Catherine Hélie - Textiel - 60 cm - 60 cm

Vanitas, met borduurwerk, wol, linten, plastic...
Op karton bevestigd.
Uniek werk, met handtekening op de achterzijde.

Zij ontdekt schilderkunst onder auspiciën van Kandinsky (Centre Georges Pompidou, 1979).
Verlaat de school en een bekrompen familiële omgeving. Vestigt zich in het zuiden en leeft van kleine klusjes

Terug in de regio Parijs volgt zij een opleiding tot fotograaf, die haar doet integreren bij het perskantoor Images Opale, waar haar fonds met foto’s van schrijvers is ondergebracht.

Zij zet dit werk voort voor een behoorlijk aantal uitgeverijen (Fayard, etc.), totdat in 2004 het voorstel komt om, eerst fulltime en daarna parttime, de enige fotografe te zijn van de auteurs bij de Gallimard-edities (waar ze ook schilderijen van kunstenaars fotografeerde voor catalogi – Cocteau, Dalí, Picasso, Pincemin, Pignon-Ernest, etc.), dat zij in 2016 verlaat, waardoor ze Parijs verlaat en zich vestigt aan de Normandische kust (Seine-Maritime) en zich sindsdien uitsluitend aan schilderkunst wijdt (en aan haar afgeleiden).
Dit werk als fotograaf zal haar eigen creatieve activiteit duurzaam onderbreken.

Zij maakte in 2001 kennis met Jacques Clerc (uitgever en kunstenaar) en Henri Maccheroni (schilder en fotograaf), dankzij wie zij exposeerde in de galerie Mentoux-Gignac, Parijs, IIIe, een eerste keer met hen, een tweede keer alleen, vóór de sluiting van de galerie.

Zij toonde zich daarna op meerdere plaatsen, Parijs, Nice, Rouen bij galerie Duchoze, en dit tot de ontdekking van de mogelijkheden die online galeries bieden (Artmajeur).

Haar favoriete moderne kunstenaars, talrijk: Dado, Saura, Staël, Tapiès, Bourgeois, Pollock, Grau-Garriga, Joan Mitchell, Annette Messager, Rebeyrolle, enz.

Haar werk als schilder heeft geleid tot een catalogus van galerie Duchoze, uitgegeven door de “Rencontres: des lieux, des artistes, Agglomération de Rouen”.

Het fotowerk over de Parijse begraafplaatsen heeft geleid tot meerdere publicaties en studies; in de grote pers (Télérama, enz.) evenals in vakbladen (Ligeia, nr. speciaal « La photographie en vecteur », geanalyseerd door de filosoof Jean-Louis Déotte, enz.).

Zij volgt in 2022 een opleiding in klassieke naaldborduurkunst. Ze maakt dan „textielwerken” en weefsels met gerecupereerde en tweedehands materialen. Ook creëert ze kunstassemblages, waarin ze gerecupereerde voorwerpen, plantenresten, botten, enz. opvoert.

Zij wijdt zich thans volledig aan haar werk.