard en samenleving weerspiegelen. In Lilliput ontmoet hij minieme mensen die zich bezighouden met kleinschalige politieke geschillen; in Brobdingnag is hij een kleine man te midden van reuzen die Europese gebruiken bekritiseren; in Laputa ontmoet hij onpraktische intellectuelen losgekoppeld van de realiteit; en in het land der Houyhnhnms vindt hij rationele paarden die vreedzaam naast menselijke wezens genaamd Yahoo’s leven. Door deze reizen satireert de roman de gebreken van verschillende beschavingen.

Het is onzeker wanneer Swift begon met het schrijven van de roman, maar men beschouwt het als een poging om populaire literaire genres te bespotten. Medio 1725 was het boek klaar en aangezien het werk een politieke satire is, is het zeer waarschijnlijk dat Swift het manuscript door een andere schrijver heeft laten kopiëren zodat zijn eigen handschrift niet als bewijs kon worden gebruikt als zich een rechtszaak zou voordoen. De roman bevat ook talrijke verzonnen woorden, aangeduid als Liliputtaanse taal, waarvan critici zeggen dat die geïnspireerd kunnen zijn door het Hebreeuws. Bij de publicatie was het boek onmiddellijk een succes en Swift beweerde dat hij Gulliver's Travels "om de wereld eerder te ergeren dan te amuseren" schreef. Aanvankelijke publieke opinies waren overwegend positief, waarbij de meesten de slimme satire, realistische weergave van reizen naar verre landen en de politieke gevaren waarmee reizigers als bezoekers worden geconfronteerd prezen. Echter, sommige kritieken beschuldigden Swift van buitensporige misantropie. De Engelse romancier William Thackeray noemde het werk in het bijzonder "schaalbewust godslasterlijk" en vond het te streng in zijn beeld van menselijke samenlevingen.

Gulliver's Travels blijft in moderne tijden populair vanwege zijn inzichtelijke sociale commentaar en thema's. De satire van de roman, met name zijn uitgebreide kritiek op de menselijke natuur, maatschappelijke gebreken en normen, en persoonlijke relaties, wordt nog steeds bestudeerd in literaire kringen. Sinds zijn dood is Swift uitgegroeid tot de meest gelezen en vertaalde Ierse auteur, en Gulliver's Travels heeft zijn positie behouden als het meest gedrukte boek door een Ierse schrijver in bibliotheken en boekhandels wereldwijd."