Miquel Torner de Semir (1938) - Amor entre capas

Getekend door de kunstenaar onderaan

Het werk wordt ongeramd tentoongesteld

Afmetingen werk: 55 cm hoog x 46 cm breed

Goed staat van conservering

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938, in het kasteel van Santa Pau, in de Garrotxa (Girona), als de laatste nog levende persoon geboren in deze emblematische constructie omgeven door vulkanen (momenteel woont hij in San Feliu de Guíxols). Dit feit markeert zijn faculteit als schilder. Een man uit Catalonië uit de oude tijd, geleerd, heeft altijd een aantrekkingskracht gevoeld tot de Middeleeuwen, de Romaanse kunst van de Pyreneeën en de primitive gotische stromingen. De erfenis van de Italiaanse Renaissance, met name schilders uit de Italiaanse Quattrocento zoals Fra Angélico of Rafael, laat zich voelen in veel portretten van vrouwen die Torner de Semir schildert, zoals degene die we hier zien. Juist die mix van oud en nieuw is waar de originaliteit van zijn werk ligt. Wat hem het meest lijkt te hebben gevormd, is de kennis van het romaanse en gotische.

Zijn figuren, vaak omrand met een dikke donkere lijn, roepen de gotische, heldere en mooie glas-in-loodramen op; op zichzelf mooi. Leerling van de muurschilder en graveur Ricard Marlet, leert wat voor hem het belangrijkste is: de discipline van het tekenen. Met meester Marlet leert hij het Modernisme en het Catalan Nieuw-Centismo. Hij studeerde aan de Escuela de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de Escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado-museum bezoekt en zich laat inspireren door Velázquez, met als doel de meninas naar zijn zin te reproduceren, met zijn eigen stijl, met levendige kleuren zoals roze en fluorescerend paars dat geen twijfel laat bestaan over de opkomende moderniteit en de sympathie van de kunstenaar. Daarnaast kun je, als je goed kijkt, de techniek van het collagegebruik bij de kunstenaar ontdekken, waarin hij een stuk weefsel, karton of zelfs een muziekpartij insluit.

In Parijs begint zijn werk op de manier die hij zelf “tussen oud en nieuw” noemt. Hij begon met solo-exposities in Terrassa in 1968, vervolgens in andere Catalaanse steden en in Parijs (galerijen Espace en Boutique). Zijn werk begon als mediterrane figuratie, die uiteindelijk uitmondt in abstractie, om terug te keren naar een figuratieve moderne conceptie. Hij wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de mediterrane schilderkunst.

Al deze tendensen waren hem niet onbekend, aangezien hij in Barcelona de kans had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de Dau al Set-school ontmoet hij zo gerenommeerde kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van felle, rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden gedefinieerd: VRIENDS. Zo onderscheidt het prachtige werk van deze Catalaanse schilder zich door zijn rijke, gepolijste kleuren en de verschillende materialen die hij als ondergrond gebruikt, wat resulteert in een expressionistische schilderkunst van hoge cromatische kwaliteit en uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt gepositioneerd.

Het oude en het nieuwe versmelten in de penseelstreek van Miquel Torner de Semir. De tijd vervaagt, vervluchtigt. De scheidslijn tussen verleden en heden wordt uitgewist door zijn schilderijen en zijn manier van schilderen op het doek. Miquel bereikt wat maar weinig eerder deden: spreken van het verleden met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: heel zijn oeuvre.

De schilder uit Girona wordt beïnvloed door de ouderen, Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de informele zoektocht van de abstracte schilders. Dit alles vormt het startpunt van zijn schilderkunst; het vakmanschap is hem net zo belangrijk als het concept; hij heeft geprobeerd een bruggenbouwer te zijn tussen verleden en heden, maar ook open te staan voor alles wat nieuw is, voor voortdurende zoektocht. Een interessante tegenstelling in het werk van Miquel is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit oude tijden afbeeldt met moderne schildertechnieken. Deze eminente Catalaanse schilder is in staat gebleken de regels van tijd te doorbreken. Zo direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen, dat het soms ongelooflijk lijkt dat het om een tweedimensionaal doek gaat, aangezien het op het eerste gezicht lijkt alsof het schilderij eerder een som van texturen is uit een driedimensionele wereld.

Enkele van zijn werken hebben een opvallende Fauvist- of Fauve-accent, met een intense expressieve palet, contrasterend met de sereniteit en de lege blik van de gezichten die de toeschouwer uitnodigen om zich onder te dompelen in de omgeving van het werk en het denken van de kunstenaar. Niettemin heeft Torner de Semir een eigen stijl die gebaseerd is op simplistische uitvoering binnen een zeer gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de rustige vormen van religieuze kunst en drukken de rust van de geest uit. De figuur dient Semir om orde en ritme in menselijke handelingen te eisen.

Volgens Joan Lluís Montañé, barcelonés, lid van de International Association of Art Critics, de prestigieuze Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderwerk, “interesseert hij zich voor compositie en kleur, genereert creaties die bijzonder zorgvuldig zijn, waar de stempel van vastberadenheid en een contrasterend kleurenpalet te zien zijn. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijk exercitie van schilderkunstische academisme vormen waarin hij zich niet neerlegt bij een bepaalde formale en technische innovatie, alles binnen een ongetwijfeld persoonlijke plastische signatuur".

De kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: “De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale, pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk doet hij het schilderij binnen het schilderij, en probeert hij zelfs achtergronden interpretaties en abstracte tekens te plaatsen. Zo behaalt hij een positieve relatie tussen de diverse vormen van artistieke expressie die hem motiveren en zijn plastische taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van de uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben pausale vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte uit die de realisaties van de geest moeten gehoorzamen. De figuur dient om orde en ritme te vragen in menselijke handelingen, zijn schilderkunst is ethisch. Hij communiceert met gemak positieve gevoelens bij degenen die zijn werk kennen".

Voor J. Llop S.: "Het teken, de fundamentele streek, sterk, precies, incisief, stelt de vorm vast, begrenst ruimtes in de doordachte composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt de لر zien van anders, het imaginatieve, dromen die aansluiten bij de realiteit die hij beschrijft en kleurt met een cromatisme dat basiskleuren combineert, zachte tinten. Het is een persoonlijke stijl die de andere realiteit van het landschap, van de figuur, ontdekt. Interessant en aantrekkelijk werk dat de kijker vat en opdraagt door het pad van het imaginatieve te volgen".

Overeenkomstig met zijn visie op de primitiven, heeft hij zich niet al te veel zorgen gemaakt over zijn maatschappelijke projection towards zijn meesters, deze waren soms anoniem en hoewel zijn werken in vele landen te zien zijn, heeft hij geëxposeerd in Europa, Amerika en Japan; een volledige opsomming van zijn cv is moeilijk. Momenteel exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 werd hij door het Museo de la Real Casa de la Moneda gekozen om een werk van hem op een postzegel te laten uitgeven en deel te nemen aan de tentoonstelling ter ere van het XXV-jarig jubileum van de Spaanse Grondwet. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torner’s werken zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Laten we nu enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen bekijken:

Belangrijkste tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Frankrijk.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Frankrijk.
Gevraagd als eregast bij de tentoonstelling van Cercle Espanyol. Dreux - Frankrijk.
Salon d´Autome. Clermont-Ferrand - Frankrijk.
Grand Prix la Femme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Frankrijk.
La Galerie de l´Hotel Meridien. Paris.
L´Atelier. Platja d´Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen. Zwitserland.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.France.
Galería Campo u Campo. België.
Galería B.C.S. Estrasburgo.France.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Duitsland.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Duitsland.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d´Art Christian Dazy. Dijon-Megève-France.
Expositie ter herdenking van het 25-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Collectieve kersttentoonstelling, 2009-Tarragona.
#parisapartment