Lou Atmån - Ambre - sans titre 02

Deze foto uit de serie "Ambre" is gemaakt door de kunstenaar in 2025. Ze wordt exclusief aangeboden op de website van Catawiki. Ze is beschikbaar als FineArt-druk op Platinum Fibre FineArt paper. Deze afdruk geeft de look en de textuur van het legendarische baryte-papier gecombineerd met een zuiver wit, wat de reputatie van de grootste fotografen heeft opgebouwd. Het is 100% katoenen museumwaardig papier, dat diepe zwarttinten en een uitzonderlijke kleurreproductie biedt. Het is bijzonder geschikt voor veeleisende fine art-fotografie. Deze gesigneerde afdruk van 40x32 cm maakt deel uit van een beperkte editie (/25). Ze wordt geleverd met een echtheidscertificaat.

De kunstenaar heeft geëxposeerd op talrijke kunstbeurzen in Frankrijk en daarbuiten. Haar werk, erkend fotografisch, is aanwezig in privés collecties. Ze heeft internationale prijzen behaald die haar erkenning in de kunstwereld hebben verschaft.

série Ambre :
In een aquatische balletdans lijkt een vrouw met vurige haren, gekleed in een transparante jurk, samen te smelten met de blauwe en stralende golf die haar omringt. Elke beweging, vol gratie, roept een zeenimf op die danst in de diepten, waar mysterie en schoonheid zich vermengen. De tranparantie van haar jurk streelt het water, onthult een subtiele sensualiteit terwijl het licht op haar silhouet speelt met een poëtische, subtiele en betoverende manier. Een bevroren scène, tussen droom en werkelijkheid, waar elegantie flirt met het eeuwige.

De fotografieën van Lou lijken op raadsels. Lichamen zijn versneden, vervaagd, ze komen tevoorschijn of verbergen zich, en spelen met wat men over hen weet om iets anders te vertellen. Maar vertellen чем? Allereerst indrukken: in de serie Opaline het vluchtige geluk van een verschijning, die van een fragment van een eenzaam landschap dat uit de duisternis is geroofd [..] Wat er werkelijk van het lichaam overblijft, is de erotiek van deze gefotografeerde huid, met veel terughoudendheid toch, als een aanraking, delicaat als een fluistering. Doordat het pure vorm wordt, pure beeldcompositie, drukt diens oppervlak het onzichtbare uit dat het aandrijft, maar weigert het te benoemen. Ze houdt zich tevreden met de zoektocht van de blik, deze zoektocht van de blik als metamorfose.
Hannibal Volkoff – tentoonstellingscurator