Silvin Bronkart (1915-1967) - Grande composition abstraite

Silvin BRONKART (1915-1967) Ecole Belge
Zonder titel, 1953
Olie op papier
Afmetingen : 66 × 53,3 cm

Staat : Zeer goed – lichte oude vouw aan de bovenkant nabij de rechterhoek (geen ernst en volledig onzichtbaar wanneer ingelijst)

Verkocht zonder lijst

Herkomst : Dochter van de kunstenaar – directe familiecollectie tot op heden

Werk opgenomen in het online catalogus raisonné van de kunstenaar

https://art-info.be/oeuvres/sans-titre-3759

Op de achterzijde : cijfermatige aantekeningen, pijlen en merken typisch voor werken uit de atelier van Silvin Bronkart (bijgevoegde foto’s).

Uitgevoerd in 1953, vormt dit grote doek olieverf op papier (66 × 53,3 cm) een hoogtepunt van zijn volwassen periode binnen de groep Reality-Cobra. Tegen een fel en heldergroen middelloor legt de kunstenaar een dynamische en geografisch gestructureerde compositie neer: in het bovenste gedeelte kruisen zwarte, bruine, terracotta en witte driehoeken als een kristallijn constellatie; in het midden trekt een hypnotische spiraal in bruine en okerkleuren onmiskenbaar de blik; het onderste gedeelte speelt met ruimtelijke vlakken die geometrisch en contrasterend zijn in rood, zwart en bruin.

Het geheel onthult een uitzonderlijke beheersing van ritme, licht en materia van schilderkunst – een echte meesterwerk die Bronkart’s zoektocht naar een autonome schilderruimte belichaart, zowel gestructureerd als organisch.

Deze schilderij is een zeldzaam en museaal verzamelstuk: formaat van formaat, sleuteljaar van zijn productie, perfecte familieherkomst en bevestigde vermeldingen in de online catalogus raisonné.

Een uitzonderlijke aanschaf voor elke liefhebber van Belgische abstractie van de twintigste eeuw.

Meesterwerk abstract van rijpheid van een pionier van de Belgische abstractie na de oorlog

Silvin Bronkart, bij zijn geboortenaam Sylvain Joseph Louis Bronckaert (Luik, 14 juni 1915 – Herstal/Luik, 5 juli 1967), neemt een belangrijke plaats in de geschiedenis van de Waalse en Belgische abstractie na de oorlog. Opgeleid aan het Atheneum Koninklijk van Luik en vervolgens aan het Institut Saint-Luc (afdeling decoratieve kunsten) waar hij les kreeg van Jean Julémont en Félix Proth, wint hij in 1939 de grote prijs unaniem.

In 1940 gemobiliseerd, kent hij ballingschap in Frankrijk (met name in Sète) waar hij blijft schilderen ondanks de ontberingen. Terug in Luik vestigt hij zich blijvend in het Waalse artistieke leven door lid te worden van APIAW (Association pour le Progrès Intellectuel et Artistique en Wallonie) vanaf 1946, waarvan hij later secretaris en kunstcriticus zal worden.

In 1949-1952, samen met Pol Bury, Georges Collignon, Léopold Plomteux, Maurice Léonard en Paul Franck, vormt hij de groep Réalité, het eerste Belgische abstracte collectief, dat zich aansluit bij de internationale invloeden van Cobra.

Deze periode markeert een beslissend keerpunt: na figuratieve en symbolische beginjaren beïnvloed door zijn schoonvader Edgar Scauflaire, gevolgd door een surrealistische abstracte fase, vestigt Bronkart zich als een van de grote vertegenwoordigers van een abstractie die tegelijk geometrisch, lyrisch en materiaalkundig is.

Zijn werken uit de jaren vijftig, zeldzaam op de markt, worden zeer gezocht om hun perfecte evenwicht tussen constructieve strengheid, organische dynamiek en chromatische sensueel.

Vergeleken met Paul Klee om zijn subtiele poëzie en beheersing van materie, verkent hij zijneglans harmonieën, levende krullen en een 'huid van de wereld' rijk aan texturen.

Rond 1963 verlaat hij geleidelijk het schilderen om zich te wijden aan reliëfs in bewerkt lood ("loods"), een alchemistische techniek die hij beheerst als een goudsmid, waardoor dramatische en kosmische sculpturale werken ontstaan.

Zijn stukken bevinden zich in vele openbare collecties (België, Stad Luik, Museum van Waalse Kunst) en zijn tentoongesteld in Luik, Brussel, Parijs, Oostende, Kopenhagen (Louisiana Museum) en op meerdere vijftienjaarlijkse salons.