Burman - Poetae Latini - 1731

DE GEHEIME CANON VAN DE OUDE LATIJNSE SCHRIFTSTELLERS: VERSCHIJNING, MYTHE EN FILOLOGIE
Grote filologische onderneming uit de achttiende eeuw die onder één enkele redactionele architectuur de zogeheten Poetae Latini Minores verenigt, auteurs die vaak marginalisiert waren in de canon maar essentieel om de verscheidenheid en rijkdom van de Latijnse poëzie te begrijpen. De editie verzorgd door Pieter Burman is geen eenvoudige verzameling, maar een ware culturele herwinningsoperatie: verloren, fragmentarische of weinig overgeleverde teksten worden teruggebracht met kritische apparatuur, aantekeningen en commentaar die ze in een nieuwe hiërarchie van wetenplaatsen. Het resultaat is een dik en gelaagd volume, waarin fliologie verweven raakt met het klassieke imagination — tussen jacht, natuur, mythe en poëtische techniek.
MARKET VALUE
Voorbeelden van deze Leiden-editie uit 1731, in formaat in-4 en compleet, bevinden zich doorgaans tussen de 700 en 1.000 euro op de antiquarische markt, met hogere waarden voor exemplaren in uitstekende staat of met bijzonder verfijnde band.

FYSIEKE OMSCHRIJVING EN CONDITIE
Volle leren band, rug met titel “P. Burmanni Poetas Minores” in goud gedrukt; slijtage aan platte delen en rug. Voortdurend Hollands privilegie (“Privilegie”). Voorplat gravure met jachtscène (van Bleyswyk), met allegorische beeldhouwwerk en putti; initialen uit houtgravures. Kaarten met fysiologische verkleuringen en vlekken. In oude boeken, met een pluritaal verhaal, kunnen er enkele imperfecties aanwezig zijn, niet altijd opgenomen in de beschrijving. Pp. (2); 62; 730; 554; 110; (4).

VOLLEDIGE TITEL EN AUTEUR
Poetae Latini Minores.
Leydae, apud Conradum Wishoff et Danielem Goedval, 1731.
Pieter Burman.

CONTEXTE EN BETEKENIS
Deze editie vertegenwoordigt een van de hoogpunten van de Nederlandse filologie van de achttiende eeuw, waarin geleerden zoals Burman zich wijden aan systematisering en het recupereren van het hele klassieke erfgoed, voorbijgaand aan de beperkte schoolcanon. De zogeheten “minore poëten” omvatten technische, didactische of fragmentarische auteurs, zoals Grattio (auteur van het Cynegeticon over de jacht), die een ander en aanvullend perspectief bieden ten opzichte van de grote namen uit de Latijnse literatuur. De voorplatgravure, rijk aan symboliek, weerspiegelt juist deze wereld: jacht als metafoor voor kennis, de natuur als poëtische ruimte, en de klassieke traditie als terrein om te verkennen en te veroveren. Het werk is dus niet alleen een verzameling, maar een manifest van de zeventiende-eeuwse erudiete cultuur.

BIOGRAFIE VAN DE AUTEUR
Pieter Burman (1668–1741), ook bekend als Petrus Burmannus, was een van de belangrijkste klassieke taalkundigen van zijn tijd. Hoogleraar in Utrecht en daarna in Leiden, viel hij op door zijn kritische edities van Latijnse auteurs, gekenmerkt door een ruim gebruik van commentaar en erudiete apparatus. Zijn werk leverde een beslissende bijdrage aan de overdracht en het begrip van klassieke teksten in het moderne Europa.

DRUKGESCHIEDENIS EN CIRCULATIE
In Leiden gedrukt in 1731 door Conrad Wishoff en Daniel Goedval, sluit deze editie aan bij de grote Nederlandse druktraditie, bekend om de kwaliteit van de letters en de editorial nauwkeurigheid. De Poetae Latini Minores ondergingen verschillende herdrukken en herbewerkingen, maar de editie van Burman blijft een van de meest complete en invloedrijke, hoofdzakelijk bedoeld voor geleerden en erudiete bibliotheken.

BIBLIOGRAFIE EN VERWIJZINGEN
ICCU/OPAC SBN: IT\ICCU\TO0E\061234 (te controleren)
WorldCat: OCLC 457889321
Brunet, Manuel du libraire, I, col. 1373
Graesse, Trésor de livres rares, V, p. 232
Schweiger, Handbuch der classischen Bibliographie, II, p. 764