Paolo Fedeli - Nocturno metropolitano

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstacademie van Siena gevolgd en het diploma Meester in Kunst behaald. Hij heeft talloze solo-exposities in Italië en buitenland ingericht. Onder andere in Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is aanwezig in diverse Permanente tentoonstellingen. Zijn werken komen voor in vele openbare en particuliere collecties. Zijn activiteiten zijn besproken in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij heeft deelgenomen aan de belangrijkste nationale kunsttentoonstellingen en behaalde belangrijke citaties en kritische erkenningen. Sinds 1979 tot nu heeft hij maar liefst honderdvierenzeventig Eerste Prijzen bij schilderwedstrijden gewonnen. Paolo Fedeli is een geheimzinnig zanger van de natuur.

DICONO DI LUI:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord.
Zijn rondreizen tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags Westen, waar alle architectonische panorama’s in de absurditeit van globalisering op elkaar lijken, kan ons ook verrassen. Zoals ook de verandering van zijn taal.
Toch zien we een subtiele verbinding tussen de boerderijen, de heuvels, de klare luchten, de nachtelijke lichten, de met vocht glanzende straten en de troebele damp van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof de mensen, het dagelijks leven, het werk, de liefde, de haat, de competitie, het waken, de slaap, het imaginaire van de kunstenaar hebben ontweken; hij heeft in zijn poëtica elke verwijzing naar het sociale of, beter gezegd, naar het realisme uitgesloten.
Waarschijnlijk stond de Franse dichter Paul Verlaine achter zijn standpunt, met de nodige distantie tussen woorden en kleuren:
Het is verder nodig dat je woorden niet kiest zonder enige fout: niets is waardevoller dan de grijze song waarin het onzekere samenkomt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige spitsvondigheid, van de wrede geest en van het onreine lachen; die de ogen van het azuur doen huilen!
Neem de welsprekendheid en draai er haar nek om!
En dus is dit de sleutel tot de interpretatie van Paolo Fedeli: zelfreferentialiteit en het verraste, heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijkse en het geroezemoes van de dissonante stemmen, heeft hij vervangen door de zwevende stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van visuele poëzie
Paolo Levi