Da Correggio (XIX) - Madonna della Cesta

Perfecte kopie uit de 19e eeuw van de "Madonna della Cesta" van Antonio Allegri, bekend als Correggio (Correggio REGGIO EMILIA, augustus 1489 – Correggio REGGIO EMILIA, 5 maart 1534). Olie op doek replica van de Madonna della Cesta van Correggio (1525 het origineel). Met lijst 57 x 43 cm - Doekmaat: 38 x 29 cm - H 5 cm. is in orde gezet en gerestaureerd in de periode; met Wood-lamp vertoond hij slechts zeer weinig restauraties. Het originele schilderij bevindt zich in de National Gallery in Londen. Dit kleine schilderij, bedoeld voor privédevotie, had de eer genoemd te worden in de "Le Vite dei più eccellentissimi pittori e scultori…" van Giorgio Vasari, Firenze 1550, op een beslist enthousiaste manier: "mooi te bewonderen, door de hand van Correggio, waarin Onze Lvrouw een kleren aandoet rondom Christus het kind". De oudste herkomst is precies die vermeld door Vasari, die het in de eerste helft van de 16e eeuw in Parma bij de beroemde Cavalier Baiardo noemt, opdrachtgever van Parmigianino en welvarend verzamelaar van die tijd. Waarschijnlijk dankzij deze lovende vermelding werd het werk geschat door de bisschop Federico Borromeo, die een kopie voor zijn Milanese collectie wilde laten maken onder toezicht van zijn miniaturist Gerolamo Marchesini. Tevens, om soortgelijke redenen, leidde Diana Scultori in Rome in 1577 tot een kopie in gravure die waarschijnlijk bijdroeg aan het verspreiden van de reputatie. Uit dezelfde Romeinse context komt ook de getuigenis van Federico Barocci, die bereid bleek de verleidingen van het vertelatelier te omarmen die in werken als de Madonna Albani werden gebracht. En het kon niet anders: de Urbinate kunstenaar zocht naar een taal die minder intellectueel en kunstmatig was dan die van zijn tijdgenoten, een taal die het heilige verhaal kon kleden in een frisse en aansprekende naturalistische jas. Deze aspiraties brachten hem herhaaldelijk ertoe na te denken over de modellen die aan religieuze kunst uit de Correggio zijn ontleend. Het centrum van het schilderij wordt gevormd door de tedere band tussen de Maagd en het Kind, haar zoete poging om het kind het kleine lichtblauwe kleed aan te trekken dat ze net heeft genaaid. De naaidoos met de scharen duidelijk zichtbaar opent het schilderij links en, voor zover er symbolische toespelingen leesbaar zijn, heeft zijn rol vooral een overtuigend "realistisch effect". Door de Maria-vrouwelijkste, jonge Maagd te tonen, bijna een tiener, terwijl ze net de gereedschappen van het naaien heeft neergelegd, slaagt Correggio erin het heilige verhaal in een eenvoudige en pakkende dagdagelijkse setting te plaatsen. Jezus is waarlijk een man, volgens de evidente mannelijkheid van het lichaam, en toch heeft zijn moeder hem een dubbele kleding aangetrokken als teken van de twee naturen, menselijk en goddelijk, die hij in zich draagt. De waarheid van zijn lot wordt uitgedrukt door zijn armen in het kruis te openen, terwijl het kleine rechterhandje zegenend het drievoudige symbool geeft. Vooral wat betreft de achtergrond, waar je nog een glimp van San Giuseppe meent te zien, kan men verwijzen naar Noordelijke modellen, met name naar een gravure van Dürer die Correggio mogelijk heeft gekend: de Heilige Familie in Egypte."