Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic print

Lithografie van Joan Miró (*)
Deze werken reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt ter illustratie van het poëzieboek “Parler Seul” (**) (Spreek enkel), geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op hoog gram gewicht katoenen vellumpapier.
Gesigneerd op de plaat.
Stempel van de uitgever en van de Miró-erfopvolging op de bladonderzijde.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

- Ondersteuningsafmetingen: 60 x 45 cm
- Beeldafmetingen: 42 x 33 cm
- Jaar 2004
- Uitgave: 1000 ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een plat kartonnen pakket met versteviging. De verzending zal aangetekend zijn met een traceernummer.

De verzending omvat tevens volledige verzekering ter waarde van het eindbedrag van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wens van zijn ouders in, die wilden dat hij op een meer traditionele manier zou werken. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als persoon en kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine plaats in de Baix Camp, zal het tegenwicht zijn tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en toonde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst aan diverse tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van abstract expressionisme ontdekt hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn ballingschap in Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de werkplaats zal ontwerpen die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op beeldhouwkunst en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig en later dat van Mallorca zal beslissend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de belangstelling voor alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró ontvlucht het academisme, op zoek naar een voortdurend zoekende, globale en pure kunstvorm, niet verbonden aan een specifieke beweging. In de inhoud van de vormen en in de openbare uitingen is het via de plastische daad dat Joan Miró zijn rebeliteit en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen toont. Dit krachtencontrast zal hem leiden tot het creëren van een unieke en heel persoonlijke taal die hem beschouwt als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder efficiënte samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, rechtstreeks in de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve levendigheid van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wens van zijn ouders in, die wilden dat hij op een meer traditionele manier zou werken. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem vormen als persoon en kunstenaar, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine plaats in de Baix Camp, zal het tegenwicht zijn tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en toonde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst aan diverse tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
Het stimulerende effect van abstract expressionisme ontdekt hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, te midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn ballingschap in Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert het atelier ontwerpt waar hij altijd van had gedroomd. Daar richtte hij zich op sculptuur en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De verankering in het landschap van Mont-roig en daarna dat van Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de belangstelling voor alledagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró ontkent het academisme en zoekt voortdurend naar een globale en pure kunst die aan geen enkele beweging is gebonden. In de inhoud van de vormen en in de openbare uitingen ligt het, dankzij de plastische daad, dat Joan Miró zijn rebellerij en een grote gevoeligheid toont voor de politieke en sociale gebeurtenissen die hem omringen. Dit krachtenpaar zal hem leiden tot het creëren van een unieke en buitengewoon persoonlijke taal die hem positioneert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder efficiënte samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, rechtstreeks in de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben het inventieve elan van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave was verzorgd door Maeght Editeur en bestond uit 72 originele litho’s van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte.