Omar Ronda (1947-2017) - Frozen

Dit werk, gemaakt door de Italiaanse kunstenaar Omar Ronda (Portula, 11 september 1947 – Biella, 7 december 2017), behoort tot de categorie "Frozen" vervaardigd uit gesmolten plastic bij hoge temperaturen. De houten lijst (dikte 4,5 cm) maakt deel uit van het werk omdat deze door de kunstenaar is geplaatst. De marker met onuitwisbare inkt staat op het vlak met de datum van vervaardiging: 1997.

Het behoud is uitstekend. De herkomst is het atelier van de kunstenaar.
Het werk zal verzonden worden met tracking en perfect verpakt.

Hieronder de woorden van de kunstenaar:

Ik denk dat kunst het enige middel is dat de mens heeft om gevoelens, ideeën en feiten uit te drukken die anders onverklaarbaar zouden blijven met andere middelen.
Ik geloof dat de kunstenaar het moment in de geschiedenis waarin hij leeft moet kunnen en mogen vertegenwoordigen door te gebruiken wat de natuur, de technologie en het leven hem ter beschikking stellen.
Op deze twee eenvoudige concepten en op de co-existentie van kunst en wetenschap rust mijn creatieve geloof. Ik heb altijd gefascineerd de oneindige ruimte die deze twee elementen bieden: Kunst: koninkrijk van verbeelding en menselijke poëzie; Wetenschap: plaats van uitdaging tussen intelligentie en de geheimen van de natuur.
Deze samenwerking tussen kunst en wetenschap heeft mijn zoektocht gestimuleerd en al mijn werk is daarvan doordrenkt. Ik maak me minder zorgen over de esthetische effecten van de werken dan over de waarden die ze bevatten, en daarom kan de chronologische evolutie van mijn handelen visueel tegenstrijdig lijken, maar wat voor mij telt is de linguïstische en conceptuele coherentie.
Ik beschouw alles wat met de natuur, de aarde en het universum te maken heeft van groot belang; ik ben verwonderd over hun spontane evoluties terwijl ik mij verbijsterd voel door de mogelijkheden van de wetenschap om die processen die door het leven zijn vastgesteld te beïnvloeden, te blokkeren of te veranderen.
Ik wil dat mijn werk deze onrust weerspiegelt, dat het mijn ethische en ecologische verlangens documenteert, evenals de noodzaak van vooruitgang, beschaving en cultuur. Om deze redenen heb ik gedacht aan een wilden en laboratoriumkunst, technologisch en tegelijk levensbevorderend, een kunst die mijn lichaam, mijn eigen bestaan bij betrokken, als sculpturen/woonruimte die geleefd en bewoond kan worden, zodat de mutatorische symbiose minuut voor minuut, moment na moment kan plaatsvinden."}