Nicolò Zarcone - Frammento di un Sé Evanescente

Het is een uniek werk van zijn soort waarin de toeschouwer zich verliest en zichzelf niet terugvindt om iets of iemand te definiëren.

En de enige vraag die je jezelf kunt stellen bij het kijken naar het werk is:
Hoeveel van ons blijft gedefinieerd wanneer we onze contouren verliezen?

Bio: Nicolò Zarcone, geboren te La Spezia, geboren in 1986, begint als muzikant/gitarist waar hij zijn passie zijn werk maakt voor minstens zo'n tien jaar. Gepassioneerd door kunst sinds jonge leeftijd, ontdekt hij drie jaar geleden de penseel en het doek als expressievorm, waarmee hij een innerlijke reis begint die wordt gedreven door de noodzaak zich als kunstenaar opnieuw uit te vinden om elke emotie en visueel gevoel stem te geven.
Zarcone distantieert zich gedurfd van figuratieve representatie om een visuele taal te omarmen die pure werkwoord van de ziel is. Zijn kunst, gericht op het archetype van de niet-onderwerp, manifesteert zich door een explosie van cromieën die in een choreografie dansen die zowel bestudeerd als instinctief is.
Elke penseelstreek, gemoduleerd met de zachtheid van een melodie en de kracht van een oer-empathie, vormt een universum waarin de schilderachtige materie een voertuig wordt van sensorische en introspectieve ervaring. Zijn werken zijn een dissolutie van de grens tussen het zichtbare en het waarneembare, waar licht en schaduw samenvloeien in één, sublieme overeenstemming. De waarnemer wordt uitgenodigd voor een esthetische reis die de loutere contemplatie overstijgt. In een tijdperk gedomineerd door de behoefte om te herkennen en te categoriseren, biedt Zarcones kunst zich aan als een vrije haven, een oase waar intuïtie en emotie heersen. Zijn doeken, al lovend ontvangen in verschillende groepsomtoningen, zijn geen schilderijen maar visuele echo’s van cromatische klanken die in ons weerklinken met zachtheid of ferveur, afhankelijk van hun intime aard. Het is een uitnodiging om alle vooroordelen af te schudden en mee te laten voeren door de impetuöse stroom van pure kleur. Het begin van deze esthetische dialoog is een onmisbare gelegenheid om jezelf te confronteren met de expressieve kracht van een kunstenaar die abstractie tot zijn manifest heeft gemaakt."}